Voormalig Formule 1-strateeg en huidig tv-commentator Ruth Buscombe gelooft dat de sport steeds dichter bij een nieuwe vrouwelijke coureur op de grid komt. Volgens haar is het grootste obstakel het aantal deelnemers, niet de biologie.
Buscombe, die eerder werkte voor Ferrari, Haas en Sauber, heeft zelfs al een zeer jonge potentiële kandidate geïdentificeerd. Het gaat om Lily, de dochter van Max Verstappen en Kelly Piquet, met een buitengewone motorsport-bloedlijn.
De F1-analist steunt de inspanningen van Susie Wolff om de deelname van vrouwen vanaf het karten te vergroten. Haar uitspraak tegen OLBG was opvallend en direct over de toekomst van vrouwelijke coureurs.
“F1 is dicht bij een vrouwelijke coureur en ik zou niet tegen Lily Verstappen wedden.”
Buscombe legt uit waarom vrouwen nog steeds zeldzaam zijn op Formule 1-niveau. Ze stelt dat er geen fysieke of biologische reden is waarom vrouwen niet kunnen deelnemen, aangezien er in het verleden al vrouwelijke coureurs waren.
Voor haar is het puur een kwestie van aantallen. Met slechts twintig tot tweeëntwintig zitjes en een leeftijdsbereik van negentien tot midden veertig, moet je uitzonderlijk goed zijn om de grid te halen.
De cruciale kwestie is volgens Buscombe om veel meer meisjes vroeg genoeg in het karten te krijgen, zodat de talentenpool kan uitbreiden. Historisch gezien is minder dan twee tot drie procent van de karterspopulatie vrouwelijk.
Het doel van de F1 Academy is om te laten zien dat de sport voor iedereen beschikbaar is. Buscombe merkt op dat als Lily Verstappen Piquet haar hand wil wagen aan racen, ze “vrij goed DNA” heeft.
Die verwijzing naar DNA is duidelijk: haar vader is Max Verstappen en haar moeder Kelly is de dochter van drievoudig Formule 1-wereldkampioen Nelson Piquet. Dit geeft haar een unieke achtergrond in de sport.
Buscombe wijst ook op de familie-ervaring van David Coulthard als bewijs dat getalenteerde vrouwelijke racers historisch verloren zijn gegaan. Coulthard vertelt vaak dat zijn zus een natuurlijkere coureur was dan hij.
Zijn ouders hadden echter niet het geld om beiden te ondersteunen. Buscombe benadrukt dat er geen biologische reden is tegen vrouwelijke coureurs; het gaat om “harten en geesten” en een generatie kan dit veranderen.
Haar eigen F1-carrière als strateeg bij Ferrari, Haas en Sauber geeft haar een extra perspectief. Ze herinnert zich hoe er vroeger vraagtekens waren bij vrouwelijke strategen, of ze niet te emotioneel zouden zijn.
Die discussie is nu volledig verdwenen, stelt Buscombe. Niemand vraagt zich meer af of een vrouwelijke race-engineer het bijvoorbeeld kan. Het gaat nu puur om de vraag of je goed genoeg bent voor de positie.
De volgende generatie brengt hoop, omdat kinderen die nu F1 zien, een sport zien die puur vierkwadrant is. Of Lily ooit wil racen, is natuurlijk een vraag voor de verre toekomst.
Buscombe’s bredere argument is direct: creëer een veel grotere vrouwelijke grassroots-pijplijn en verwijder verouderde aannames. Dan wordt de volgende vrouwelijke F1-coureur een kwestie van talent, niet van geslacht.
Lella Lombardi blijft de enige vrouw die punten scoorde in een Formule 1-wereldkampioenschapsrace. Dit deed ze tijdens de Spaanse Grand Prix van 1975 op Montjuich Park in Barcelona, waar ze zesde werd.
Rijdend in een March behaalde de Italiaanse 0,5 punten, omdat de race na 29 ronden werd gestopt en halve punten werden toegekend. Dit was in haar tweede F1-start en blijft het beste resultaat van een vrouw.
Lombardi startte twaalf Grands Prix tussen 1975 en 1976 en eindigde ook als zevende in de Duitse Grand Prix van 1975. Sinds haar laatste optreden in 1976 heeft geen enkele vrouw meer een Formule 1 Grand Prix gestart.
