Christian Horner moest zijn medewerkers verbieden de naam ‘Mercedes’ te gebruiken tijdens vergaderingen. De teambaas van Red Bull Racing voelt zich goed bij het zien van de Red Bull Powertrains-motor die F1-races wint.
Zelfs vandaag de dag wordt Mercedes nog steeds beschouwd als de maatstaf onder de motorfabrikanten in de Formule 1. Sinds de sport overstapte op de V6 Hybrid-krachtbron, heeft de Duitse fabrikant wonderen verricht, zowel in de fabriek als als leverancier.
Ze domineerden het tijdperk dat in 2014 begon, totdat Honda er uiteindelijk in slaagde de ketenen te doorbreken in 2022, toen het met Red Bull de constructeurstitel won. Mercedes vocht echter direct terug via McLaren, dat de constructeursoverwinning pakte.
Onder de nieuwe reglementen voor 2026 heeft de FIA de Red Bull Ford-krachtbron aangemerkt als de krachtigste, hoewel de Mercedes-motor als compleet pakket nog steeds bovenaan staat. De stap die het team uit Milton Keynes zette, was echter enorm.
Na het beëindigen van de samenwerking met Renault, tekende Red Bull bij Honda en boekte grote successen. De Japanse fabrikant besloot echter te stoppen. De keuze was toen Mercedes of Ferrari, en beide hadden hun handen vol.
Zelfs met vrije capaciteit zouden beide teams waarschijnlijk hebben geprobeerd Red Bull niet te bevoorraden. Red Bull nam uiteindelijk de stap om een eigen krachtbron te produceren onder de nieuwe F1-reglementen van 2026.
Ze stortten zich in de wereld van de motorproductie en moesten personeel aantrekken. Velen stapten over van Mercedes HPP om zich bij hun aartsrivaal Red Bull aan te sluiten. Er werd destijds zoveel gepraat dat Horner de naam ‘Mercedes’ moest verbieden in interne vergaderingen.
“Je weet hoe het ging, er werd te veel gepraat over ‘bij Mercedes deden we dit’, ‘bij Mercedes deden we dat’. Uiteindelijk werd het verboden in vergaderingen; we zouden Mercedes niet meer noemen.”
Horner onthulde dit in een video-interview met Autosport. Hij voegde eraan toe: “Binnen een jaar hadden we ons eerste prototype draaiend, maar ik denk dat er in Oostenrijk nog steeds wat zenuwen waren binnen de groep, of we echt een competitieve motor konden produceren.”
Terwijl ze verder gingen met het project en nieuwe infrastructuur bouwden in Milton Keynes, hadden ze zeker meer geld nodig. Red Bull betaalde al Honda, en het bouwen van een krachtbron konden ze zeker niet helemaal alleen.
Ze begonnen gesprekken met het Porsche-merk van Volkswagen – een deal die uiteindelijk mislukte. Na een bezoek aan hun basis in Duitsland en diverse discussies, werd het duidelijk dat een deal moeilijk te realiseren zou zijn, zoals Horner benadrukte.
“Toen kwam Porsche plotseling als een mogelijkheid, en ik denk dat Dietrich, die toen al niet in topvorm was, het voordeel van het merk Porsche zag, een geweldig merk,” herinnerde Horner zich.
“Een Red Bull Porsche was echt premium. Dus we hebben dat onderzocht, en ik ging naar Weissach en zag enkele van hun faciliteiten. Ik realiseerde me dat wij mijlenver voor lagen met onze voorbereidingen voor de Formule 1 vergeleken met waar zij stonden.”
“Het voelde alsof er veel compromissen nodig zouden zijn om deze twee entiteiten samen te brengen, met misschien uitdagingen in de richting bij een 50/50 partnerschap.”
“Die deal ging uiteindelijk niet door, maar we hadden een partner nodig omdat het een enorme last was. Ik was me er zeer van bewust dat ik de Porsche-deal afwees. De hele motorontwikkeling lag in handen van Red Bull.”
“Ze betaalden niet alleen Honda om in de Formule 1 te blijven, maar ook om hun eigen motor te bouwen. Natuurlijk hebben ze ook twee Grand Prix-teams,” vatte Horner samen.
Toen de Porsche-deal van de baan was, kwam het voorstel van Ford Motor Company. De Brit reisde naar Amerika, en het duurde niet lang voordat ze het eens werden over het idee. Ford wilde de F1 in, maar niet volledig.
Red Bull had zo’n partner nodig, zonder een te grote impact. Het was een win-winsituatie, aangezien de Amerikaanse gigant niet te veel betrokken wilde raken, gezien hun eerdere ervaringen in de F1.
“De Ford Motor Company keek destijds rond in de Formule 1,” vervolgde Horner. “Ik ging naar Detroit en had een ontmoeting met Bill Ford en Jim Farley. Meteen zag je hun enthousiasme om toe te treden.”
“Bill Ford, die betrokken was geweest bij het team in zijn vorige vorm, zei tegen me: ‘Wij laten jullie het doen, jullie zijn de specialisten. Van onze laatste ervaringen hebben we geleerd dat we ons niet te veel willen bemoeien met jullie zaken. Hoe kunnen we jullie helpen? Hoe kunnen we jullie ondersteunen?’”
“Die samenwerking kwam op gang voor het seizoen 2023,” vatte Horner samen, die het de grootste uitdaging in zijn hele Red Bull-carrière noemt – zelfs groter dan de start van het team, toen hij de slimste koppen moest aantrekken om de technische kant te leiden.
Helaas was hij er niet om het project tot het einde te begeleiden, nadat hij halverwege het F1-seizoen 2025 bij Red Bull vertrok. Hij was er niet bij om de eerste run van Red Bull Ford in Australië te zien en natuurlijk ook niet bij de eerste overwinning in Maleisië, gevolgd door nog een in Singapore.
Het geeft hem echter immense voldoening om te zien dat iets wat hij vanaf nul begon, nu al F1-races wint. “Het was aantoonbaar de grootste uitdaging die ik in mijn tijd bij Red Bull had, want het kwam uit het niets. Er was helemaal niets,” zei Horner.
“Het was een complete startup. Dus om de mijlpalen te zien die die motor bereikte en de productie. We bouwden onze eigen productiefaciliteit en produceerden zuigers, bewerkten cilinders en de massieve blokken en al dat soort dingen. De toewijding die in dat project ging, was verbazingwekkend.”
“Het was doodeng, want we hadden geen ervaring met het bouwen van motoren, maar we brachten het opnieuw, steunden het juiste talent, gaven mensen een kans. De voldoening om die motor in zijn zestiende race in zijn eerste jaar te zien winnen, ja, daar ben ik enorm trots op.”
“Ik voel enorme trots op de mensen en wat ze hebben gedaan en bereikt, want ik denk dat het in veel opzichten gemakkelijk is om de uitdagingen te onderschatten van het bouwen van een motor vanaf nul, vooral binnen de meest complexe motorreglementen in de geschiedenis van de sport, en het verslaan van teams en fabrikanten met zoveel meer ervaring,” vatte Horner samen.
