Haas F1-teambaas Ayao Komatsu heeft onlangs duidelijk gemaakt dat hij geen inmenging van Toyota wilde bij de rijderkeuze voor het Amerikaanse team in 2027. Hij moest Akio Toyoda, de baas van Toyota Gazoo Racing, een moeilijke boodschap brengen.
Komatsu moest Toyoda meedelen dat Ryo Hirakawa in 2027 geen racezitje zou krijgen bij het Haas F1 Team. Dit is een delicate kwestie, aangezien Toyota al enige tijd een officiële partner van het team is.
De Japanse constructeur zou uiteraard graag een Japanse coureur in de Formule 1 zien. Echter, dit lijkt niet te gebeuren, want de Amerikaanse renstal heeft Rafael Camara al bevestigd als racepiloot voor 2027.
Bovendien lijkt Haas ook op weg om het contract van Oliver Bearman te verlengen. De nauwe banden tussen Haas en Toyota spelen dus niet in het voordeel van Ryo Hirakawa.
Ayao Komatsu benadrukte dat de samenwerking met Toyota niet zou mogen bepalen wie er een racezitje krijgt. Dit was vanaf het begin van de samenwerking een cruciaal punt.
De samenwerking met Toyota zou weliswaar deuren openen, maar mocht niet van te grote invloed zijn op belangrijke zaken zoals de rijderkeuze. Komatsu lichtte zijn aanpak toe.
“Vanaf het moment dat we in 2024 met Toyota begonnen te praten, wist ik dat Akio-San er erg op gebrand was om een van zijn coureurs in 2027 een racestoeltje te bezorgen,” legt Komatsu uit.
Hij ging persoonlijk naar Tokio, nog voordat er iets getekend werd of Toyoda enige toezegging deed. Dit om misverstanden te voorkomen over de investering van Toyota.
“Ik wilde namelijk misverstanden voorkomen, ik wilde niet dat hij zou investeren in een team in de veronderstelling: ‘Oké, als we samenwerken, kunnen we een van mijn coureurs in een racestoeltje krijgen’.”
Komatsu was direct en duidelijk tegenover Akio Toyoda over de criteria voor een zitje. De prestaties van de coureur stonden centraal.
“Ik zei tegen hem: ‘Luister, ik begrijp wat je doel is, maar de coureur die je naar voren schuift, wie dat ook mag zijn, moet simpelweg de snelste zijn’,” aldus Komatsu.
Hij legde uit dat het kiezen van een minder snelle coureur negatieve gevolgen zou hebben voor alle betrokken partijen. De reputatie van Toyota stond op het spel.
“Als ik een coureur kies die niet de snelste of de beste is, dan krijgt Toyota het stempel: ‘Oké, Toyota heeft simpelweg geld in de sport gepompt om hun eigen coureur in de Formule 1 te krijgen.'”
Een coureur die via Toyota een zitje zou krijgen, zou direct als ‘pay driver’ worden bestempeld. Dit zou ook de prestaties van het Haas F1-team beïnvloeden.
“En als Haas F1-team zouden we dan niet de resultaten behalen die we eigenlijk zouden moeten boeken, simpelweg omdat deze rijder niet de snelste is.”
Komatsu concludeerde dat een dergelijke situatie voor geen van de drie betrokken partijen – Toyota, de coureur en Haas – zou werken.
“Kortom: voor alle drie de betrokken partijen werkt dit natuurlijk niet, toch?” vroeg Komatsu retorisch. Hij benadrukte zijn volledige transparantie vanaf het begin.
“Ik denk dat hij er nooit vanuit is gegaan dat zijn coureur, in dit geval Ryo Hirakawa, zomaar een stoeltje zou krijgen zonder dat hij dat op eigen verdienste had verdiend.”
Toyoda kreeg de bevestiging dat Haas het proces zo professioneel en eerlijk mogelijk aanpakt. Komatsu wilde het nieuws over de rijderkeuze persoonlijk overbrengen.
“Toen ik eenmaal een besluit had genomen, ben ik op maandag, na Singapore, waar we een ander evenement hadden, bij hem langsgegaan,” vertelt Komatsu. “Dat was een mooi moment om even met hem bij te praten.”
Hij legde het hele proces persoonlijk uit, hoewel Toyoda via Masaya Kaji-san, directeur Toyota Global Motorsports, al op de hoogte was.
“Maar ik vond het belangrijk om hem recht in de ogen te kijken wanneer ik het hem vertelde,” besluit Komatsu over zijn directe communicatie met de Toyota-baas.
