Andrea Kimi Antonelli, de twintigjarige Mercedes-coureur uit Bologna, heeft geschiedenis geschreven in de Formule 1. Na een hectische en emotionele Grand Prix van Mexico, die werd gewonnen door Max Verstappen, kroonde hij zich tot de jongste wereldkampioen ooit.
Aan het einde van de Mexicaanse middag, op het Autódromo Hermanos Rodríguez, klonk het “Kimi, Kimi, Kimi” uit duizenden kelen in het fraaie Foro Sol-stadion. De piepjonge Italiaan nam het allemaal met vochtige ogen in zich op.
Er vloeiden tranen van geluk, gevolgd door een dikke knuffel van teambaas Toto Wolff en innige omhelzingen met zijn familie: papa Marco, mama Veronica en zusje Maggie. Het hoogtepunt was toen Antonelli op de schouders van Max Verstappen en Lewis Hamilton werd getild.
Samen zijn Verstappen en Hamilton goed voor elf wereldtitels, en in Italië hadden ze er maar één woord voor: Bellissimo. Antonelli was zichtbaar overdonderd door het moment en de erkenning van zijn collega’s.
“Ongelooflijk, ik ga deze foto inlijsten en in mijn huis ophangen zodat ik er elke dag naar kan kijken. Dit ga ik nooit meer vergeten.”
Dat vertelde Antonelli aan tientallen journalisten in een propvol mediacentrum. Hij voegde eraan toe dat hij “geen woorden” had voor het respect dat hij kreeg van coureurs die “zo veel geschiedenis hebben geschreven”.
De Italiaan stamelt “Oh mijn God” meerdere keren, zoekend naar woorden. Eerder die week had hij nog buikgriep en hoge koorts gekregen door alle spanning. Nu, drie dagen nadat hij voor pampus in bed lag, had hij Formule 1-geschiedenis geschreven.
“Vorig jaar hoorde ik nog dat ik niet in de Formule 1 thuis zou horen, en dat voelde soms ook zo. Ik kan het gewoon niet geloven,” blikte Antonelli terug op zijn weg naar de top. Hij was al blij dat hij de finish haalde.
“Ik moest in de laatste ronde al zo hard huilen. Ik denk dat ik die ronde twee seconden heb verloren,” lachte hij. “Door de tranen zag ik dubbel. Ik zag twee Ferrari’s en was bang om te crashen. Alle emotie kwam eruit, alle herinneringen kwamen boven: van het karten tot nu: het was heel bijzonder.”
Nadat de eerste emoties waren gezakt en hij zijn tranen had gedept met de Italiaanse vlag, verontschuldigde Antonelli zich even later toen hij opnieuw begon te huilen. “Mijn hemel, ik heb vandaag zó veel gehuild,” snikte hij.
De herinneringen aan zijn opa kwamen boven toen hem werd gevraagd naar het Italiaanse Nessun Dorma, dat op het podium werd afgespeeld. “Mijn opa luisterde daar altijd naar… Heel bijzonder om dat nummer op dat moment te horen. Ik denk dat hij heel trots zou zijn.”
Over een luchtiger onderwerp: het nummer op zijn Mercedes. Aftredend wereldkampioen Lando Norris had al gezegd meer dan blij te zijn om het nummer 1 over te dragen aan Antonelli. De Italiaan kiest daar echter niet voor.
“Ik denk dat ik bij nummer 12 blijf,” vertelde de Italiaan. “Dat is natuurlijk een speciaal nummer voor me en het helpt me ook om bescheiden en met beide benen op de grond te blijven.” Het nummer is onder meer een eerbetoon aan zijn idool Ayrton Senna.
Maar er is nog een reden: “Elke keer als ik in het verleden nummer 1 gebruikte, ging het extreem slecht. Dus ja, nóg een goede reden om bij nummer 12 te blijven,” verklapte Antonelli, die extreem bijgelovig is.
Mede daardoor liep dit weekend de spanning torenhoog op bij de jongeling. “Ik hoorde steeds dat ik al kampioen was. En begrijp me niet verkeerd, ik wist dat ik dichtbij was, maar ik vind: het is pas klaar als het klaar is.”
“Iedereen feliciteerde me al, maar omdat ik extreem bijgelovig ben, dacht ik: zeg nou niet! Ik besefte door die felicitaties ineens wat er binnen handbereik was.” Nu de buit binnen is, is de grote vraag: hóe gaat dit gevierd worden?
