Het Las Vegas Strip Circuit, sinds 2023 een opvallende verschijning op de Formule 1-kalender, transformeert de iconische gokstad in een bloedsnel strijdtoneel. Dit unieke stratencircuit, ontworpen door Hermann Tilke en zijn zoon Carsten Tilke, combineert de glamour van de Las Vegas Strip met de technische uitdagingen van de moderne autosport.
De baan, die tegen de klok in wordt verreden, slingert langs wereldberoemde hotels en casino’s zoals het Bellagio, Caesars Palace en The Venetian. De Grand Prix van Las Vegas is een nachtrace, wat zorgt voor een spectaculaire achtergrond van neonlichten en een unieke sfeer.
Karakteristieken van het las Vegas strip Circuit
Het Las Vegas Strip Circuit is een 6,201 kilometer lang stratencircuit met zeventien bochten, waarvan zes naar rechts en elf naar links. Het circuit kenmerkt zich door een combinatie van extreem lange rechte stukken en krappe, langzame bochten, wat een unieke uitdaging vormt voor zowel de auto als de coureur.
Het meest prominente kenmerk is het bijna twee kilometer lange rechte stuk over de Las Vegas Boulevard, waar Formule 1-auto’s topsnelheden van ruim 350 km/u bereiken. Deze hoge snelheden worden afgewisseld met technische secties die precisie en mechanische grip vereisen.
De koude novembertemperaturen in de woestijn, vooral ’s nachts, en het gladde asfaltoppervlak met weinig mechanische grip, maken het opwarmen van de banden een belangrijke factor voor de prestaties. Dit leidt vaak tot onvoorspelbare eerste ronden en een verhoogd risico op blokkerende wielen.
Coureurs moeten een delicate balans vinden in het energiemanagement, vooral op de lange rechte stukken waar de batterijen zwaar worden belast. Dit vraagt om een doordachte strategie om het elektrische vermogen optimaal te benutten gedurende de race.
Inhaalmogelijkheden en strategische punten
Het Las Vegas Strip Circuit biedt diverse inhaalmogelijkheden, met name aan het einde van de lange rechte stukken. Het zwaarste remmoment van de ronde bevindt zich aan het einde van de 1,9 kilometer lange Strip, bij het aanremmen voor bocht 14.
Hier kunnen coureurs met een late remactie posities winnen, hoewel het risico op blokkerende banden door de koude omstandigheden constant aanwezig is. Ook de eerste bocht, een krappe linker haarspeldbocht na een korte aanloop, biedt inhaalkansen.
Het circuit beschikt over twee DRS-zones, die de inhaalmogelijkheden verder vergroten. Eén zone bevindt zich op het rechte stuk van de Strip en de andere tussen bocht 4 en bocht 5, wat strategische keuzes voor teams en coureurs stimuleert.
Afstelling en downforce: de delicate balans
De afstelling van de Formule 1-auto’s op het Las Vegas Strip Circuit is een complex vraagstuk. Teams moeten een extreme balans vinden tussen een zeer lage luchtweerstand voor maximale topsnelheid op de lange rechte stukken en voldoende grip voor de trage, 90-graden bochten.
De lage baantemperaturen ’s nachts en het gladde asfaltoppervlak zorgen voor een gebrek aan mechanische grip, wat het opwarmen en het behoud van de bandentemperatuur bemoeilijkt. Dit kan leiden tot ‘graining’ van de banden in plaats van normale slijtage.
De combinatie van lange volgas-secties en krappe bochten maakt het circuit tot een van de meest gecompliceerde tests voor teams en coureurs. Een optimale set-up is belangrijk om zowel de snelheid op de rechte stukken als de stabiliteit in de bochten te garanderen.
Historische context: van caesars palace tot de strip
De Formule 1 heeft een geschiedenis in Las Vegas die teruggaat tot de vroege jaren tachtig. In 1981 en 1982 organiseerde de stad de Caesars Palace Grand Prix, die plaatsvond op een tijdelijk circuit op de parkeerplaats van het gelijknamige hotel.
Dit circuit, met een lengte van 3,650 kilometer en veertien bochten, was destijds niet populair onder de coureurs. De extreme hitte, het vlakke en krappe ontwerp, en de oninspirerende locatie op een parkeerplaats droegen bij aan de impopulariteit.
Ondanks dat de races in 1981 en 1982 de beslissing brachten in het wereldkampioenschap, verdween de Formule 1 na twee edities voor ruim veertig jaar van de kalender. Alan Jones won de eerste editie in 1981, gevolgd door Michele Alboreto in 1982.
De moderne terugkeer van de Formule 1 in ‘Sin City’ in 2023 markeerde een compleet nieuw tijdperk. Het Las Vegas Strip Circuit is ontworpen om de stad en haar iconische bezienswaardigheden te omarmen, met een spectaculaire nachtrace die de glamour van Las Vegas benadrukt.
Baanstatistieken en records
Het Las Vegas Strip Circuit is een van de langste en snelste stratencircuits op de Formule 1-kalender. De raceafstand van 309,958 kilometer wordt afgelegd over vijftig ronden.
Het ronderecord op dit bloedsnelle circuit staat op naam van Max Verstappen, die in 2025 een tijd van 1:33.365 neerzette in zijn Red Bull. De hoogste gemeten topsnelheid op de Strip bedroeg 368 km/u, behaald door Alex Albon in 2024.
| Specificatie | Waarde |
|---|---|
| Baanlengte | 6,201 km |
| Aantal bochten | 17 |
| Rijrichting | Tegen de klok in |
| Aantal raceronden | 50 |
| Raceafstand | 309,958 km |
| Eerste Grand Prix | 2023 |
| Ronderecord | 1:33.365 (Max Verstappen, Red Bull, 2025) |
| Hoogste gemeten topsnelheid | 368 km/u (Alex Albon, Williams, 2024) |
Sinds de terugkeer van de Formule 1 in Las Vegas hebben Max Verstappen (2023, 2025) en George Russell (2024) de overwinningen op hun naam geschreven. Verstappen is daarmee de eerste coureur die tweemaal wist te winnen op het moderne Strip Circuit.
