De afgelaste GP’s van Bahrein en Saoedi-Arabië zorgden voor een gat van vijf weken in de kalender. Maar volgens Ferrari’s chassis technical director Loic Serra is die pauze minder ontwrichtend dan het lijkt.
Serra maakt meteen duidelijk dat de ontwikkelingsplanning al lang vastligt en niet afhankelijk is van één of twee races. Hij zegt zelfs: “Je ontwikkelingsplan gebeurt niet in één week of maand, het is iets voor de lange termijn.”
“Je houdt je gewoon aan je plan, we worden niet echt beïnvloed door het missen van races.”
Dat klinkt bijna tegenstrijdig. Minder races betekent toch minder data? Toch ziet Ferrari dat anders. De ontwikkeling van de SF-26 begon al begin 2025 en liep maandenlang zonder echte trackdata.
In dat perspectief zijn twee gemiste weekenden volgens Serra “relatief klein”. Toch wringt daar iets. Want hoe minder je rijdt, hoe minder je leert — en dat erkent hij ook eerlijk.
Elke ronde telt in de Formule 1. Minder races betekent simpelweg minder informatie over de auto, banden en omstandigheden. Serra legt uit dat dit vooral effect heeft op de correlatie tussen simulator en werkelijkheid.
Hij noemt het geen stilstand, maar eerder een tijdelijke bevriezing. “Je leerproces stopt niet, maar het vertraagt wel,” zegt hij. Teams blijven werken met bestaande data, maar nieuwe inzichten blijven uit.
Dat zorgt voor een interessante situatie. Enerzijds heb je meer tijd om bestaande data grondig te analyseren. Anderzijds mis je cruciale puzzelstukjes, vooral van circuits zoals Jeddah, waar Ferrari nu geen gegevens van heeft.
Andere teams hadden upgrades klaar voor Bahrein en schuiven die nu door naar Miami. Sommigen werken zelfs al aan een volgende update voor Canada. Ferrari kiest een andere aanpak.
Serra zet vraagtekens bij die strategie, vooral vanwege de kosten. Hij legt uit dat ontwikkeling niet in grote sprongen hoeft te gebeuren. Kleine, incrementele verbeteringen zijn volgens hem logischer.
Hij benadrukt dat Ferrari vasthoudt aan één lijn. Geen paniek, geen plotselinge koerswijzigingen. De pauze verandert niets aan de geplande updates of de manier waarop ze worden ontwikkeld.
Alles hangt met elkaar samen
Wat opvalt, is hoe sterk Serra het belang van samenhang benadrukt. Je kunt volgens hem niet één onderdeel verbeteren zonder effect op de rest van de auto. Elke verandering heeft gevolgen.
Daarom kijkt Ferrari altijd naar het totaalplaatje. Het gaat niet om losse upgrades, maar om de balans van de hele auto. Dat maakt ontwikkeling complex. Je kunt niet zomaar experimenteren zonder risico. Alles moet passen binnen het grotere geheel.
De mogelijke aanpassingen aan de 2026-regels spelen ook mee. Maar Serra ziet dat niet als iets unieks. Volgens hem is het vergelijkbaar met het kopiëren of analyseren van oplossingen van andere teams.
Het draait allemaal om reageren op veranderingen. Maar dan wel doordacht. Hij waarschuwt dat overhaaste beslissingen gevaarlijk zijn.
“Je moet voorkomen dat je jezelf klem zet door niet het hele plaatje te zien.”
Dat betekent dat Ferrari voorzichtig blijft. Geen snelle conclusies, maar gecontroleerde stappen. Van buitenaf lijkt het alsof teams extra tijd hebben om vooruit te kijken, bijvoorbeeld naar 2027. Maar Serra maakt duidelijk dat dat niet zo is.
De planning voor toekomstige projecten lag al vast. De pauze verandert daar niets aan. De agenda’s binnen Ferrari zitten nog steeds vol. Interessant is hoe Ferrari het werk opsplitst. Korte termijn en lange termijn worden strikt gescheiden.
Anders slokt urgentie alles op en komt ontwikkeling in gevaar. De pauze heeft wel één voordeel. Engineers hebben meer tijd om bestaande data diepgaand te analyseren. Normaal volgt de ene race direct op de andere, nu is er ruimte om alles beter te begrijpen.
Maar dat voordeel heeft een keerzijde. Nieuwe data ontbreekt. En zonder nieuwe input blijft een deel van het verhaal onbekend.
Vooral het gemis van Jeddah-data speelt mee. Ferrari moet dat later compenseren met andere races, maar dat blijft een gemis.
