Kimi Antonelli heeft zich gevoegd bij een uiterst exclusief gezelschap. De jonge coureur is namelijk de vierde fabrieksrijder van Mercedes die ooit het Formule 1-wereldkampioenschap heeft gewonnen. Bovendien is hij de jongste coureur die dit ooit heeft gepresteerd.
Hij sluit zich aan bij een kleine, maar historische groep namen in de sport, die elk hun eigen roemrijke geschiedenis hebben met de Zilverpijlen. Hun prestaties zijn diep verankerd in het pantheon van de Formule 1-geschiedenis.
Antonelli nam de langverwachte rol van opvolger van Lewis Hamilton op zich, nadat de zevenvoudig kampioen de overstap maakte naar Ferrari. De Italiaan maakte al sinds zijn juniordagen deel uit van het Mercedes-programma.
Hij sloeg de Formule 3 over en maakte de sprong van de F4 naar de F2, waar hij slechts één seizoen reed voordat hij doorstroomde naar de Formule 1. Zijn debuutseizoen kende de nodige moeilijkheden.
Toch begon Antonelli aan 2026 met de wetenschap dat zijn teamgenoot, George Russell, de grote favoriet was voor de titel. Na de eerste paar races, in de uitstekend presterende W17, schoot Antonelli echter uit de startblokken.
Hij won niet alleen zijn eerste race, maar ook de daaropvolgende vier, waardoor hij de controle over het kampioenschap in 2026 stevig in handen nam. Antonelli benutte zijn kansen optimaal en pakte zijn eerste titel met nog meerdere races te gaan.
Daarmee verbrak hij een reeks Formule 1-records. Hij voegde zich bij Hamilton, Jacques Villeneuve en Juan Manuel Fangio als coureur die in zijn tweede Formule 1-seizoen al een titel wist te winnen.
Kimi Antonelli heeft zich als jongste coureur ooit gevoegd bij een exclusief gezelschap van slechts vier Mercedes F1-wereldkampioenen.
Zijn statistieken voor Mercedes omvatten één kampioenschap (2026), één algemene titel (2026), 43 races, negen overwinningen voor Mercedes en negen algemene overwinningen. Antonelli is nog steeds actief in de sport.
Een van de andere legendarische namen is Juan Manuel Fangio, die twee kampioenschappen voor Mercedes won in 1954 en 1955. Zijn record van vijf wereldtitels bleef 46 jaar staan, voordat Michael Schumacher het verbrak.
Fangio stond bekend om zijn verbazingwekkende zegerecord en zijn onbevreesdheid om van team te wisselen op zoek naar de meest competitieve auto. Zijn titel in 1954 kwam na een overstap van Maserati naar Mercedes midden in het seizoen.
De W196 bleek een zeer geavanceerde auto te zijn, en Fangio won vier van de resterende zes races. Samen met zijn twee overwinningen bij Maserati eindigde hij ruim voor José Froilán González.
Fangio en de W196 bleven domineren in 1955, waarbij de Argentijnse coureur nog eens vier van de zeven races dat seizoen won. De W196 is inmiddels de meest waardevolle Formule 1-auto aller tijden geworden bij veilingen.
Fangio’s tijd bij Mercedes was een korte, maar uiterst succesvolle periode. Hij won vijf titels met vier verschillende teams en wordt terecht continu genoemd onder de grootste coureurs aller tijden.
Zijn statistieken voor Mercedes omvatten twee kampioenschappen (1954, 1955), vijf algemene titels, twaalf races, acht overwinningen voor Mercedes en 24 algemene overwinningen.
Lewis Hamilton schokte de Formule 1-wereld in 2012 toen werd aangekondigd dat hij in 2013 de overstap zou maken naar Mercedes. Hij verruilde McLaren, zijn enige eerdere thuis in de Formule 1, voor een team dat destijds hooguit af en toe een race won.
Hamilton nam de gok niet voor het seizoen 2013, hoewel hij de Grand Prix van Hongarije won, maar voor de ingrijpende reglementswijzigingen voor 2014. De overstap naar V6 turbo hybride motoren bleek een gouden zet.
Zoals de daaropvolgende jaren bewezen, was Mercedes als team de absolute top. Met Hamilton aan het roer smeedden hij en Mercedes een dynastie die de Brit van zijn ene titel in 2008 naar het evenaren van Schumachers record katapulteerde.
Hij vestigde onderweg nieuwe records voor carrière-overwinningen, polepositions en nog veel meer. De Brit bleef bij het team tot eind 2024. Nadat Mercedes moeite had om op titelwinnend niveau te concurreren in het tijdperk na 2022, koos Hamilton voor een nieuwe verrassende overstap, ditmaal naar Ferrari.
Zijn statistieken voor Mercedes omvatten zes kampioenschappen (2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2020), zeven algemene titels, 246 races, 84 overwinningen voor Mercedes en 106 algemene overwinningen. Hamilton is nog steeds actief.
Nico Rosberg, die in 2013 aan de andere kant van de Mercedes-garage arriveerde, had in zijn drie seizoenen bij de Zilverpijlen comfortabel de overhand gehad op Michael Schumacher. Schumachers pensioen opende de deur voor Hamiltons komst.
Rosberg won in feite Mercedes’ eerste race sinds hun terugkeer in de Formule 1 door de Grand Prix van China in 2012 te winnen. Zijn partnerschap met Hamilton evolueerde van een feel-good verhaal naar een van de meest bittere teamgenootgevechten in recente herinnering.
Hamilton had de overhand op Rosberg tijdens de dominante seizoenen van Mercedes in 2014 en 2015. Rosberg putte zichzelf mentaal en fysiek volledig uit om in 2016 zelf wereldkampioen te worden.
Rosberg kende een vliegende start en won elk van de eerste vier races. Hun rivaliteit bereikte een hoogtepunt toen ze, zonder elkaar een centimeter te geven aan het begin van de Grand Prix van Spanje, botsten en beiden uit de race lagen.
Ondanks reeksen overwinningen voor Hamilton, bleef Rosberg zijn Mercedes zelf op de hoogste trede plaatsen. Na Hamiltons uitvalbeurt in Maleisië en Rosbergs overwinning in Japan, speelde de Duitser het kampioenschapsspel.
Hij eindigde plichtsgetrouw als tweede achter zijn teamgenoot in vier opeenvolgende races om zijn enige titel veilig te stellen. Slechts enkele dagen later kondigde hij zijn pensioen aan.
Zijn statistieken voor Mercedes omvatten één kampioenschap (2016), één algemene titel (2016), 136 races, 23 overwinningen voor Mercedes en 23 algemene overwinningen.
