Red Bull Racing heeft de gewenste stabiliteit gevonden, met Max Verstappen die op zijn vertrouwde niveau presteert en Isack Hadjar die zich heeft bewezen als een uitstekende tweede coureur. Ook zusterteam Racing Bulls draait goed, met Liam Lawson en Arvid Lindblad als belangrijke pijlers.
Deze positieve ontwikkeling zorgt echter voor flinke hoofdbrekens binnen het Red Bull-concern. Het succesvolle opleidingsprogramma kampt namelijk met een luxeprobleem: er zijn meer getalenteerde coureurs dan beschikbare Formule 1-stoeltjes.
Racing Bulls staat momenteel op de vijfde plaats in het constructeurskampioenschap, wat duidt op een uitstekend seizoen. Lawson en Lindblad hebben zich beiden bewezen, terwijl Nikola Tsolov in de Formule 2 nadrukkelijk op de deur klopt.
Ook Yuki Tsunoda hoopt nog altijd op een terugkeer als vaste coureur. Voor Red Bull is dit een gunstige situatie, maar voor de betrokken rijders kan het grote gevolgen hebben voor hun toekomst.
De komende maanden zal duidelijk moeten worden wie er mag blijven en wie zijn toekomst elders moet zoeken. Verstappen en Hadjar zorgen voor zekerheid, maar blokkeren tegelijkertijd de doorstroming van nieuw talent.
Dat Verstappen tot de absolute wereldtop behoort, is geen verrassing meer. De Nederlander heeft zijn toekomst onlangs voor langere tijd aan de Oostenrijkse renstal verbonden, tot en met 2030.
Red Bull hoeft zich daardoor voorlopig geen zorgen te maken over zijn belangrijkste coureur. De situatie rond het tweede stoeltje is eveneens aanzienlijk verbeterd met Isack Hadjar.
Waar Sergio Pérez, Liam Lawson en Yuki Tsunoda moeite hadden naast Verstappen, heeft Hadjar dit seizoen laten zien dat hij de druk aankan. De Fransman stond in Monaco op het podium.
Hij verzamelde bovendien regelmatig belangrijke punten, wat Red Bull beloonde met een contractverlenging voor 2027. Volgens teambaas Laurent Mekies beschikt Hadjar zelfs over een langdurige overeenkomst.
Voor het hoofdteam is Hadjars goede eerste seizoen uitstekend nieuws, maar voor Racing Bulls levert het een ingewikkelde situatie op. Het zusterteam is immers bedoeld om jonge coureurs klaar te stomen voor promotie.
Die doorgroeimogelijkheid lijkt voorlopig echter verdwenen. Vooral voor de negentienjarige Arvid Lindblad is dat vervelend, aangezien hij wordt gezien als een van de grootste talenten uit het opleidingsprogramma.
Zelfs als Lindblad zich de komende jaren uitstekend ontwikkelt, is er voorlopig geen logische plek voor hem bij het hoofdteam. Het probleem wordt alleen maar groter door de uitstekende prestaties van Racing Bulls.
Liam Lawson heeft zich na zijn moeilijke periode bij Red Bull knap herpakt. De Nieuw-Zeelander moest begin 2025 na slechts twee races plaatsmaken, maar heeft sindsdien laten zien dat hij thuishoort in de Formule 1.
Dit seizoen verzamelde hij al 69 punten, waarvan veertien tijdens zijn tijdelijke terugkeer bij Red Bull. Die invalbeurt was misschien wel het beste bewijs van zijn ontwikkeling.
Toen Hadjar vanwege een polsblessure drie races moest missen, kreeg Lawson opnieuw de kans om naast Verstappen te rijden. Ditmaal maakte hij een veel betere indruk.
Hij behaalde onder meer een zevende plaats in Zandvoort en een zesde plaats op Monza. Deze prestaties maakten duidelijk dat zijn eerdere mislukte avontuur bij Red Bull hem niet definitief mocht worden aangerekend.
Ook bij Racing Bulls zelf is Lawson bijzonder waardevol. Hij scoorde in Singapore opnieuw belangrijke punten en heeft zich ontwikkeld tot een betrouwbare kracht in het middenveld.
Het zou dan ook vreemd zijn als het team hem na dit seizoen alsnog aan de kant zet. Juist onder de huidige leiding lijkt er meer ruimte voor continuïteit, in plaats van voortdurende coureurswisselingen.
Aan de andere kant verdient Lindblad minstens zoveel vertrouwen. De Brit maakte dit seizoen zijn Formule 1-debuut en heeft inmiddels 38 punten verzameld.
