Kimi Antonelli heeft de Grand Prix van de Verenigde Staten gewonnen met een voorsprong van 13,078 seconden. De Mercedes-coureur wist met slechts één set C3 mediums en één set C2 hards de race te voltooien, een prestatie die normaal drie sets banden zou vereisen.
Om dit te bewerkstelligen, moest Antonelli aan de start eerst Max Verstappen op C4 softs achter zich houden. Vervolgens weerstond hij de verleiding om de Red Bull vroegtijdig naar de pits te volgen. Het beslissende moment kwam na zijn eigen pitstop.
In zes cruciale ronden wist Antonelli bijna zeven seconden goed te maken, waardoor het geduld van Mercedes werd beloond. De coureurs op softs hadden in het begin weliswaar meer snelheid, maar de rekening daarvoor kwam bij hun tweede pitstop.
De overwinning was meer dan alleen de juiste bandenkeuze. Antonelli moest zijn mediums lang genoeg sparen om de hards een beheersbare afstand tot de finish te geven. Daarna moest hij snel genoeg rijden om te voorkomen dat de twee-stoppers hun extra pitstoptijd konden goedmaken.
De start gaf Antonelli de nodige ruimte. Hoewel Verstappen zijn Red Bull positioneerde om de binnenkant van bocht 1 te bedreigen, kwam Antonelli schoon weg. Achter hem viel Charles Leclerc Verstappen aan, pakte kortstondig de tweede plaats, maar verloor deze weer in hun openingsronde.
Terwijl zij hun strijd uitvochten, bouwde Antonelli een voorsprong op van 2,365 seconden. Voor een coureur die op de hardere band startte, was dit een waardevolle verzekering. Als Verstappen de leiding had genomen, had hij het tempo kunnen controleren en Mercedes kunnen dwingen te reageren.
In plaats daarvan had Antonelli vrije lucht, een kleine buffer en de vrijheid om op zijn banden te letten zonder elke bocht te hoeven verdedigen. De keuze voor mediums aan de start was overigens minder vrijwillig dan het leek.
Antonelli legde achteraf uit dat Mercedes geen nieuwe softs voor hem beschikbaar had; de verse medium was het praktische alternatief voor een start op hards. De taak was om deze bandenallocatie te laten werken tegen rivalen met zachter rubber.
Na tien ronden was zijn voorsprong op Verstappen 2,775 seconden. De softs hadden de leiding niet opgeleverd en de Red Bull naderde zijn eerste stop. Verstappen kwam aan het einde van ronde 13 binnen voor een nieuwe set softs.
Lewis Hamilton stopte een ronde later en Leclerc in ronde 15, waarbij beide Ferrari’s overschakelden naar mediums. Dit vereiste overtuiging van Mercedes. Verse banden hielpen de achterliggende auto’s en een undercut kan bijzonder verleidelijk lijken wanneer de rondetijden van anderen verbeteren.
Maar Antonelli’s mediums hadden nog bruikbaar leven. Elke extra ronde verminderde het werk dat zijn laatste set zou moeten doen. Mercedes Trackside Engineering Director Andrew Shovlin verklaarde de aanpak van het team.
De strategische beslissingen waren niet eenduidig, maar we hielden onze zenuwen in bedwang, maakten de juiste keuze om vast te houden aan de één-stop, en de pitstops waren solide.
Antonelli leverde het bewijs dat het team in staat stelde te wachten. Hij zei dat ‘het tempo terugkwam met de Medium’, en Mercedes verlengde zijn eerste stint tot 24 ronden. Zijn laatste drie volledige ronden voor de pit-entry ronde waren allemaal dicht bij 1:41.1.
Hij hield de strategie in leven zonder de banden om een wonder te vragen. Met nog 32 ronden te gaan, monteerde Mercedes de C2 hards. Antonelli kwam als vierde naar buiten, net voor Hamilton, met Verstappen, Leclerc en Isack Hadjar voor hem.
Aan het einde van ronde 25 lag hij 8,130 seconden achter de leider. Hadjars stop ruimde het volgende obstakel uit de weg; Antonelli begon vervolgens de twee auto’s voor hem in te halen. Dit was het zes-rondige venster dat de vorm van de race bepaalde.
Over ronde 26 tot en met 30 pakte Antonelli 5,277 seconden terug op Verstappen, gemiddeld iets meer dan een seconde per ronde sneller. Het gat viel tot 2,853 seconden. Inclusief Verstappens pit-entry ronde op ronde 31, bedroeg het totale herstel 6,757 seconden.
De laatste ronde omvat dus de aanloop van de Red Bull naar zijn stop; de voorgaande vijf bieden een zuiverdere vergelijking van hun racetempo. Binnen die vijf ronden was de middensector goed voor 3,426 seconden van Antonelli’s winst, bijna tweederde daarvan.
Hij was elke keer sneller door die sector. Het voordeel werd herhaald over een aanzienlijk deel van het circuit in plaats van te verschijnen in één uitzonderlijke ronde. Dat stuk omvat het einde van de snelle sequentie, de aanloop naar bocht 11 en het lange achterste rechte stuk.
Antonelli had een Mercedes die hij consistent kon plaatsen en nieuwe harde banden die hem in staat stelden de snelheid te benutten. Hij beschreef de auto later als bijzonder sterk in medium- en hogesnelheidsbochten.
