Mercedes-teambaas Toto Wolff heeft een interne e-mail verstuurd aan het hele team, nadat Kimi Antonelli afgelopen weekend de historische Formule 1-wereldtitel veroverde. De inhoud van deze e-mail is nu openbaar gemaakt.
De twintigjarige Antonelli werd zondag in Mexico-Stad gekroond tot de jongste wereldkampioen in de geschiedenis van de Formule 1. Hij verbrak daarmee het record van Sebastian Vettel uit 2010.
Antonelli was maar liefst drie jaar, twee maanden en 26 dagen jonger dan Vettel toen hij zijn eerste wereldtitel behaalde. Wolff krijgt veel lof voor zijn beslissing om Antonelli te promoten.
Het was immers Wolff die de keuze maakte om Antonelli te promoveren naar de racezit die Lewis Hamilton in 2025 verliet. Hoewel hij zijn betrokkenheid erkent, benadrukt Wolff de rol van vele anderen.
In zijn brief aan elk Mercedes-teamlid brengt hij hulde aan de diverse mensen die de Italiaan hebben geholpen op zijn weg naar het kampioenschap. De e-mail, vrijgegeven door Mercedes adjunct-teambaas Bradley Lord op LinkedIn, begon met een bekend gezegde.
Succes heeft vele vaders. Falen is een wees. Zo luidt het gezegde. Maar nu ik terugkijk op Kimi’s wereldtitel, voel ik dat ik veel te veel eer heb gekregen voor een verhaal dat aan zoveel mensen toebehoort.
Wolff vertelt dat hij Kimi voor het eerst ontmoette toen hij nog maar elf jaar oud was. Het is heel bijzonder om die kleine jongen een Formule 1-wereldkampioen te zien worden, aldus de teambaas.
De reis van die vroege kartdagen tot waar hij nu staat, is gevormd door een aantal buitengewone mensen. Velen van hen zullen nooit de erkenning krijgen die ze verdienen, stelt Wolff.
Het begint allemaal bij zijn ouders, Marco en Veronica. Marco introduceerde Kimi niet alleen in de racerij, maar leerde hem ook rijden en een raceauto begrijpen.
Hij hielp Kimi de vaardigheden te ontwikkelen die hem tot de coureur van vandaag hebben gemaakt. Veronica was vanaf het begin bij elke kartrace aanwezig en bood de liefde, stabiliteit en steun die een jonge jongen nodig heeft.
Wolff, zelf een kartvader, weet hoe moeilijk het is om de juiste balans te vinden tussen aanmoediging en strenge liefde. Marco leeft die uitdaging nog elke dag.
Als het erop aankomt te weten wanneer Kimi te pushen en wanneer hem ruimte te geven, zitten ze instinctief op één lijn. Wat zijn ouders Kimi gaven, gaat echter veel verder dan racen.
Zijn nederigheid, integriteit en loyaliteit, gecombineerd met zijn buitengewone ambitie en vastberadenheid, zijn kwaliteiten die van huis uit kwamen. Wolff stelt dat ze hem misschien hebben geholpen die waarden verder te ontwikkelen.
De fundamenten werden echter gelegd door zijn familie. Hij had geen betere start in het leven kunnen wensen. Daarna zijn er de mensen die zijn talent in die vroege jaren herkenden en koesterden.
Dino Chiesa speelde een belangrijke rol in Kimi’s ontwikkeling in het karten. Gwen Lagrue was de eerste die Wolff vertelde over een jonge coureur genaamd Kimi.
Stephane Guerin was bij Kimi in zijn jaren door de junior series. En natuurlijk Sergi, die hem overal heeft bijgestaan en een belangrijke basis was voor Kimi’s groei en ontwikkeling buiten de fysieke training.
Binnen Mercedes verdient een hele organisatie enorme lof. De ingenieurs introduceerden hem in de technische machine die een Formule 1-auto is, de fijne kneepjes van voertuigdynamica en aerodynamica.