“Ik ga hier genieten met mijn familie en vrienden, maar als ik na Brazilië thuis ben, ga ik zéker groot feest vieren. Dus ik vrees dat ik niet in opperbeste staat ben als ik daarna naar Las Vegas moet…”
Teambaas Toto Wolff moest lachen toen hij hoorde van de feestplannen van Antonelli. “Ik zie hem nog staan, als 11-jarige jochie… Voor mij is hij nog steeds een kind. Een paar weken geleden belde ik hem om te vragen naar zijn verjaardag. Zat hij in een waterpark, haha! Geweldig, toch?”
Zorgen om Antonelli’s feest maakte Wolff zich echter niet. “Hij drinkt geen alcohol, geen druppel. Wat goed is, maar er komt toch een moment dat hij wat volwassener wordt en een eerste tequila achterover gaat slaan. Al weet ik niet of dat vandaag is.”
Nadat Wolff had beloofd dat dit niet Antonelli’s laatste wereldtitel is – “Als wij hem een goede auto geven, beloof ik jullie: dit is de eerste, maar er zullen er nog meer volgen” – besloot de teambaas van Mercedes met een opvallend slotwoord.
“Kimi Antonelli is een rolmodel. Een rolmodel voor jonge coureurs, maar ook voor verwende coureurs en eindeloze klagers in deze sport. We hebben nu een kampioen die waarden vertegenwoordigt zoals nederigheid, integriteit, loyaliteit, en respect. Dit is hoe ik coureurs in de toekomst wil zien. Kimi is een talent, maar vooral een goed mens.”
Antonelli werd kampioen in een race die door Verstappen werd gewonnen. Een race waarin Antonelli zich, zoals het hele jaar al, uiterst volwassen toonde. Om te beginnen bij de start, waar Verstappen en Antonelli als enige twee in de voorhoede uit het gedrang wisten te blijven.
Verstappen rukte daardoor van P5 op naar P2, terwijl Antonelli keurig P4 wist te behouden. Ferrari-teamgenoten Charles Leclerc en Lewis Hamilton reden elkaar in de weg, waardoor Leclerc een straf van 5 seconden kreeg, terwijl George Russell Verstappens teamgenoot Isack Hadjar aantikte en zelfs 10 seconden straf kreeg.
Verstappen profiteerde van die straf van Leclerc, want de Monegask reed vooraan en na het inlossen van zijn straf nam de Nederlander de eerste plek over. Toen de rust eenmaal terug was, leken Verstappen en Antonelli eventjes op cruise control naar de zege en de titel te rijden.
Tot er in ronde 45 plotseling een klapper van jewelste was. Het linkerwiel aan de voorkant van de Cadillac van Valtteri Bottas brak plotseling af. De Fin werd een passagier in eigen auto en vloog rechtdoor de muur in. Hoewel het even duurde voordat Bottas uitstapte, stapte hij tot ieders opluchting zelf uit de Cadillac.
Omdat er schade aan de muur was en hersteld moest worden, gingen alle anderen naar binnen: rode vlag én herstart. “Heb ik dat,” zal Verstappen gedacht hebben. De Nederlander erkende dit weekend enigszins moedeloos te worden van zijn starts en opperde bij Red Bull zelfs grappend een Le Mans-start: rennen naar de auto, instappen en wegrijden. “Waarschijnlijk gaat dat sneller.”
Maar, net als bij de start van de race, ging het ook bij de herstart crescendo voor de viervoudig wereldkampioen. Verstappen bleef, al was het met het nodige kunst- en vliegwerk, Hamilton voor, terwijl vlak daarachter Antonelli ondertussen voorbijging aan Leclerc.
Met die herstart was het tumult nog niet voorbij. Tien rondes voor het einde reed Oscar Piastri (McLaren) namelijk het linkerachterwiel van Arvid Lindblad (Racing Bulls) naar de gallemiezen, waarna ook de Britse rookie in de bandenstapel eindigde. Gevolg? Safetycar!
Daarmee volgde nog een ongekend spannend slot van de race in Mexico-Stad, maar nadat alle stofwolken waren opgetrokken waren er twee belangrijke conclusies: Verstappen won na Maleisië en Singapore zijn derde race van het jaar, terwijl bij Mercedes de emoties helemaal door het dak gingen.
Antonelli heeft het record van Sebastian Vettel (23 jaar bij zijn titel) verpulverd en is de eerste Italiaanse kampioen sinds Alberto Ascari in 1953. Bellissimo!
