Formule 1 streeft een aanzienlijk grotere financiële claim na dan de 24 miljoen dollar die de voormalige promotor van de Russische Grand Prix eist. Dit blijkt uit een recent gepubliceerd vonnis van het Hooggerechtshof in Londen.
Het geschil draait om de annulering van de race in 2022, volgend op de Russische invasie van Oekraïne. Hierna werd ook de overeenkomst voor toekomstige Formule 1-races in het land beëindigd.
Het vonnis, uitgevaardigd op 9 november door de Commercial Court van Engeland en Wales, onthult dat Rosgonki ANO ongeveer 24 miljoen dollar terugvordert. Dit bedrag was vooruitbetaald voor de Grand Prix van Rusland in 2022.
Formula One World Championship Limited, de commerciële rechtenhouder van het kampioenschap, betwist het recht van de promotor op teruggave van dit geld. Zij hebben een tegenvordering ingediend.
Deze tegenvordering omvat aanvullende contractuele betalingen. De rechtbank omschrijft de tegenvordering van Formule 1 als aanzienlijk groter dan de eis van Rosgonki, hoewel de exacte waarde niet openbaar is gemaakt.
Het vonnis bepaalt niet welke partij recht heeft op het betwiste geld. In plaats daarvan behandelt het de vraag of Rosgonki financiële zekerheid moet stellen voor bepaalde juridische kosten die Formule 1 heeft gemaakt.
De Russische Grand Prix werd in 2022 van de Formule 1-kalender gehaald na de militaire invasie van Oekraïne. Het kampioenschap annuleerde aanvankelijk de race van dat jaar, waarna de overeenkomst voor toekomstige races werd beëindigd.
Rosgonki, de organisator van de Russische Grand Prix, had al ongeveer 24 miljoen dollar betaald voor de race van 2022. Het bedrijf stelt dat de annulering Formule 1 verplicht om de vooruitbetaling terug te geven.
Volgens de uitspraak van het Hooggerechtshof gaf de initiële overmachtsmelding van Formule 1 in principe recht op terugbetaling. Het kampioenschap beëindigde echter later de promotieovereenkomst.
Formule 1 stelt nu dat deze beëindiging het recht van Rosgonki om het geld terug te vorderen heeft beïnvloed. De contractuele interpretatie staat centraal in de rechtszaak.
Formule 1 handhaaft ook dat het recht heeft om openstaande evenementgelden op te eisen onder de overeenkomst. Deze tegenstrijdige standpunten verklaren waarom een geschil dat begon met een terugbetalingseis van 24 miljoen dollar is uitgegroeid tot een aanzienlijk grotere commerciële zaak.
Een van de belangrijkste onthullingen in het vonnis betreft de omvang van de tegenvordering van Formule 1. Het kampioenschap verdedigt zich niet alleen tegen de poging van Rosgonki om de vooruitbetaling terug te vorderen.
Het eist ook aanvullend geld onder het beëindigde racepromotiecontract. De rechtbank stelt vast dat de tegenvordering veel groter is dan de oorspronkelijke eis van de promotor.
De gepubliceerde beslissing geeft echter geen exact cijfer. Dit onderscheid is belangrijk, omdat de rechtszaak Rosgonki mogelijk kan blootstellen aan een financiële aansprakelijkheid die het oorspronkelijk geclaimde bedrag overschrijdt.
De tegenvordering van Formule 1 blijft echter betwist. De rechtbank heeft niet geoordeeld dat de promotor het geclaimde geld aan het kampioenschap verschuldigd is.
Het geschil werpt ook een bredere vraag op over de financiële gevolgen van het beëindigen van internationale sportovereenkomsten na geopolitieke gebeurtenissen.
De beslissing van Formule 1 om het contract voor de Russische Grand Prix te beëindigen, werd genomen in de context van de oorlog in Oekraïne. De commerciële gevolgen worden nu onderzocht onder het Engelse contractenrecht.
