Fernando Alonso uitte zijn onvrede over de krachtbron van zijn Aston Martin, en recente data onthult nu de ware omvang van het probleem. De Grand Prix van Singapore had de ideale gelegenheid moeten zijn voor Aston Martin om de zwaktes van de Honda-motor te verbergen.
In plaats daarvan werden deze tekortkomingen echter pijnlijker dan ooit blootgelegd. Met weinig lange rechte stukken en een hoog aandeel langzame bochten, had het Marina Bay Circuit een uitkomst moeten bieden.
Telemetrische gegevens tonen echter de werkelijke omvang van het tekort aan. Hoewel de frustraties van de Aston Martin-coureurs over motorvermogen en algehele prestaties vrijwel constant zijn elk raceweekend, zou Singapore de tekortkomingen minder opvallend moeten maken.
Op papier is Singapore een circuit dat de impact van puur motorvermogen minimaliseert. Het circuit mist extreem lange rechte stukken en wordt gedomineerd door bochten met gemiddelde en lage snelheid.
Dit zou teams met minder pk’s de kans moeten geven om boven hun gewicht te presteren. Aston Martin valt precies in deze categorie, maar betere resultaten bleven uit.
De problemen voor de formatie uit Silverstone waren al duidelijk tijdens de Sprintrace. Fernando Alonso klaagde over een zwakke vermogensafgifte bij het uitkomen van bochten.
Hierdoor kon hij het tempo van de auto’s voor hem niet bijhouden. Halverwege de race stelde hij zelfs aan zijn pitmuur voor om de auto vroegtijdig terug te trekken.
Dit om voldoende tijd te hebben de krachtbron te wisselen vóór de hoofdkwalificatie. Dat verzoek werd echter geweigerd, waarna de motorproblemen ook doorsijpelden naar de kwalificatie.
Een vergelijking van Alonso’s telemetrie met die van Alexander Albon, die een vergelijkbare rondetijd neerzette in Q1 met een Mercedes-motor in zijn Williams, is veelzeggend. Het snelheidsverschil op de rechte stukken is onmiskenbaar.
Op elk volgas-gedeelte, ongeacht de lengte, lijdt de Aston Martin aan een merkbaar snelheidsgebrek. Dit blijkt uit de data.
Tussen bocht 5 en bocht 7 alleen al verliest Alonso ongeveer 0,16 seconden ten opzichte van de Williams-coureur. Het is ook interessant om te zien hoe dit zijn ingangssnelheid beïnvloedt.
Na een langer recht stuk richting bocht 16, wordt hij gedwongen zijn aanpak door de chicane aan te passen om het inherente tekort van zijn auto te compenseren.
Een vrijwel identiek beeld ontstaat bij het analyseren van de racesnelheid. Een vergelijking tussen Alonso en Carlos Sainz tijdens hun openingsstint, toen ze in vrije lucht reden, toont opmerkelijk vergelijkbare rondetijden.
Desondanks blijft het tekort aan topsnelheid voor de Spanjaard enorm. Dit onderstreept de aanhoudende problemen.
Cruciaal is dat het snelheidsverlies op de rechte stukken een secundair probleem creëert. Alonso oogst minder energie tijdens het remmen, omdat er minder energie nodig is om een langzamere auto af te remmen.
Hierdoor heeft hij bij het ingaan van het volgende rechte stuk minder batterijvermogen, waardoor hij onvoldoende elektrische energie kan inzetten. Dit verergert een reeds bestaand probleem.
De generatie auto’s van 2026 is simpelweg zo ontworpen dat elk gebrek aan paardenkracht genadeloos wordt blootgesteld op het circuit.
De onderste regionen van de topsnelheidsgrafieken tijdens de kwalificatie op het Marina Bay Circuit bevestigen nogmaals dat Aston Martin op dit vlak hekkensluiter is.
Direct naast hen staan Cadillac en Haas, die beide met Ferrari-krachtbronnen rijden. Dit toont een duidelijk patroon.
Voor een breder beeld, inclusief de algehele rondetijden – of gemiddelde rondesnelheid – biedt een andere grafiek een duidelijker perspectief. Hoe hoger een team op de grafiek staat, hoe beter de topsnelheid.
Hoe verder naar rechts, hoe sneller de algehele rondetijd. Maximale snelheid op rechte stukken garandeert niet automatisch betere rondetijden.
Red Bull was bijvoorbeeld het snelst in de kwalificatie van Singapore, terwijl Alpine de hoogste topsnelheid noteerde. Dit illustreert de complexiteit.
Waar bevindt Aston Martin zich in dit plaatje? Helemaal onderaan. Het Britse team zit momenteel vast in niemandsland, ver achter Williams, Haas en Audi.
Toch staan ze comfortabel voor Cadillac, dat volledig kansloos blijft. De positie is zorgwekkend.
Desondanks blijft Aston Martin qua topsnelheid met afstand het slechtste team op de grid. Honda is direct verantwoordelijk voor dit tekort.
Het kwantificeren van de exacte rondetijdstraf door dit vermogenstekort is vrijwel onmogelijk. Dit komt door de enorme complexiteit van de huidige reglementen, waarbij de krachtbron een breed scala aan voertuigdynamiek beïnvloedt.
Wat wel zeker is, is dat het team de rest van het seizoen op dit prestatieniveau zal blijven steken. Echte vooruitgang zal pas volgend jaar zichtbaar zijn.
Dan krijgen zowel Honda als Aston Martin de kans om een situatie te herstellen die nauwelijks slechter kan zijn dan vandaag.