Verstappen had een minder coöperatieve middag. Red Bull meldde dat hij rond ronde acht puin raakte en schade opliep, terwijl andere problemen de balans beïnvloedden en de degradatie verhoogden. Verstappen zei daarover: ‘We worstelden gedurende de race met de consistentie van de motor, daar moeten we aan werken.’
De timing kan niet vertellen hoeveel van het verschil kwam door schade, bandenleeftijd, compound of de inconsistente motorrespons. Het toont wel wat Mercedes moest weten: Antonelli kon snel inlopen op zijn laatste set terwijl Verstappen nog een pitstop tegoed had.
Red Bull bracht Verstappen aan het einde van ronde 31 binnen en monteerde mediums. Leclerc erfde kortstondig de leiding, maar Antonelli passeerde de Ferrari in ronde 32. De Mercedes lag weer vooraan met zijn enige stop voltooid en nog 24 ronden te gaan.
Hij had de directe vraag beantwoord. De volgende was of de harde banden de snelheid zouden overleven die hij zojuist van hen had gevraagd. Pirelli Motorsport Director Dario Marrafuschi zei dat de harde band ‘iets beter presteerde dan verwacht.’
Hij beoordeelde de één-stop als de meest effectieve strategie, ‘zij het met een zeer kleine marge.’ Mercedes had de juiste optie gesteund, maar het succes hing nog steeds af van de coureur die de snelheid over een lange laatste stint wist te handhaven.
Antonelli had geen lange run op de harde banden voltooid tijdens de training, dus hij en race-ingenieur Peter Bonnington bleven bespreken hoeveel hij kon pushen. De vroege ronden gaven hem vertrouwen, en gedurende de volgende twaalf ronden bleef hij rondetijden van ongeveer 1:39.8 rijden.
De banden leverden zowel de snelheid als de consistentie die het plan vereiste. Leclerc lag aan het einde van ronde 32 0,629 seconden achter. Tegen ronde 37 was het gat 3,049 seconden. De Ferrari verloor terrein nog voordat zijn tweede stop kwam, aan het einde van ronde 39.
Hamilton was in ronde 38 gestopt. Beiden hadden nu verse hards voor de achtervolging. Leclerc maakte uitstekend gebruik van de zijne en zette de snelste ronde van de race neer van 1:37.976 in ronde 42. Ferrari had verwacht dat Antonelli’s oudere banden later kwetsbaar zouden worden.
‘Hij had het nooit echt moeilijk tegen het einde van de race,’ merkte Leclerc achteraf op. Het verschil tussen de plannen werd zichtbaar. Leclerc had de snelheid van vers rubber, maar hij moest ook auto’s passeren. Antonelli had oudere banden, vrije lucht en een voorsprong.
De snellere ronden van de Ferrari moesten de extra stop terugbetalen voordat ze de Mercedes konden bedreigen. Lando Norris hielp die terugbetaling moeilijk te maken. McLaren had hem in ronde 16 gestopt, acht ronden voor Antonelli, en verlengde vervolgens zijn harde-banden stint tot een één-stop.
Dat plaatste Norris tweede na de laatste stops van Ferrari en liet Verstappen en Leclerc achter hem. Norris zei dat hij ‘ver buiten zijn comfortzone’ moest pushen om de McLaren in de strijd te houden, wat hij uiteindelijk in de tweede stint moest bekopen.
Verstappen passeerde hem uiteindelijk in ronde 47, met Leclerc die volgde. Twee ronden later haalde Leclerc Verstappen in voor de tweede plaats. Die gevechten kostten tijd en ronden terwijl Antonelli vooraan bleef rijden. Oscar Piastri stopte ook één keer en eindigde als zevende, George Russell’s Mercedes achter zich houdend.
Het kiezen van één stop was slechts het begin; de banden op een competitief tempo laten meegaan was de rest van de taak. ‘Er was constante druk en ik wist dat ik me geen fout kon veroorloven,’ zei Antonelli. ‘Ik probeerde gewoon kalm te blijven, me op elke ronde te concentreren en de race uit te voeren.’
Er was één korte uitstap buiten de baanlimieten bij bocht 12, maar geen kostbare onderbreking van zijn ritme. Tegen de slotfase was de verwachte bandencrisis opvallend afwezig. Ferrari bleef wachten tot de Mercedes zou vertragen. De Mercedes toonde helaas weinig interesse in Ferrari’s berekeningen.
De gestopte Cadillac van Valtteri Bottas veroorzaakte een late Virtual Safety Car. De timing ervan vergrootte sommige gaten en verkleinde andere naarmate auto’s verschillende delen van het circuit bereikten. Antonelli’s voorsprong op Leclerc ging van 23,190 seconden in ronde 51 naar 15,223 met nog twee ronden te gaan.
Hij finishte nog steeds 13,078 seconden voor, met Verstappen als derde en Hamilton als vierde. De titelviering reist naar Mexico. Antonelli leidt Russell met 123 punten en heeft daar slechts de negende plaats nodig om het kampioenschap te beslissen.
Mercedes zal ook ontdekken of het verbeterde begrip van de geüpdatete auto een ander, zeer verschillend circuit overleeft. Austin werd gewonnen door een reeks dingen die correct werden uitgevoerd: de start, de verlengde eerste stint, het tempo op de harde banden en het verkeer dat zijn rivalen tegenkwamen. De zes ronden na Antonelli’s stop brachten al die stukken samen. Mercedes had hem vertrouwd om één stop te laten werken. Toen de race de snelheid eiste om dat vertrouwen te rechtvaardigen, leverde hij die.