De meest recente uitspraak betreft een verzoek van Formule 1 om Rosgonki te verplichten zekerheid te stellen voor juridische kosten. Een dergelijke order is bedoeld om een gedaagde te beschermen tegen het risico.
Dit risico houdt in dat de gedaagde bepaalde kosten niet kan terugvorderen als deze een claim succesvol verdedigt. Formule 1 betoogde dat de positie van Rosgonki als Russische organisatie moeilijkheden opleverde bij het afdwingen van een eventuele kostenveroordeling.
De rechtbank accepteerde dat er een aanzienlijk risico was op afdwingingsproblemen in Rusland. Ook waren er geen activa buiten het land geïdentificeerd waarop gemakkelijk verhaal kon worden gezocht.
De rechter accepteerde echter niet dat Rosgonki aantoonbaar de financiële middelen miste om een potentiële kostenveroordeling te voldoen. Het bewijs gaf aan dat de organisatie een operationeel bedrijf bleef.
Dit gold ondanks de aanzienlijke vermindering van haar activiteiten na het verlies van de Russische Grand Prix. Het vonnis behandelt ook juridische argumenten met betrekking tot internationale sancties en openbare orde.
Formule 1 heeft deze kwesties aangevoerd als onderdeel van haar verdediging tegen de terugbetalingsclaim van Rosgonki. Ze betreffen de wettelijke beperkingen die mogelijk van invloed zijn op betalingen.
Deze betalingen zijn verbonden met Rusland en de omstandigheden rond de beëindiging van het contract. De rechtbank heeft deze inhoudelijke sanctieargumenten in de meest recente beslissing niet opgelost.
De Commercial Court concludeerde dat Formule 1 in principe recht had op zekerheid voor juridische kosten. Deze kosten waren verbonden aan specifieke kwesties met betrekking tot sancties en openbare orde.
Het vonnis verleende echter geen zekerheid voor elke uitgave die met de zaak verband hield. De rechter maakte onderscheid tussen kosten die voortvloeien uit de claim van Rosgonki en die welke verband houden met de veel grotere tegenvordering van Formule 1.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat een order die Rosgonki verplicht om alle uitgaven van het kampioenschap te garanderen, de Russische promotor effectief zou kunnen dwingen de eigen claim van Formule 1 te financieren.
De rechtbank beperkte de zekerheidsvereiste daarom tot specifieke kwesties die aanvullend juridisch werk zouden genereren, naast de contractuele tegenvordering.
De hoogte van de zekerheid en het tijdschema voor het verstrekken ervan blijven onderworpen aan verdere overweging. Bijgevolg vertegenwoordigt de beslissing een gedeeltelijk procedureel succes voor Formule 1.
Het is geen vaststelling dat haar contractuele positie correct is. De rechtszaak illustreert hoe de financiële gevolgen van de annulering van de Russische Grand Prix Formule 1 blijven beïnvloeden, jaren nadat de race van de kalender verdween.
Rusland organiseerde zijn eerste Formule 1 Grand Prix in Sochi in 2014 en bleef deel uitmaken van het kampioenschap tot 2021. Het evenement zou verhuizen naar Igora Drive, nabij Sint-Petersburg.
Dit was voordat Formule 1 de overeenkomst met de Russische promotor beëindigde. Het commerciële geschil draait nu om de vraag of Rosgonki recht heeft op terugbetaling van zijn vooruitbetaling.
Ook is de vraag of Formule 1 de aanvullende contractuele vergoedingen die het claimt, kan afdwingen. Beide vragen blijven onopgelost.
Het recent gepubliceerde vonnis geeft een ongebruikelijk inzicht in de omvang van het geschil, en onthult dat de financiële eisen van Formule 1 aanzienlijk verder reiken dan de oorspronkelijke claim van 24 miljoen dollar.
Voorlopig heeft het Hooggerechtshof slechts een deel van het procedurele geschil over juridische kosten behandeld. De centrale vraag wie geld verschuldigd is onder de geannuleerde Russische Grand Prix-overeenkomst blijft voor de voortdurende procedures.
