George Russell heeft onthuld wat hem dit Formule 1-seizoen wakker hield in de titelstrijd met zijn Mercedes-teamgenoot Kimi Antonelli. De Britse coureur moet in de Verenigde Staten in de top acht eindigen om het kampioenschap levend te houden.
Dit is alleen het geval als Antonelli de race op zondag wint. Russell’s titelhoop kreeg eerder een impuls tijdens de Grand Prix van Azerbeidzjan, maar sindsdien is hij weer teruggevallen in de titelrace.
Bij aankomst in de Verenigde Staten bedroeg het verschil 102 punten, wat betekent dat Antonelli de titel dit weekend al kan veiligstellen met een overwinning. Russell heeft het grootste deel van het jaar zwaar onder druk gestaan.
Antonelli reageerde op een dominante zege van de Brit in Australië met een reeks van vijf opeenvolgende overwinningen, van China tot Monaco. Deze reeks had zelfs langer kunnen zijn.
Een betrouwbaarheidsprobleem in Barcelona voorkwam een verdere uitbreiding van zijn zegereeks. Met slechts drie overwinningen tegenover de acht van Antonelli, had Russell redenen om te piekeren over zijn teamgenoot.
“Vroeg in het jaar, toen ik een grote puntenachterstand had, hield één ding me wakker: mijn gebrek aan prestaties en de gedachte: hoe ga ik mijn prestaties verbeteren?”
Over zijn mentale gesteldheid dit seizoen zei Russell: “Mijn kijk op het kampioenschap is op en neer gegaan. Vroeg in het jaar, toen ik een grote puntenachterstand had, hield één ding me wakker.”
Hij vervolgde: “Dat was mijn gebrek aan prestaties en de gedachte: hoe ga ik mijn prestaties verbeteren? Wat heb ik nodig van de auto? Wat heeft de auto nodig van mijn rijstijl?”
Dit ging meer over zijn eigen functioneren dan over de vraag of zijn kansen misschien verkeken waren. Russell wist het gat in het midden van het seizoen langzaam maar gestaag te dichten.
Zijn inspanningen werden echter snel tenietgedaan door opeenvolgende overwinningen van Antonelli in Monza en Madrid. De zege in Monza behaalde Antonelli zelfs ondanks een gridstraf voor een motorwissel.
Russell blikte terug: “Ik kwam van zeventig punten achterstand terug tot binnen 25 punten na Silverstone, en toen werd het gat weer groter. Daarna gebeurde Baku.”
“Dat voelde behoorlijk zwaar voor mijn kansen, en een week later kreeg ik weer een klap. Er werd zout in de wond gestrooid met de gripstraf in Singapore.”
Hoewel het kampioenschap mathematisch nog mogelijk is, lijkt Russell de kleine kansen te hebben geaccepteerd. “Dit seizoen heeft gewoon niet zo mogen zijn,” gaf hij toe.
“Ik ben er niet bitter over. Ik zal terugkijken op de gebieden waar ik het beter had kunnen en moeten doen, in plaats van op dingen die buiten mijn controle lagen en tegenzaten.”
Hij erkende: “Hoeveel pech ik ook heb gehad, er zijn evenveel prestaties van mij geweest die niet op het niveau waren dat ik weet dat ik kan leveren. Dat is de realiteit.”
Gevraagd of hij iets nieuws had geleerd van deze strijd, antwoordde Russell: “Nee, niet echt, want ik heb in mijn juniordagen al voor kampioenschappen gevochten.”
“Ik wist hoe ik het wilde aanpakken, en dat was meer race voor race. Maar zoals ik eerder dit jaar al zei, toen de prestaties er niet waren, dacht ik niet aan het kampioenschap.”
“Ik was uitsluitend gefocust op de prestaties. Dit jaar is een echte test geweest voor mijn karakter en veerkracht, door de zware races en de tegenslag.”
“Ik moest in de spiegel kijken en nadenken: hoe wil ik herstellen van deze momenten? Wil ik erom huilen en het me negatief laten beïnvloeden, of wil ik terugvechten en het rechtzetten?”
“Ik denk dat dit me zal helpen een beter mens en een betere coureur te worden in de komende tien tot vijftien jaar van mijn carrière.”
