De actualiteit rondom Isack Hadjar, die de Grand Prix van Nederland mist door een polsblessure, onderstreept een opvallende trend. Moderne Formule 1-bolides zijn veiliger dan ooit.
Toch lopen coureurs en teamleden regelmatig zware blessures op, vaak buiten het circuit. Het zijn juist de ontspannen activiteiten die tot onoplettendheid leiden.
Denk aan Mercedes-teambaas Toto Wolff, die in 2015 op krukken verscheen tijdens de wintertests. Zijn verhaal is slechts één van vele opmerkelijke incidenten.
Voordat Toto Wolff de Formule 1 betrad, was hij al bekend met blessures. In 2009 crashte de Oostenrijker zwaar op de Nordschleife, terwijl hij een ronderecord wilde vestigen.
Met een Porsche 911 RSR reed hij 300 km/u toen een band explodeerde. Zijn auto sloeg met 27G in de vangrail, een enorme impact.
Wolff klom zelf uit de wagen, maar zakte seconden later bewusteloos in elkaar. Adrenaline had hem geholpen na een hersenschudding.
Jaren later, in 2014, veroorzaakte Wolff een grote valpartij tijdens een fietstocht in Hongarije. Meerdere Mercedes-medewerkers waren hierbij betrokken.
Het team noemde het incident een ‘carambolage’. Wolff liep een gebroken schouder, sleutelbeen, elleboog en pols op, maar maakte er grappen over.
“We hebben besloten het nu aan de professionals over te laten. Lewis en Nico zijn beter wiel-aan-wiel op 300 km/u dan wij op 30 km/u!”
Enkele maanden later raakte Wolff opnieuw geblesseerd. Oostenrijkse media meldden dat hij zijn knieschijf brak na een val van een oefenbal.
In 2023 was Wolff wederom betrokken bij een fietsongeluk, ditmaal tijdens een vakantie met zijn gezin. Hij brak zijn elleboog tijdens het mountainbiken.
Ook Lance Stroll kende een valse start van 2023. Vlak voor de wintertests in Bahrein raakte hij geblesseerd bij een fietsongeluk.
Hij moest de tests missen, een slechte voorbereiding met een nieuwe auto. Stroll had botbreuken in beide polsen en onderging een operatie.
Toch stond hij twaalf dagen later aan de start van de eerste Grand Prix. Een vastberaden inspanning van Stroll en zijn medisch team maakte dit mogelijk.
“Mijn medisch team dacht eerst dat ik niet alleen de tests, maar realistisch gezien ook de eerste races zou missen.”
Stroll legde uit hoe een kleine kans werkelijkheid werd na de operatie door dokter Javier Mir in Barcelona. Hij werkte keihard aan zijn herstel.
“Na de operatie vertelde Dr. Mir me dat ik terug zou zijn voor Jeddah als ik hard werkte. Met een beetje geluk was hij optimistisch dat ik in Bahrein kon racen – maar dat was een kleine mogelijkheid.”
De Canadees is ervan overtuigd dat de urgentie van Dr. Mir hem hielp om in Bahrein te racen. Zijn team deed alles voor botgenezing.
Zodra het gips eraf was op dag vier, werd racen in Bahrein mogelijk. Een speciaal programma hielp hem mobiliteit en kracht in zijn polsen te herstellen.
Stroll kon zijn verhaal delen met teamgenoot Fernando Alonso, die in 2021 bijna zijn F1-comeback zag mislukken door een fietsongeluk.
Begin februari 2021 werd Alonso in Zwitserland in het ziekenhuis opgenomen na een aanrijding met een auto. Een 42-jarige vrouw zag hem over het hoofd.
Hij onderging direct een operatie aan een gebroken bovenkaak, die soepel verliep. Alpine bevestigde zijn ontslag uit het ziekenhuis.
Alonso kreeg rust en hervatte daarna geleidelijk zijn training. Het ongeluk dreigde zijn voorbereiding volledig te compromitteren.
Toch kon Alonso deelnemen aan de wintertests en een normaal seizoen rijden. Hij voelde zich gelukkig met het snelle herstel.
“Ik was bezorgd op het moment dat het gebeurde, omdat ik de hele tweede helft van vorig jaar had gewacht. En dan lig je plotseling in het ziekenhuis na een fietsongeluk.”
Een goede vriend van Alonso, Mark Webber, was eind 2008 betrokken bij een zeer ernstig fietsongeluk. Dit gebeurde tijdens een liefdadigheidsevenement.
Ironisch genoeg was het evenement, de Mark Webber Pure Tasmania Challenge, door hemzelf georganiseerd. Hij botste met een auto tijdens het fietsgedeelte.
Webber moest per helikopter naar het ziekenhuis worden gebracht. Daar werd hij behandeld voor een gebroken been, schouder en andere lichte verwondingen.
Hij nam deel aan het seizoen 2009, hoewel hij nog vier jaar met metalen staven in zijn been zou racen. De timing was ongunstig voor zijn samenwerking met Sebastian Vettel.
