Kimi Antonelli heeft de Grand Prix van de Verenigde Staten gewonnen en heeft nog slechts twee punten nodig om zijn eerste Formule 1-titel veilig te stellen. Dit scenario plaatst de FIA echter in een lastig parket bij het nemen van een definitieve beslissing over de resterende races in het Midden-Oosten.
De Italiaan groeide gestaag in het raceweekend in Austin en maakte zijn eerste echte indruk met een verbluffende prestatie aan het begin van Q3 op zaterdag. Op zondag was er slechts één winnaar mogelijk, want Antonelli bouwde in de openingsronde een voorsprong van meer dan twee seconden op.
De Mercedes-coureur stond nooit onder druk en reed zijn eigen één-stop race, ondanks pogingen van anderen om hem tot een twee-stop strategie te dwingen. Het is gemakkelijk te vergeten dat Antonelli pas in zijn tweede F1-seizoen zit, gezien zijn dominantie dit jaar.
Zijn prestaties zijn des te opmerkelijker, aangezien hij de jongste F1-kampioen zou worden, zelfs als hij de huidige campagne nog zou laten glippen en in een van de volgende drie jaar zou winnen. De manier waarop de 20-jarige het team naar zijn hand heeft gezet en George Russell heeft overtroffen, verdient applaus.
Russell, die dit jaar als titelfavoriet begon, was tijdens het hele COTA-weekend ver verwijderd van het tempo. Sommigen vergelijken Antonelli al met Max Verstappen, Lewis Hamilton en Ayrton Senna, maar het is nog te vroeg voor die stap.
Antonelli heeft zeker het potentieel om tot die groten te behoren, maar die status bereik je over een langere periode, niet na één sterk seizoen. Winnen is moeilijk, maar het vervolg wordt vaak het ‘moeilijke tweede album’ genoemd.
Terwijl Antonelli naar de overwinning cruisde, ontvouwde zich in het middenveld veel actie met uiteenlopende strategieën. De Mercedes-coureur staat nu op slechts twee punten van een plek in de F1-geschiedenisboeken.
FOM en de FIA hebben consequent volgehouden dat de F1 het seizoen zal afsluiten in Qatar en Abu Dhabi. Dit ondanks de toenemende spanningen en de onzekerheid over mogelijke escalatie na de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen in november.
Het is begrijpelijk dat er een wens is om de lucratieve races in het Midden-Oosten te behouden. Het feit dat Antonelli de titel zondag niet kon veiligstellen, compliceert de zaken echter aanzienlijk.
Zondag werd bekend dat de Dakar Rally volgend jaar niet in Saoedi-Arabië zal plaatsvinden, hoewel deze begin januari gepland stond. Dit volgt op beslissingen van het World Endurance Championship en diverse andere competities om niet in de regio te racen.
Vooral voor nationale kampioenschappen is deze beslissing genomen vanwege de tienvoudig gestegen vrachtkosten. MotoGP staat gepland om in de eerste week van november in Qatar te racen, maar coureurs hielden onlangs een (niet zo) geheime vergadering.
Volgens berichten stemden twee derde van de aanwezigen tegen deelname in het land. Mocht de F1 de WEC en de Dakar Rally volgen door races in het Midden-Oosten te schrappen, zelfs als Imola een evenement vervangt, dan zou Antonelli zijn bekroning op de baan worden ontnomen.
Vanuit PR-oogpunt zou dit een complete ramp zijn. In elke sport wil je een titel winnen in je eigen arena, niet door een verandering van omstandigheden. Iedereen in Antonelli’s kamp straalt na COTA, wetende dat hij de titel de volgende keer kan pakken.
De anticipatie op dat moment, wetende dat hij zijn Mercedes simpelweg naar de negende plaats hoeft te sturen zonder druk om de auto tot het uiterste te drijven, zal de adrenaline de hele week laten stromen. Maar mocht hij halverwege de week een bericht ontvangen dat Qatar en Abu Dhabi zijn geannuleerd en Imola in de plaats komt, en hij de kampioen is, dan zou er ongetwijfeld een feest zijn.
Maar zou dit hetzelfde voelen als winnen op de baan? Absoluut niet. Denk maar terug aan het COVID-jaar zonder fans; overwinningen voelden anders. Sport is niets zonder fans, en Antonelli zal ervan dromen zijn succes met de zijnen te delen.
