Ferrari wordt opnieuw omschreven als een kruitvat dat op ontploffen staat. De spanningen tussen Lewis Hamilton en Charles Leclerc zijn hoog opgelopen, zo blijkt uit recente incidenten.
Een F1-watcher legt uit wat er precies speelt en stelt dat Hamilton en Leclerc elkaar “gewoon niet meer kunnen luchten”. Dit belooft een geladen race op het Braziliaanse asfalt.
Vorige week in Mexico ontstond er al bonje tussen de Ferrari-coureurs in de openingsronde. Leclerc viel Hamilton aan, wat voor geen van beiden voordelig uitpakte.
Hamilton reageerde direct via de boordradio en uitte zijn frustratie over de situatie. “We hebben écht een zeer groot probleem in dit team…”, klonk het toen.
Het “probleem” beperkt zich echter niet tot het incident in Mexico. Eerder dit seizoen, op Circuit Zandvoort, vroeg de snellere Hamilton al of Leclerc hem voorbij wilde laten.
Dit was om Hamilton de kans te geven op een podiumfinish. Ferrari wachtte echter zo lang met het nemen van een beslissing dat Hamilton het podium uiteindelijk miste.
Ook op Monza raakten de Ferrari’s elkaar in de startfase van de race. Het incident in Mexico was dan ook de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen.
Na de koers in Mexico eiste Hamilton een serieus gesprek. “Er moet eens serieus gepraat worden want zo kan het niet voort”, aldus de Brit, waarna teambaas Fred Vasseur instemmend knikte.
De coureurs zouden in Sao Paulo samenkomen voor dit gesprek. Echter, mevrouw Leclerc besloot woensdag al te bevallen, waardoor Charles Leclerc werd vrijgesteld van zijn mediaverplichtingen.
Hierdoor was Leclerc donderdag niet aanwezig in Sao Paulo, wat betekende dat het geplande gesprek niet kon plaatsvinden. Er is dan ook nog niets uitgepraat tussen de twee.
De genoemde incidenten zijn slechts uitzaaiingen van een dieperliggende machtsstrijd binnen het team. Dit is een typisch Formule 1-scenario, waarbij twee “stieren in de wei” zelden goed samengaan.
Alleen wanneer er niets op het spel staat, kan een dergelijke dynamiek nog werken. Zodra de belangen groter worden, ontstaan er problemen.
Een vergelijkbare situatie deed zich voor bij Lewis Hamilton en Nico Rosberg bij Mercedes. Hun vriendschap overleefde het eerste seizoen in 2013, toen de auto nog niet klaar was voor een wereldtitel.
Een jaar later, toen ze wel om de titel streden, veranderde dit. Een “giftig infuus” druppelde in hun relatie, totdat ze eind 2015 “elkaars bloed konden drinken”.
Historische voorbeelden zijn er te over: Hamilton en Fernando Alonso in 2007, Alain Prost en Ayrton Senna eind jaren tachtig, of Nigel Mansell en Nelson Piquet bij Williams in 1997.
Ploeggenoten die elkaar bekampen voor de titel zorgen altijd voor een explosieve situatie binnen het team. De geschiedenis herhaalt zich vaak in de Formule 1.
Hoewel de Ferrari-coureurs dit jaar nog niet strijden om de wereldtitel, kan dit volgend seizoen veranderen. Ferrari boekt gestaag vooruitgang in deze fase van het seizoen.
Niets sluit uit dat de Scuderia volgend jaar wel een titelkandidaat is, wat de onderlinge spanningen verder zou kunnen aanwakkeren.
Lewis Hamilton’s queeste is duidelijk: hij wil de onbetwiste nummer één zijn binnen het team wanneer de titelstrijd losbarst. Dit is echter makkelijker gezegd dan gedaan.
Hamilton dankt zijn plek bij Ferrari aan zijn naam, zijn zeven wereldtitels en vooral zijn enorme marktwaarde voor sponsors. Dit geeft hem een sterke positie.
Toch blijft Hamilton een Brit die zijn weg nog niet volledig heeft gevonden in de Italiaanse omgeving van Ferrari. Charles Leclerc daarentegen voelt zich er als een vis in het water.
Leclerc werd al op jonge leeftijd door zijn manager opgepikt in de karting en direct ondergebracht in de junior-afdeling van Ferrari. Hij is diep geworteld in het team.
Leclerc’s manager is de zoon van Jean Todt, de voormalige teambaas van Ferrari tijdens de succesvolle Schumacher-jaren. Todt was later voorzitter van de FIA.
Via diverse “bloedbanden” blijft Todt nog altijd invloedrijk in Maranello. Dit roept de vraag op of Leclerc de “natuurlijke zoon” is en Hamilton het “adoptiekind” binnen het team.
Charles Leclerc beschouwt Ferrari dan ook als “zijn team”, waar hij al acht jaar rijdt. Vorig jaar, toen Hamilton worstelde met de Ferrari, domineerde Leclerc hem.
Toen was er geen vuiltje aan de lucht, maar dit seizoen zijn de rollen omgekeerd. Deze ontwikkeling had Leclerc duidelijk niet verwacht.
De intelligente Monegask beseft dat, ongeacht bloedbanden, uiteindelijk de realiteit van het asfalt spreekt. Dit verklaart mogelijk zijn “aanval op het randje” in de eerste Mexicaanse ronde.
Volgens Lewis Hamilton is dit zeer zeker het geval. Hij ziet een patroon in het gedrag van zijn teamgenoot op de baan.
“Het is duidelijk dat ‘hij’ agressiever duelleert met mij dan met andere coureurs.”
Deze “straffe quote” van Hamilton, gedaan in een F1-wereldje waar iedereen politiek correct probeert te zijn, is niet van aard om de gemoederen te bedaren. Integendeel, het wakkert de discussie aan.
Mogelijk wil Hamilton de gemoederen helemaal niet bedaren. Hij voelt dat er meer nodig is om het “Ferrari-laken” naar zich toe te trekken en de nummer één-status te claimen.
Verlegt hij daarom zijn strijd naar de media, door begrippen als “algemeen belang” te gebruiken die altijd aanslaan bij het publiek en de pers?
Hamilton voegde eraan toe: “Als je terugkijkt, dan was dat ook al zo toen Sebastian Vettel en Carlos Sainz ‘zijn’ ploegmaats waren: hij pakte ze harder aan dan andere coureurs.”
De Brit benadrukte het belang van teamwerk: “Als F1-rijder moet je op een bepaald moment beseffen dat alles wat je achter het stuur doet gevolgen heeft voor die duizend mensen die rechtstreeks of onrechtstreeks voor het team werken.”
Hij concludeerde: “Zonder dat incident konden Ferrari en ik die koers in Mexico winnen…” Hiermee legde hij de verantwoordelijkheid bij Leclerc.
Hamilton heeft met deze uitspraken al een eerste “succesje” geboekt. De Italiaanse pers hapte meteen toe, waardoor de “Europese laars in vlam en vuur” stond.
Kranten kopten met zinnen als “Droomteam is een nachtmerrie” en “Chaos bij Ferrari”. Tuttosport sneerde naar teambaas Fred Vasseur, die al onder druk stond, met de vraag: “Hoe lieten ze het zo ver komen?”
De Corriere della Sera vatte de situatie samen: “Hamilton en Leclerc kunnen elkaar niet meer luchten…” De druk op het team en de teambaas neemt hiermee verder toe.
Dit belooft een explosieve zondag, mochten de twee coureurs opnieuw in elkaars buurt komen op de baan. De ogen zijn gericht op Ferrari.