Twee jaar later, eind 2010, raakte Webber opnieuw geblesseerd bij een fietsongeluk. Hij reed door de pijn heen met zelf toegediende injecties.
Alleen zijn trainer Roger Cleary en FIA-arts Gary Hartstein waren op de hoogte. Webber wilde zijn team niet inlichten tijdens zijn titelstrijd.
“Op zondagochtend voor Suzuka stapte ik voor het eerst sinds mijn ongeluk in Tasmanië eind 2008 op een mountainbike. Ik reed met een goede vriend van me. Plotseling crashte hij recht voor me en ik kon nergens heen.”
Webber liep een ‘skiërsfractuur’ op aan zijn rechterschouder. Hij miste de titel na te zijn overschaduwd door Vettel in de seizoensfinale.
Ongebruikelijk voor deze lijst, vonden Pascal Wehrleins off-track blessures in 2017 niet plaats op een fiets. Hij crashte tijdens de Race of Champions.
Samen met Sebastian Vettel nam de Duitse coureur deel aan de Nations’ Cup in Miami. Wehrlein verloor de controle over zijn Polaris Slingshot.
Hij belandde met een koprol in de vangrail. Hoewel hij zelf uit de auto klom, adviseerden artsen hem de rest van het evenement over te slaan.
“Ik zou heel graag weer racen en ik voel me prima, maar de artsen hebben me geadviseerd te rusten, dus ik zal hun advies natuurlijk opvolgen.”
Wehrlein had een zitje bij Sauber voor 2017. Hij moest de eerste test missen, keerde terug voor de tweede, maar sloeg de seizoensopener over.
Later onthulde hij de ware omvang van zijn blessures: hij had drie gebroken wervels opgelopen bij de bizarre RoC-crash.
“In Melbourne was het niet mogelijk om te rijden. Ik was er niet met mijn rug, ik was er niet qua conditie. Het was gewoon te vroeg, het was acht weken na drie gebroken wervels.”
Wehrlein keerde uiteindelijk fulltime terug, nadat Antonio Giovinazzi hem twee races had vervangen. Hij behield zijn zitje bij Sauber echter niet voor 2018.
Robert Kubica kende een veelbelovende winter van 2010/2011. Hij was een van de sterren van 2010 en zette de snelste tijd neer in de eerste test van 2011.
Enkele dagen later veranderde zijn seizoen, en leven, onherroepelijk. Tijdens een rally in de Ronde di Andora raakte Kubica ernstig gewond.
Hij botste met een vangrail die door de auto sneed. De Poolse coureur had geluk dat hij het overleefde, maar liep kritieke verwondingen op.
Zijn rechteronderarm was gedeeltelijk afgescheurd. Kubica kampte met mobiliteitsproblemen, waardoor een Formule 1-terugkeer bijna onmogelijk leek.
Een jaar na zijn crash keerde hij terug in een rallyauto. Jaren later testte hij voor Renault en Williams, wat leidde tot een populaire comeback in 2019.
Kubica worstelde echter naast George Russell en werd een jaar later reservecoureur bij Alfa Romeo. Sindsdien is hij overgestapt naar sportwagenraces.
Hoe anders had het kunnen zijn voor de winnaar van de Canadese Grand Prix van 2008? Kubica had een voorcontract getekend met Ferrari voor 2012.
Kort na zijn overstap van Williams naar McLaren in 2005 moest Juan Pablo Montoya de Grands Prix van Bahrein en San Marino missen.
Officieel was dit door een blessure opgelopen ’tijdens een partijtje tennis’. Het incident vond plaats in Madrid, de week na de Grand Prix van Maleisië.
Geruchten deden direct de ronde dat Montoya op een motorcrossmotor had gezeten. Dit zou volgens zijn McLaren-contract verboden zijn geweest.
Bij de Spaanse Grand Prix enkele weken later, hield Montoya echter vol dat het een tennisongeluk was. Hij was uitgegleden over een bal.
Hij ontkende de motorcrossgeruchten, ondanks zijn bekende liefde voor de extreme sport. Montoya vond het tennisverhaal zelfs ‘dom’ klinken.
“Ik hoorde allerlei verhalen, maar ik denk dat het verhaal eerlijk gezegd ontstond omdat veel mensen denken dat het in de meeste contracten van coureurs niet is toegestaan om iets te doen, dus iedereen dacht dat we een geweldig verhaal hadden, hij verbreekt zijn contract.”
McLaren-reservecoureur Pedro de la Rosa, die Montoya verving, bevestigde dat de Colombiaan altijd volhield dat het tennis was geweest.
Montoya verliet McLaren halverwege 2006. Ron Dennis had hem gevraagd te vertrekken omdat zijn ‘gedachten elders waren’.
Dennis verklaarde later dat de tennisblessure in zijn ogen een cruciaal probleem was geweest. Het had 2005 ‘uitgeschakeld’ en spanningen gecreëerd.
