George Russell begon het nieuwe Formule 1-seizoen als een van de grote favorieten voor de wereldtitel. Ondanks een sterke start werd de Brit echter verslagen door zijn veel jongere teamgenoot, Kimi Antonelli.
Antonelli lijkt dit weekend in Mexico zijn eerste wereldtitel in de Formule 1 zo goed als zeker te stellen. Dit moet uiteraard hard aankomen bij Russell, die het momentum gedurende het seizoen zag verdwijnen en zijn eigen prestaties zag verslechteren.
Russell is echter vastberaden om terug te vechten. Tijdens de FIA-persconferenties op donderdag in Mexico liet de Mercedes-rijder weten dat hij dit seizoen kanten van zichzelf heeft gezien die hij anders liever had vermeden.
De emotionele druk die hiermee gepaard ging, heeft volgens Russell gezorgd voor belangrijke lessen die ook in de toekomst nog van pas zullen komen. Hij reflecteert openhartig op de uitdagingen van het afgelopen jaar.
“Eerlijk gezegd heb ik dit jaar waarschijnlijk meer over mezelf geleerd dan me lief was. De pieken en dalen die je in de sport doormaakt zijn enorm, simpelweg omdat we allemaal zo gepassioneerd zijn over wat we doen.”
Russell benadrukt dat zijn leeftijd hem perspectief biedt. “Maar ik houd mezelf voor dat ik pas 28 ben. Ik zie Lewis (Hamilton) op zijn 41ste nog steeds uitstekend presteren, en Fernando (Alonso) op zijn 45ste.”
Hij voegt daaraan toe dat dit seizoen zijn algehele carrière niet zal bepalen. “Lewis won het merendeel van zijn titels toen hij in de dertig was, en dit jaar zal mijn carrière als geheel absoluut niet definiëren. Integendeel, het zal me juist sterker maken.”
De Brit stelt dat hij dit seizoen een veerkracht heeft getoond die ook voor de komende jaren erg belangrijk zal zijn. Hij is trots op hoe hij is omgegaan met moeilijke momenten.
“Ik ben best trots op mijn veerkracht en de manier waarop ik ben teruggekomen na zeer moeilijke momenten,” aldus de Mercedes-rijder. “Sterker nog: na de dieptepunten van dit seizoen ben ik doorgaans heel erg sterk teruggekomen.”
Toch merkt Russell een patroon op dat hij wil analyseren. “Maar na zo’n goede race volgde dan weer een slecht resultaat. Misschien is dat iets wat ik moet analyseren, want ik presteer steevast het best na mijn slechtste races.”
Hij vraagt zich af of dit toeval is of dat er meer achter zit. “Misschien is het toeval, misschien zit er meer achter. Maar ik race al het grootste deel van mijn leven, en ik heb meer succesvolle jaren gekend dan jaren die als relatieve mislukkingen kunnen worden bestempeld.”
Russell erkent dat geen enkele atleet elk jaar op zijn absolute topniveau presteert. “Ik denk niet dat er een atleet bestaat, hoe groot ook, die elk jaar van zijn carrière op zijn absolute topniveau presteert.”
Hij besluit met een blik op de toekomst. “Helaas valt dit jaar voor mij misschien wel op het minst gunstige moment, maar het is zeker niet het einde van mijn weg. Ik heb nog wel zo’n 12 tot 15 jaar voor de boeg.”
