Kimi Antonelli heeft zondag in Mexico-Stad geschiedenis geschreven door de jongste Formule 1-wereldkampioen ooit te worden. De Italiaan wist de titel te veroveren tijdens de Grand Prix van Mexico-Stad, een prestatie die velen als welverdiend beschouwen.
Zijn overwinning markeert een emotionele mijlpaal. Antonelli is de eerste Italiaanse wereldkampioen sinds Alberto Ascari in 1953. Hiermee overtreft hij de Italiaanse coureurs van een eerdere generatie, zoals Giancarlo Fisichella en Jarno Trulli.
Naast zijn talent staat Antonelli bekend als een vriendelijke jongeman. Hij is steevast beleefd en heeft altijd een zonnige uitstraling. Deze titel volgt op een debuutseizoen waarin hij zwaar werd bekritiseerd.
Verschillende figuren binnen de F1, waaronder Helmut Marko en diverse pundits, hadden Antonelli in 2025 afgeschreven. Zelden heeft een coureur zo’n ommekeer doorgemaakt, van dieptepunt naar de top van de wereld in iets meer dan een jaar tijd.
Het seizoen 2025 eindigde al op een positieve noot voor Antonelli, met twee podiumplaatsen laat in de campagne. Eén daarvan kwam weliswaar na een dubbele diskwalificatie van McLaren in Las Vegas.
Zijn prestatie in Interlagos was echter verbluffend. Op een voor hem persoonlijk nieuw circuit overtrof hij teamgenoot en de facto Mercedes-teamleider George Russell het hele weekend. Ook leverde hij een moedig duel met Max Verstappen in de slotfase.
De Silver Arrows waren zich al bewust van hun superioriteit tijdens de onofficiële ‘shakedown week’ in Barcelona. Een paar overwinningen leken in het verschiet te liggen, terwijl Russell zijn ervaring zou gebruiken voor zijn verwachte eerste kampioenschap.
Dit leek werkelijkheid te worden in Melbourne, waar Russell de seizoensopener won. “Ik hou van deze auto, ik hou van deze motor,” riep hij triomfantelijk en opgetogen over de boordradio.
Hij sprak mogelijk te vroeg, want daarna bleek Antonelli de W17 beter onder de knie te hebben dan zijn bewezen Grand Prix-winnende partner. Enkele critici van Antonelli voelden zich dat weekend nog gesterkt in hun mening.
Hij maakte namelijk een aanzienlijke crash bij het uitkomen van bocht 2, waarbij de Mercedes werd afgeschreven. Wonder boven wonder werd de auto net op tijd gerepareerd voor de kwalificatie.
Wat volgde was een golf van jeugdige onbezonnenheid die Russell en alle toeschouwers verbijsterde. Een eerste overwinning in Shanghai werd gevolgd door een dominante prestatie in Suzuka.
Met nog een overwinning in Miami begonnen velen zich af te vragen wanneer Russell weer in de titelstrijd zou terugkeren. Gezien zijn jonge leeftijd en relatieve onervarenheid, vroegen sommigen zich af wanneer hij de eerste grote fout zou maken.
Een fout die zijn zelfvertrouwen zou kunnen schaden en Russell de impuls zou geven voor een comeback. Antonelli beheerste Monaco, een ware vuurdoop voor elke coureur, en misschien was dit het moment dat iedereen begon te denken dat zijn naam in de trofee kon worden gegraveerd.
Een kortstondige inzinking kwam in Canada, waar hij onvolwassen gedrag vertoonde tijdens het sprintduel met Russell. Hij had de Grand Prix mogelijk ook verloren als Russell geen pech had gehad met een auto die halverwege de race uitviel.
Maar eerlijk is eerlijk, Russell heeft dit seizoen meer tegenslag gekend dan Antonelli. Zelfs het ijzersterke zelfvertrouwen van Russell moet een knauw hebben gekregen, zelfs toen hij een podiumplaats behaalde in Silverstone.
Daar moest Antonelli zijn auto met pech huilend terugtrekken, waardoor Charles Leclerc de overwinning pakte. Omgekeerd moet Antonelli zich onoverwinnelijk zijn gaan voelen toen hij na een nieuwe overwinning plaatsnam op de ‘Graham Norton-bank’ in de persconferentieruimte.
Russell was bij de start van de baan getikt door zijn voormalige teamgenoot en de man die Antonelli verving, Lewis Hamilton, waardoor hij nog eens 25 punten achterstand opliep. Spa-Francorchamps was misschien wel zijn dieptepunt het jaar ervoor.
Daar spinde Antonelli en bestuurde hij de auto alsof het stuur van twee hete aardappelen was gesmeed. Hij werd vroegtijdig uitgeschakeld in de kwalificatie voor zowel de Sprint als de Grand Prix.
Toen hem in de persconferentie werd gevraagd of hij had geloofd dat hij 373 dagen later op dit punt zou staan, antwoordde hij:
“Nee, absoluut niet. Vorig jaar bereikte ik hier waarschijnlijk het dieptepunt, dus het was mentaal een heel moeilijk weekend voor mij. Maar dit jaar was het absoluut veel beter. Als je het me vorig jaar op dit moment had gevraagd, had ik waarschijnlijk nee gezegd.”
Voor velen was het meest memorabele moment van Antonelli’s seizoen niet zijn eerste overwinning, noch de titelwinst. Zijn opmars vanaf de achterkant van het veld tijdens zijn thuis-Grand Prix was een van de generatiebepalende races van het moderne tijdperk.
Italiaanse coureurs worden in Italië enigszins over het hoofd gezien, omdat het daar alleen om Ferrari draait. Maar je weet dat iemand speciaal is wanneer de tifosi hem als een van hen erkennen en zijn naam scanderen.
Hij stond als een man op het podium, niet meer de jongen die hij twee jaar eerder was toen hij Hamiltons auto in FP1 raakte. Sommigen suggereren dat deze titel niet door Antonelli zou zijn gewonnen als er nog in het ground-effect-tijdperk werd geracet.
En dat Russell de overwinningen zou hebben binnengehaald als Mercedes een vergelijkbare superioriteit had gehad. Dat zou waarschijnlijk kloppen, maar de nieuwe reglementen hebben de F1 zo opgeschud dat het in veel opzichten aanvoelde als een schone lei voor de hele grid.
Of je nu een rookie bent of een zevenvoudig wereldkampioen. Deze auto’s hebben soms laten zien dat ze letterlijk een eigen wil hebben. Het zijn niet de pure machines waar velen van ons naar verlangen, maar ermee worstelen was een uitdaging voor alle 23 coureurs die dit seizoen hebben deelgenomen.
Antonelli was een van de besten in het onder de knie krijgen ervan. Of hij nu meer titels zal winnen of dat dit zijn enige zal zijn, Kimi Antonelli heeft in 2026 alle verwachtingen en logica getrotseerd.
Als gevolg hiervan is hij een van de meest unieke van de 36 mannen die Formule 1-wereldkampioen zijn geworden. Ter vergelijking: dat aantal is slechts 12 hoger dan het aantal mensen dat op de maan is geweest.
