Het Formule 1-seizoen van 2009 staat bekend als een van de meest bizarre uit de recente geschiedenis. Jenson Button speelde hierin een hoofdrol, dankzij de opmerkelijke deal van Ross Brawn voor slechts één pond.
Het fabrieksteam van Honda trok zich eind 2008 terug uit de Formule 1. Hierdoor zat Ross Brawn zonder team en stonden coureurs Jenson Button en Rubens Barrichello zonder auto voor het nieuwe seizoen.
Brawn wist uiteindelijk een deal te sluiten om het team over te nemen voor een symbolisch bedrag van één pond. Hij verwierf een belang van 54 procent en vernoemde het team naar zichzelf.
De auto was feitelijk het ontwerp dat Honda al had klaarliggen voor 2009. Een motorovereenkomst met Mercedes maakte de transformatie compleet, wat cruciaal bleek voor de doorstart.
Button, die eerder gesprekken voerde met Toro Rosso, werd samen met Barrichello opnieuw gecontracteerd. Te midden van nieuwe technische reglementen begon het team aan de voorseizoenstests.
Tijdens deze tests bleek al snel de superioriteit van het pakket. Het ontwerp van de auto interpreteerde bepaalde reglementen het beste, waardoor Button en Barrichello meer dan een seconde sneller waren dan de rest.
Dankzij deze overweldigende snelheid reisden Button en Barrichello af naar de seizoensopener in Australië, waar ze direct als de absolute favorieten werden beschouwd.
Button nam al snel een dominante voorsprong in het kampioenschap. Hoewel de concurrentie van Brawn GP later in het seizoen dichterbij kwam en het speelveld gelijker werd.
Tegen die tijd waren er echter geen echte uitdagers meer die de reeds opgebouwde puntenvoorsprong van Brawn GP konden bedreigen. De titel leek binnen handbereik.
Button had nu alleen nog teamgenoot Barrichello als voornaamste concurrent. Barrichello had een indrukwekkende reeks neergezet, terwijl de opmars van de Brit juist stokte.
Desondanks behield Button nog steeds een comfortabele puntenvoorsprong, toen het kampioenschap de voorlaatste ronde in Brazilië inging. De spanning was te snijden.
De kwalificatie in Sao Paulo werd gekenmerkt door typisch tropisch weer, wat de startopstelling flink opschudde. Button werd verrassend genoeg al in Q2 uitgeschakeld.
Barrichello bracht zijn thuispubliek in extase door een sublieme poleposition te veroveren. De Braziliaan leek op weg naar een droomresultaat.
Later die avond werd Button gevolgd en lastiggevallen door lokale grappenmakers, die hem probeerden te ontregelen. Hij ging echter vastbeslotener dan ooit slapen, vastbesloten de titel te pakken.
Op de racedag bleef de regen uit en Barrichello controleerde de race in de beginfase. Hij leek zijn poleposition optimaal te benutten voor eigen publiek.
Button zette een uitstekende inhaalrace neer en baande zich een weg door het veld. Hij werd alleen serieus uitgedaagd door het sterke verdedigende rijden van Toyota-debutant Kamui Kobayashi.
Dit was tevens de laatste Grand Prix voor het Japanse merk. De debutant Kobayashi toonde echter een indrukwekkende en sterke verdediging.
Eenmaal voorbij zijn rivalen, gaf Button opnieuw gas. Na de pitstops begon de uitdaging van Barrichello langzaam te vervagen. Het kampioenschap leek beslist.
Barrichello, die constant werd geplaagd door pech tijdens zijn thuisrace, zag zijn hoop verder vervliegen. Hij kreeg een lekke band na contact met Lewis Hamilton.
Felipe Massa, die herstellende was van zijn verschrikkelijke crash in Hongarije die bijna zijn carrière en leven beëindigde, zwaaide de finishvlag.
Mark Webber won de race, gevolgd door Robert Kubica in zijn BMW en Hamilton in de McLaren. De ontknoping was spectaculair.
“Button kwam als vijfde over de finish en kroonde zich tot Formule 1 Wereldkampioen, waarmee hij een van de meest opmerkelijke ‘van krantenjongen tot miljonair’-verhalen in de sportgeschiedenis voltooide.”
Button kwam als vijfde over de finish en kroonde zich daarmee tot Formule 1 Wereldkampioen. Hij vervulde eindelijk zijn potentieel.
Dit betekende de voltooiing van een van de meest opmerkelijke ‘van krantenjongen tot miljonair’-verhalen in de geschiedenis van de Formule 1.