Zij leerden hem hoe hij een driver-in-the-loop simulator moest bedienen, hem te helpen zich aan te passen aan de eisen van een Formule 1-auto en de technische feedback en consistentie te ontwikkelen.
Daarna nam het race-engineeringsteam rond Peter ‘Bono’ Bonnington en Andrew Shovlin die basis over. Zij hielpen Kimi de overgang naar de Formule 1-racerij te maken.
Ze werkten met hem aan de auto-afstelling, bandenmanagement, race-uitvoering en het begrijpen hoe hij het meeste uit zichzelf en de auto kon halen. Bono verdient een speciale vermelding.
Hij is fel ambitieus en veeleisend, maar altijd de kalme stem in de briefingruimte en aan de andere kant van de radio wanneer het moeilijk wordt in de auto. Iemand die weet wanneer hij moet pushen, uitdagen of geruststellen.
Die combinatie van hoge verwachtingen en oprechte zorg is van onschatbare waarde geweest voor Kimi, vooral tijdens de moeilijke momenten. Wolff prees ook technisch directeur James Allison.
Allison ontwierp de W17 van dit seizoen, een auto die Antonelli in staat stelde zijn talent te uiten. Wolff wilde James Allison in het bijzonder noemen.
James is altijd een beetje sceptisch geweest als het om coureurs gaat. Als ingenieur gelooft hij natuurlijk dat de auto het belangrijkste onderdeel van de vergelijking is, en hij laat zich niet gemakkelijk meeslepen door de opwinding rondom een Formule 1-coureur in het algemeen.
Toen Wolff hem benaderde met het idee om Kimi in de auto te zetten, stond Allison achter hem. Hij vertrouwde Wolffs oordeel, steunde de beslissing en zorgde ervoor dat de technische organisatie Kimi alles gaf wat hij nodig had om te slagen.
Dat betekende enorm veel voor Wolff. De meest waardevolle steun komt niet noodzakelijkerwijs van mensen die het overal mee eens zijn, maar van degenen die je denken uitdagen en dan stevig achter je staan.
Ook het marketing- en communicatieteam onder leiding van adjunct-teambaas Bradley Lord en hoofd communicatie Clare Robertson kreeg lof. Zij zorgt ervoor dat elke marketing-, communicatie- en engineeringeis in balans is om altijd prioriteit te geven aan prestaties.
Vooral Rosa Herrero Venegas, Senior Public Relations Manager, bracht al haar ervaring met Lewis Hamilton mee. Ze hielp Kimi de verantwoordelijkheden te begrijpen die horen bij het zijn van een Mercedes Formule 1-coureur.
Niet alleen hoe om te gaan met de media, maar ook hoe om te gaan met de aandacht, de verwachtingen en de druk, terwijl hij zichzelf bleef. En natuurlijk de honderden mensen in Brackley en Brixworth.
Hun werk geeft de coureurs de kans om te slagen. De mensen die de auto en motor ontwerpen, bouwen en ontwikkelen, die door moeilijke dagen heen werken en die nooit stoppen met pushen om het team beter te maken.
Wolff erkende ook de vele andere mensen die de moed hadden om een beslissing te steunen die allesbehalve vanzelfsprekend was. Lewis Hamilton vervangen door een tiener was nooit een gemakkelijke beslissing.
Er was veel kritiek, zowel binnen als buiten de sport, over het plaatsen van een achttienjarige in een Mercedes. Toen Kimi een moeilijke periode doormaakte, met meerdere races zonder punten, werden die twijfels luider.
Wolff had echter nooit verwacht dat zijn eerste jaar in de Formule 1 zonder tegenslagen zou verlopen. Ze wisten dat er moeilijke weekenden, fouten en momenten zouden zijn waarop mensen hun oordeel in twijfel zouden trekken.
Dat was altijd onderdeel van de reis waartoe ze zich hadden verbonden. Je kunt een jonge coureur niet vragen om te leren en hem dan straffen voor het maken van fouten, aldus Wolff.
