George Russell heeft in aanloop naar de Grand Prix van Azerbeidzjan een indrukwekkende racepace getoond. Toch schuilt er een onzichtbare dreiging op het stratencircuit van Baku die alles kan veranderen. Een diepgaande analyse van de telemetriegegevens onthult wie de beste papieren heeft voor de overwinning.
Twee factoren zijn cruciaal voor de racepace: bandenslijtage en wind. Vooral de wind speelt een onverwacht grote rol, zo blijkt uit de data. Pirelli heeft voor dit evenement de zachtste compounds gekozen: C3 (hard), C4 (medium) en C5 (soft), een stap harder dan vorig jaar.
Vorig jaar werd de C6-compound geïntroduceerd, een ultra-soft band die zelden werd gebruikt. De strategie beperkte zich toen tot de medium (C5) en harde (C4) compounds. Deze twee types, zij het met andere dimensies dit jaar, werden door de topteams uitgebreid getest tijdens de long-run simulaties in FP2.
Mercedes, en met name George Russell, maakte een uitstekende indruk op de baan. De Brit toonde opmerkelijke consistentie. Na een aanvankelijk langzame ronde noteerde hij een gemiddelde rondetijd van 1:47.96s over een stint van vier ronden op de medium compound.
Deze trage openingsronde was een fenomeen dat bij meerdere coureurs en teams werd waargenomen. Het lijkt erop dat een volledige opwarmronde nodig is om de optimale temperatuur in de banden te krijgen, voordat ze maximale grip kunnen leveren.
Een belangrijke oorzaak hiervan is ongetwijfeld het stoffige oppervlak, kenmerkend voor het stratencircuit van Baku. Naast Kimi Antonelli leek alleen Max Verstappen in staat om Mercedes op pure snelheid te bedreigen, al had de Nederlander last van verkeer.
Lando Norris worstelde eveneens met het vinden van vrije lucht, terwijl Oscar Piastri ook twee volledige voorbereidingsronden nodig had om zijn banden in het optimale werkvenster te krijgen. De Ferrari-coureurs reden consistent, maar hun tijden evenaarden die van Mercedes en Red Bull niet.
FP2-data moet uiteraard met een korreltje zout worden genomen, aangezien brandstofladingen en motorstanden strikt geheim blijven. Met Russell op pole en een chaotische startopstelling daarachter, belooft de strijd tussen de tweede en achtste positie intens te worden.
Tenzij iemand Russell’s tempo kan evenaren, kunnen we felle wiel-aan-wiel gevechten verwachten. Een andere cruciale, vrijwel onzichtbare variabele die een enorme invloed heeft op de race, is de wind.
De impact van de wind wordt duidelijk bij het vergelijken van de rondetijden van FP1 tot en met FP3. Hoewel elke coureur op donderdag sneller was, verbeterde bijna niemand op vrijdagochtend; slechts negen van de 22 coureurs vonden tijd.
Baku is een circuit met aanzienlijke track-evolutie, waarbij het asfalt na verloop van tijd schoner en rubberachtiger wordt. Desondanks waren de rondetijden in FP3 slechter, ondanks een dag extra rubber op het oppervlak.
Het verschil was aanzienlijk: Verstappens toptijd in FP3 was bijna 0,6 seconden langzamer dan Russells beste poging in FP2. Ter vergelijking: op donderdag verbeterden de rondetijden met maar liefst twee seconden.
De primaire oorzaak hiervan was puur de wind. Op donderdag waaide een zachte noordenwind met ongeveer 12 km/u. Tijdens FP3 draaide de wind echter naar het zuiden en waaide deze met krachtige rukwinden tussen de 30 en 50 km/u.
Over een lange raceduur kunnen windrichting en -snelheid abrupt verschuiven, waardoor coureurs volledig verrast worden. In exact dezelfde bocht kan de aerodynamische balans van een auto compleet veranderen, afhankelijk van de windrichting.
Bij het uitkomen van bocht 1 kan een coureur de ene ronde tegenwind ervaren en de volgende ronde rugwind, vrijwel zonder waarschuwing. Naast het risico om een auto in de vangrail te sturen, beïnvloedt wind ook de naleving van track limits.
Alleen al in bocht 1 werden tijdens FP3 tien rondetijden geschrapt om precies deze reden. Dit legt een immense druk op zowel de coureurs als de teamstrategen, aangezien Safety Car-interventies bijna gegarandeerd zijn en in elk scenario moeten worden meegenomen.
Met al deze variabelen in het spel wordt het overduidelijk waarom racen in Azerbeidzjan zo onvoorspelbaar is.