De F1 moet ons dit potentieel iconische moment niet ontnemen. Desondanks moet veiligheid absoluut de prioriteit zijn. FIA-president Mohammed Ben Sulayem zei onlangs dat de veiligheid niet in het gedrang zou komen, en dat moet je voor waar aannemen.
“De uitdrukking ’tussen hamer en aambeeld zitten’ is hier het meest van toepassing.”
Het Circuit of the Americas is comfortabel een van de topcircuits op de F1-kalender en levert bijna altijd een boeiende race op. Het is echter niet zonder gebreken, als je de coureurs mag geloven. F1-auto’s zijn ontworpen om optimaal te presteren op biljartgladde oppervlakken, zonder hobbels of bulten.
COTA is het tegenovergestelde. Het circuit in de Verenigde Staten werd gebouwd op moerasland, waarbij ongeveer drie meter klei werd uitgegraven voordat de betonnen funderingen en het baanoppervlak konden worden aangelegd. Hierdoor is de baan op bepaalde plaatsen verzakt, wat rimpelingen in het oppervlak heeft veroorzaakt.
Dit is een kenmerkend aspect van het circuit geworden, tot ergernis van sommige coureurs. Max Verstappen liet zijn gedachten hierover weten, terwijl Lando Norris zelfs onthulde dat hij voor elke sessie hoofdpijntabletten nam om het effect tegen te gaan.
Circuitvoorzitter Bobby Epstein verdedigde de baan, maar gaf toe: “We voelen ons niet goed dat er een hobbel is onderaan bocht 1. We wisten er pas deze week van. We zouden het hebben gerepareerd.” Hij voegde eraan toe dat er geen klachten waren toen de WEC het circuit bezocht.
Dit kan simpelweg komen doordat coureurs om het probleem heen werkten, of doordat de auto’s beter omgingen met de hobbels. Het grotere probleem dit weekend waren echter de track limits, waarbij coureurs misbruik maakten van de asfaltuitloopstroken.
Op vrijdag werden meer dan 200 rondetijden geschrapt, wat leidde tot het verbreden van de witte lijnen in verschillende bochten gedurende de nacht. Zaterdag herhaalde dit zich, met 42 geschrapte tijden in FP3 en meer in de kwalificatie.
Coureurs zullen terecht stellen dat het moeilijk is om de lijnen vanuit de cockpit te zien. Als je ooit in een eenzitter hebt gezeten, weet je dat je niets van je voorwielen kunt zien. Waarom lijken coureurs dan wel binnen de track limits te kunnen blijven wanneer er gras of grind als afschrikmiddel is?
Het is alleen een probleem wanneer er een asfaltuitloop is. Is grind of gras aanzienlijk hoger dan asfalt? Niet bijzonder. Maar als er tijd te winnen valt, zullen coureurs altijd de grenzen opzoeken. Voeg wat gras of grind toe en het probleem verdwijnt in een oogwenk. Laten we klaar zijn met deze ronduit absurde excuses.
Er was een tijd, nog niet zo lang geleden, dat een F1-team met een speciale livery echt bijzonder was. In de jaren negentig waren er weinig voorbeelden, terwijl in de jaren 2000 alleen Jaguar en Red Bull grote veranderingen aanbrachten, meestal via film-tie-ins tijdens de Grand Prix van Monaco.
Dit kwam grotendeels door FIA-reglementen die teams dwongen om het hele seizoen grotendeels identieke auto’s te gebruiken. Hoewel dit een draconische aanpak mag zijn, moet er iets worden gedaan om te voorkomen dat teams voor bijna elke race een speciale livery onthullen.
Als je dacht dat er dit weekend in Austin te veel waren, wacht dan maar tot Las Vegas! Op dit punt kunnen sommige teams hun originele lanceerlivery net zo goed de ’testlivery’ noemen, want veel meer zul je die niet zien.
Ja, er zijn vaak pluspunten aan de ‘speciale’ looks, maar we zijn nu zo ver over de grens gegaan dat er niets speciaals meer aan voelt. Ferrari, Cadillac, Haas en Mercedes reden dit weekend allemaal met aangepaste liveries, maar zullen veel mensen ze na een goede nachtrust nog herinneren? Waarschijnlijk niet.