Het belangrijkste was nooit waar Kimi stond na één moeilijke race, maar waar hij in de komende jaren zou kunnen zijn. Een van de redenen waarom ze die sprong konden wagen, was George Russell.
Dit was niet George’s jaar. Hij en de auto waren niet altijd de beste vrienden, en Wolff weet hoe frustrerend dat voor hem is geweest. Maar ze konden het risico alleen nemen om Kimi in de auto te zetten.
Dit kwam omdat ze wisten dat ze al een kampioen en een nummer één coureur hadden in George. Iemand met de snelheid, ervaring en leiderschap om het team te dragen, en de karaktersterkte om een jonge teamgenoot met enorm potentieel te omarmen.
Dat gaf het team het vertrouwen om een gedurfde beslissing te nemen. Dat vertrouwen strekte zich uit tot buiten het raceteam. De Raad van Bestuur van Mercedes Grand Prix vertrouwde hun oordeel en steunde de beslissing vanaf het begin.
Ola Källenius, Wolffs partner gedurende zoveel jaren, verdient een speciale vermelding. Tijdens de moeilijke periodes, toen de resultaten niet waren waar ze wilden, verloor hij nooit het vertrouwen in de organisatie of in de mensen die deze leidden.
Toen Wolff met hem sprak over het plaatsen van Kimi in de auto, was er geen aarzeling. Hetzelfde geldt voor de partners en sponsors. Wolff sprak met velen van hen al vroeg over wat ze wilden doen.
Zij begrepen dat dit niet alleen ging over het vervangen van de ene coureur door de andere. Het ging over het starten van een nieuw hoofdstuk, het nemen van een berekend risico en het samen iets opbouwen.
Velen van hen omarmden die visie met oprecht enthousiasme. Ze kozen ervoor om in de reis te geloven voordat ze wisten waar het heen zou leiden. Dat betekende veel voor het team, vooral in een tijd dat niet iedereen bereid was mee te gaan.
Op persoonlijk vlak bedankte Wolff zijn vrouw Susie. Zij weet beter dan wie dan ook wat deze baan vraagt, en ze begrijpt de autosport en de druk die ermee gepaard gaat.
Toen Wolff de beslissing afwoog om Kimi in de auto te zetten, moedigde zij hem aan om zijn instincten te vertrouwen en de moed te hebben om te doen wat hij geloofde dat juist was.
Iemand aan je zijde hebben die zowel de professionele gevolgen als het persoonlijke gewicht van dergelijke beslissingen begrijpt, maakt een enorm verschil. En tot slot is er Kimi zelf.
Want hoeveel steun, kansen en begeleiding je een jonge coureur ook geeft, niemand kan het rijden voor hem doen. Niemand kan hem de vastberadenheid geven om door te gaan na een moeilijk weekend.
Niemand kan hem de moed geven om weer in de auto te stappen na een fout, of de veerkracht om om te gaan met de buitengewone druk die hoort bij het rijden voor Mercedes. Die kwaliteiten moeten van binnenuit komen.
Maar hij is nooit gestopt met leren, nooit gestopt met luisteren en nooit gestopt met geloven in wat hij kon bereiken. En door alles heen is hij dezelfde fundamenteel fatsoenlijke jonge man gebleven die Wolff al die jaren geleden ontmoette.
Dus wanneer mensen Wolff vertellen dat hij krediet verdient voor het ontdekken van Kimi of hem wereldkampioen maken, weet hij hoeveel anderen veel meer hebben bijgedragen dan waarvoor ze ooit erkend zullen worden.
En ja, op een bepaald moment moest hij een beslissing nemen en erachter staan. Maar in iemand geloven is veel gemakkelijker wanneer zoveel goede mensen je al alle reden hebben gegeven om te geloven.
Dit is niet mijn succesverhaal. En ik kon niet trotser zijn op iedereen die er deel van heeft uitgemaakt.