Vooral zijn zesde plaats in Monaco en zevende plaatsen in Silverstone en Bakoe tonen aan hoeveel potentieel hij heeft. Racing Bulls heeft met Lawson en Lindblad een uitstekende combinatie van ervaring en jeugdig talent.
Er is dan ook geen reden voor verandering in hun rijdersbezetting. Voor Yuki Tsunoda ziet de situatie er een stuk minder rooskleurig uit.
De Japanner verloor eind 2025 zijn vaste stoeltje en moest genoegen nemen met een reserverol bij Red Bull en Racing Bulls. Door de blessure van Hadjar kreeg hij dit seizoen nog een tijdelijke kans.
Een definitieve terugkeer lijkt echter steeds onwaarschijnlijker, daarvoor zijn de prestaties van de huidige coureurs simpelweg te overtuigend. Tsunoda beschikt over ruime Formule 1-ervaring en kan waardevol zijn.
Toch is moeilijk voor te stellen waarom Red Bull nu voor hem zou kiezen. Hadjar heeft zijn contractverlenging verdiend, Lawson presteert uitstekend en Lindblad vertegenwoordigt de toekomst.
Bovendien staat met Nikola Tsolov alweer een nieuw talent klaar om de volgende stap te zetten. Veel teams hebben hun rijdersbezetting voor 2027 al vastgelegd, wat het extra lastig maakt.
Een reserverol bij Red Bull biedt Tsunoda nog altijd de mogelijkheid om onverwacht in te vallen, maar het vooruitzicht op een volledig seizoen is bijzonder klein. De Japanner zal zich moeten afvragen hoelang hij daarop wil wachten.
De meest interessante situatie is misschien wel die van Tsolov. De negentienjarige Bulgaar maakt grote indruk in zijn eerste volledige seizoen in de Formule 2.
Hij staat momenteel tweede in het kampioenschap met 200 punten, slechts zeven punten achter klassementsleider Rafael Câmara. Met nog twee raceweekenden te gaan, maakt hij volop kans op de titel.
Normaal gesproken zou een Formule 2-kampioenschap de ideale springplank naar de Formule 1 zijn, maar voor Tsolov ligt dat mogelijk anders. Zelfs als hij kampioen wordt, lijkt een stoeltje bij Racing Bulls voor 2027 moeilijk bereikbaar.
Lawson en Lindblad verdienen allebei een nieuw contract, terwijl bij Red Bull voorlopig geen ruimte is. Tsolov dreigt daardoor het slachtoffer te worden van het succes van de coureurs die hem voorgingen.
Het zou voor de Bulgaar misschien helemaal niet zo slecht zijn om als tweede te eindigen.
Een Formule 2-kampioen mag volgens de reglementen niet deelnemen aan de volgende twee kampioenschappen. Als Tsolov de titel misloopt, kan hij in 2027 nog een seizoen in de Formule 2 rijden.
Dat geeft hem de mogelijkheid om zich verder te ontwikkelen en tegelijkertijd af te wachten of er voor 2028 wel een plek vrijkomt. Natuurlijk klinkt het vreemd om een coureur bijna aan te raden geen kampioen te worden.
Bovendien kan een extra seizoen in de Formule 2 ook nadelen hebben, omdat de verwachtingen dan alleen maar hoger worden. Toch lijkt dat een betere situatie dan een volledig jaar langs de zijlijn staan.
Zeker voor een jonge coureur als Tsolov, die nog relatief weinig ervaring heeft, is het belangrijk om regelmatig te blijven racen. Mocht Tsolov wel de titel veroveren, dan zou hij de route van Oscar Piastri kunnen volgen.
De Australiër werd in 2021 Formule 2-kampioen, maar kreeg voor 2022 geen Formule 1-stoeltje en werd reserverijder bij Alpine. Uiteindelijk maakte hij in 2023 zijn debuut bij McLaren.
Piastri besloot zijn toekomst buiten het team te zoeken dat hem jarenlang had ondersteund. Een vergelijkbaar scenario is voor Tsolov zeker denkbaar.
Hij zou in 2027 als reserverijder ervaring kunnen opdoen en ondertussen proberen een stoeltje voor 2028 veilig te stellen. Dat hoeft niet noodzakelijk bij Red Bull te zijn.
Als de huidige vier coureurs ook de komende jaren blijven presteren, zou een vertrek naar een andere renstal zelfs zijn beste kans kunnen worden.
Net als Piastri moet Tsolov dan misschien concluderen dat zijn toekomst niet bij het team ligt dat hem naar de Formule 1 heeft proberen te brengen.