Ik ben al lang een voorstander van de introductie van een ‘retro-ronde’. Waarschijnlijk in Monaco zouden teams een livery uit hun archief kunnen gebruiken, of een uit de geschiedenis van hun deelname, zoals Red Bull die een Stewart Ford-livery aanpast voor dat ene evenement.
Maak er een groot evenement van, en dit zou iets kunnen worden om echt naar uit te kijken. Je weet wel, het zou zelfs speciaal kunnen aanvoelen! Hetzelfde geldt voor de helmen van coureurs. Traditioneel het visitekaartje van een coureur.
Noem een coureur uit de jaren 80 of 90, en je zou waarschijnlijk een redelijk accurate schets van hun helm kunnen maken. Maar zou je dat kunnen voor veel coureurs na 2010? Hamilton en Piastri waren dit weekend onherkenbaar, en er waren tal van andere veranderingen.
Weet iemand nog echt wat Bottas draagt? In een sport waar branding alles is, is het gemakkelijk te beargumenteren dat alleen Norris en Verstappen tegenwoordig iconische helmen hebben, en zelfs zij zijn niet bang om dingen te veranderen. In beide gevallen zijn marketingkansen waarschijnlijk een belangrijke factor bij constante veranderingen.
Immers, hoe meer je verandert, hoe meer merchandise je kunt verkopen. Maar het afgelopen weekend voelde echt alsof de zaken een stap te ver waren gegaan. Het lijkt misschien een gedachte uit een vervlogen tijdperk, maar kunnen we niet gewoon een beslissing nemen en ons eraan houden?
Het huidige tijdperk van F1-reglementen heeft veel kritiek gekregen, waarbij gevechten grotendeels worden beslist door wie de meeste energiedispositie over heeft. Maar daarover werd dit weekend niet gesproken, zelfs niet door de teams en de coureurs. Wat een verfrissende verandering!
In plaats daarvan hadden we wat aanvoelde als een ouderwetse race met veel actie door het hele veld, en gevechten die werden beslist door vaardigheid of strategie, waarbij het bandenverschil krachtig was. Strategie was de sleutel tot de race, en coureurs leken te kunnen pushen waar nodig op banden die veel minder degradeerden dan gevreesd in de vroege stadia van het weekend.
Zelfs met het lange rechte stuk werd er niet gesproken over ‘superclipping’ – zalig. Ja, er is veel mis met deze reglementen, en ze werken niet overal – vind ons een reglement dat dat wel heeft gedaan! – maar het weekend laat zeker de indruk achter dat misschien niet de regels het probleem zijn; het is de circuitkeuze.
Silverstone, Monza, COTA – drie echte circuits, en drie locaties waar deze regels 100% hebben gewerkt. Suzuka is te smal voor de moderne F1 en Spa heeft een wisselvallige geschiedenis van het produceren van geweldige races, zelfs als het een iconisch circuit blijft.
Maar op brede circuits met zware remzones en minstens één lang recht stuk werken de reglementen absoluut. Dat gezegd hebbende, schiet op en breng de V8-brullers terug, alsjeblieft!
Het Circuit of the Americas leverde zoals altijd. De race was solide, en er was overal actie, met intriges rond de podiumposities tot de slotmomenten. Ja, FOM en de FIA bevinden zich nu in een lastige positie, maar dat was altijd al het geval na Austin.
Het is de aard van de kleine marges die het probleem vergroot. Hoewel het een PR-ramp zou zijn om Antonelli buiten de baan tot kampioen te kronen, is veiligheid van het grootste belang, en daarover kunnen weinig argumenten bestaan.
Ferrari zag zijn tempo in de kwalificatie opnieuw verdwijnen, en hoewel Charles Leclerc een tweede plaats wist te heroveren, met Hamilton die nipt het podium miste, zijn er nog meer vragen te beantwoorden voor de Scuderia.
Ondanks zijn derde plaats is Max Verstappen nu voor het eerst sinds het begin van het seizoen 2021 mathematisch uit de kampioenschapsstrijd, een reeks die ronduit ongelooflijk is. De F1 vervolgt zijn nieuwste triple-header volgend weekend in Mexico, waar – afgezien van plotselinge aankondigingen of drama – de jongste kampioen in de F1-geschiedenis zal worden gekroond.
