Hoewel George Russell is opgeklommen tot coureur bij een topteam, heeft hij in de Formule 1 ook al pijnlijke momenten meegemaakt. Zijn eerste race voor Mercedes was daar een voorbeeld van, vol teleurstelling.
Hij heeft geleerd om terug te vechten na een opdoffer, want er zijn altijd wel dingen waar je om kunt treuren. In 2020 kreeg Russell, toen nog bij Williams, plots het bericht dat hij moest invallen bij Mercedes.
Lewis Hamilton had een coronabesmetting opgelopen en miste de Grand Prix van Sakhir. Het leek bijna een droomdebuut voor Russell bij Mercedes, hij lag op schema om de race te winnen.
Een lekke band besloot echter anders. Russell bekent dat dit hem zou zijn blijven achtervolgen als zijn carrière die zondag daarna was geëindigd.
Als mijn carrière de zondag daarna geëindigd was, dan was het mij blijven achtervolgen.
Hij geeft aan hoe je als rijder voor ogen hebt om allerlei stappen te doorlopen. Als je in een bepaalde klasse begint, wil je een polepositie behalen en een race winnen.
Vervolgens wil je het kampioenschap winnen en indien mogelijk naar een hogere klasse gaan. Russell was in 2024 in België onderweg in een te lichte auto.
Sinds die tijd heeft hij alle stappen kunnen doorlopen. Twee jaar geleden is er opnieuw een race van hem afgenomen in België, zo stelt de Brit.
Russell werd toen gediskwalificeerd vanwege een te lichte auto. Officieel heeft hij zes overwinningen behaald, maar het hadden er misschien zeven of acht moeten zijn.
Of hij nu twee, zes, acht of twaalf races had gewonnen op dit moment in zijn carrière, dat zou niet uitmaken. Zijn volgende stap is namelijk het winnen van een wereldkampioenschap.
Russell vergelijkt hoe hij nu omgaat met zulke opdoffers ten opzichte van het begin van zijn carrière. Hij had dit jaar een vergelijkbare situatie in Canada.
Daar lag hij aan de leiding toen de motor het begaf. Dat was een heel vergelijkbaar gevoel, maar de emoties zijn nu wel heel anders, legt de 28-jarige Brit uit.
Hij is zich er meer van bewust dat iedereen zijn best doet om de overwinning te behalen. Als dingen misgaan, is dat niemand zijn fout.
In het verleden zou hij niet iemand de schuld geven, maar wel de situatie. Pech hoort er nu eenmaal bij in de sport.
Het is moeilijk om te accepteren, maar dit zijn de dingen die gebeuren in elke sport en bij elke atleet. Wat telt is hoe je terugkomt na zulke momenten.
Gelukkig zijn Formule 1-coureurs geen olympiërs die slechts eens in de vier jaar hun grote moment hebben. Ze hebben elk jaar 24 kansen om te presteren.
Als je een heel moeilijke race beleeft, moet je in de volgende race terugslaan. Je wordt beoordeeld op 24 races, niet op één enkele race.
Russell verplicht zichzelf dus om altijd vooruit te blijven kijken. Hij kijkt altijd naar de volgende stap op een oneindige ladder.
Het is niet zo dat je de Mount Everest beklimt en er een duidelijke top is. Hij weet wel wat de top van de ladder ongeveer zou moeten betekenen.
Hij denkt dan aan iemand als Lewis Hamilton, die de beste rijder aller tijden is en ook nog altijd de ladder aan het beklimmen is.
