Charles Leclerc eindigde als tweede in de Grand Prix van de Verenigde Staten, een resultaat dat grotendeels te danken was aan cruciale strategische beslissingen. Deze zetten de Ferrari-coureur in staat om Max Verstappen op het Circuit of The Americas de loef af te steken.
Telemetrische data onthult hoe de overstap naar mediums en vervolgens hards Leclerc in een positie bracht om terug te slaan tegen Verstappen. De vraag blijft echter of een andere strategie hem zelfs de overwinning had kunnen bezorgen.
Leclerc startte vanaf P4 naast teamgenoot Lewis Hamilton en kende een vliegende start op de zachte band, die algemeen werd verwacht als de voorkeursband. Beide Ferrari’s passeerden Isack Hadjar met gemak.
Leclerc reed zelfs een deel van de openingsronde op de tweede plaats na een sublieme inhaalactie op Verstappen door bocht 2 en 3. Verstappen heroverde echter kort daarna P2 en ontpopte zich direct als Leclercs voornaamste rivaal.
Kimi Antonelli had op dat moment al een voorsprong opgebouwd. De openingsstint tussen Verstappen en Leclerc was nek-aan-nek. Beide coureurs lieten meer dan twee seconden vallen om vuile lucht te vermijden en hun zachte banden te beschermen.
Deze banden bleken aanzienlijk minder duurzaam dan aanvankelijk verwacht. Verstappen dook op ronde 13 eerder dan gepland de pits in, met Leclerc die twee ronden later volgde. Dit bevestigde dat beide coureurs zich hadden gecommitteerd aan een tweestopstrategie.
Antonelli daarentegen wist zijn tempo op de medium compound te managen om een éénstopstrategie uit te voeren. In tegenstelling tot Verstappen, die een tweede set zachte banden monteerde, koos Leclerc voor de medium compound.
Dit bleek een veel veelzijdigere keuze die hem meer flexibiliteit bood. Cruciaal was dat deze band ook merkbaar sneller was, zoals bleek uit de rondetijden. Afgezien van de tijd die Leclerc verloor bij het passeren van Hadjar op ronde 25, reed de Ferrari-coureur een consistent sneller en stabieler tempo.
Verstappens rondetijden kelderden in de tweede helft van zijn stint, waarna hij gedwongen werd opnieuw de pits in te gaan. De zachte band bleek aantoonbaar de zwakste racecompound, maar Red Bull liet de Nederlander deze band toch voor zijn eerste twee stints gebruiken.
Waar de pitmuur van Ferrari echt lof verdient, is de snelle strategische aanpassing. In plaats van Verstappen te spiegelen, zoals in de openingsstint, koos het team ervoor om Leclercs stint te verlengen, ondanks het tijdsverlies ten opzichte van de Red Bull-coureur op verse banden.
Halverwege die stint zag Ferrari vrijwel zeker dat de harde compound uitzonderlijk goed presteerde onder de heersende baanomstandigheden. Het eerste bewijs kwam van Lando Norris in de McLaren, die de snelste rondetijden neerzette op zijn eerste ronden op harde banden.
Deze indicator, ondersteund door Antonelli die ook overstapte op de harde compound, zette Ferrari ertoe aan om voor Leclercs laatste stint te kiezen voor de harde band. Het was ongetwijfeld de juiste beslissing.
Leclerc vloog absoluut over het circuit en passeerde Verstappen voor P2 in ronde 47. Hamilton had aan de finish een vergelijkbaar resultaat kunnen behalen als zijn momentum niet was onderbroken door de late Virtual Safety Car.
Zijn strategie weerspiegelde die van Leclerc en bleek veel superieur aan die van Verstappen. Het is dan ook terecht om te zeggen dat Ferrari een dubbel podium verdiende in Austin.
Leclerc bezette kort de tweede plaats voor Verstappen in de openingsronde. Als hij daar zijn positie had behouden, zou zijn racedynamiek zijn verschoven, hoewel het zeer twijfelachtig blijft of hij Antonelli had kunnen uitdagen voor de overwinning.
Achteraf gezien was de medium-naar-hard-strategie de snelste manier om de raceafstand af te leggen. Door op zachte banden te starten, zat Leclerc vanaf het begin vast aan een tweestopstrategie.
Zelfs als hij P2 in ronde 1 had behouden, zou hij dichter bij Verstappen zijn gebleven dan bij Antonelli. Hij zou vrijwel zeker Verstappens eerste pitstop hebben gecoverd om zijn baanpositie te beschermen.
Had hij echter een hogere startpositie veiliggesteld en een schonere basisstrategie gelanceerd (wat enkele extra ‘mitsen’ met zich meebrengt), dan had hij alle kans gehad om wiel-aan-wiel met Antonelli te strijden.
De SF-26 bleek uitzonderlijk zacht voor zijn banden. De langzame thermische opwarming die op zaterdag zo kostbaar was, werd een duidelijke kracht tijdens de lange stints op zondag.
Dit voordeel werd versterkt door het nieuwe aerodynamische pakket dat op een technisch veeleisend circuit werd geïntroduceerd. Ondanks de eisen van het circuit wist de Scuderia de afstelling van de auto perfect te vinden, waardoor het geüpdatete pakket direct snel was.
Dit is iets wat we zelden hebben gezien bij rivaliserende teams dit seizoen, en de credits moeten worden gegeven waar ze verdiend zijn. Met Verstappen in topvorm en Leclerc die nu op volle toeren draait, ligt de strijd om P2 in het coureurskampioenschap wijd open tussen vier coureurs.
Laten we zien wat Mexico brengt.
“De SF-26 bleek uitzonderlijk zacht voor zijn banden. De langzame thermische opwarming die op zaterdag zo kostbaar was, werd een duidelijke kracht tijdens de lange stints op zondag.”
