Het Circuit of the Americas (COTA) in Austin is een geliefde locatie op de Formule 1-kalender, maar staat tegelijkertijd bekend als een zware test voor de coureurs. Een van de terugkerende uitdagingen, die jaarlijks voor veel klachten zorgt, zijn de verraderlijke hobbels op het circuit.
F1-commentator Alex Jacques heeft uitgelegd waarom deze hobbels de coureurs aan het begin van het Grand Prix-weekend in de Verenigde Staten tot “geklaag” aanzetten. De staat van het wegdek verandert namelijk elk jaar, wat de baan onvoorspelbaar maakt.
Tijdens de vrije trainingen op vrijdag in Austin zorgt dit voor extra gevaar en onzekerheid. COTA staat al lange tijd bekend om zijn hobbelige karakter. Eerder dit jaar wees Max Verstappen al op de moeilijkheden van het asfalt.
De viervoudig F1-wereldkampioen merkte dit op toen hij de Lone Star Le Mans-race (voorheen de 6 uur van COTA) bekeek. Op de mediadag in Austin sprak hij verder over de tol die het circuit eist van het lichaam van de coureurs.
Jacques lichtte de situatie toe in de F1 Nation podcast, waar hij beschreef wat het veld dit weekend te wachten staat. Hij benadrukte de jaarlijkse verschuiving van de hobbels als een “altijd leuke” factor.
“De hobbels verschuiven elk jaar, wat altijd leuk is, dus je krijgt klagende coureurs op een vrijdag,” legde Jacques uit over de dynamiek van het circuit.
Naast de hobbels biedt COTA ook spectaculaire racekansen. “Je hebt een glorieuze inhaalmogelijkheid in bocht 1,” aldus Jacques. Hij vergeleek een groot deel van de rest van die sector met Silverstone.
Volgens Jacques is die vergelijking positief, omdat het zorgt voor een “spectaculaire richtingsverandering”. Vervolgens volgt er een andere haarspeldbocht die leidt naar het lange rechte stuk.
Dit rechte stuk biedt nog een uitstekende inhaalmogelijkheid richting bocht 12. Daarna komen de secties waar mechanische grip cruciaal is. “Ferrari zal het gelukkigst zijn door bocht 12,” voorspelde Jacques.
De commentator wees ook op de langzamere gedeelten waar soms een ‘dive-bomb’ inhaalactie plaatsvindt, waarna het circuit weer overgaat in snelle secties. De beruchte bocht 19 staat bekend om zijn track limits.
De Andretti-bocht maakt het circuit compleet. Jacques omschreef COTA als een “mooie combinatie van gedefinieerde inhaalzones en een echte test van de staat van de auto, vooral in de eerste sector.”
Toen Jacques werd gevraagd of COTA een moderne klassieker is, beaamde hij dit volmondig. Hij benadrukte dat het circuit speciaal is gebouwd voor de Formule 1, wat niet altijd direct goed uitpakt bij nieuwe locaties.
“Het is briljant,” stemde hij in. “Als je bedenkt dat het speciaal is gebouwd, en zoals we op sommige andere locaties hebben gezien, is het erg moeilijk om het meteen goed te doen.”
Jacques prees de lay-out van COTA en de belangrijke rol van de hoogteverschillen. Het circuit vereist een zeer sterke allround prestatie van de auto om competitief te zijn gedurende het weekend.
Bovendien is COTA een circuit waar de coureur aan het einde van Q3 echt het verschil kan maken. “Het is een zeer, zeer goede plek om te racen,” concludeerde Jacques, die ook de prachtige omgeving roemde.
