George Russell ziet zijn titelhoop vervagen. De Brit verliest met elke race meer punten op teamgenoot Andrea Kimi Antonelli, waarbij de Grand Prix van Spanje het meest recente dieptepunt was.
Antonelli pakte de overwinning in Monza. Dit was twee weken geleden nog plausibel, maar minder toen hij een gridstraf kreeg voor een motorwissel, wat hem veroordeelde tot een start achteraan.
Wat volgde in de negentig minuten daarna was een masterclass in racen. Het leek op een schaaktoernooi, waarbij een kind volwassenen verslaat met ongekende kennis.
Dit was ongetwijfeld een generatieprestatie van een wonderkind. Antonelli bewijst Mercedes dat de keuze om hem Lewis Hamilton op te laten volgen perfect was.
Hamiltons vertrek bij Mercedes kwam na jaren van persoonlijke dominantie. Hij werd slechts één keer verslagen in vier seizoenen met Nico Rosberg.
Daarna drukte Hamilton zijn stempel door Rosbergs vervanger, Valtteri Bottas, stevig op zijn plek te zetten als de plichtsgetrouwe ‘nummer twee’.
Toen Bottas werd vervangen door Russell, zag Hamilton zijn positie als absolute kopman afnemen. Russell versloeg hem in zijn debuutseizoen.
In totaal werd Hamilton in drie seizoenen twee keer verslagen door Russell. Er leek een duidelijke machtsverschuiving plaats te vinden, waarbij de frisse Russell de toekomst van Mercedes leek.
In zijn eerste seizoen als de facto nummer één droeg hij het team voor een groot deel van het jaar. Hij pakte een overwinning in Canada.
Dit gebeurde terwijl de W16 moeite had om een echte bedreiging te zijn. Antonelli worstelde toen met de ruwe Formule 1.
Antonelli maakte de ene na de andere domme fout. Er rezen vragen over zijn geschiktheid voor de stoel van een zevenvoudig wereldkampioen en voor de sport.
Een jaar later is Antonelli op weg om de jongste wereldkampioen ooit te worden. Russell krijgt nu de stempel van ‘de nieuwe Bottas’.
Eerder leek Russell de ‘golden child’-status te bezitten, vergelijkbaar met Charles Leclerc bij Ferrari. Nu is hij onderwerp van AI-gegenereerde video’s.
Daarin ziet hij zichzelf in de spiegel terugdeinzen van afschuw, met een melkblonde mat en snor zoals zijn Mercedes-voorganger.
Toto Wolff noemt Antonelli’s snelle progressie iets als een “AI-agent”. Antonelli heeft met elke overwinning meer zelfvertrouwen gekregen.
Veel coureurs worstelen hiermee, maar Russell heeft nooit gebrek aan zelfvertrouwen getoond. Zelfs in zijn onervaren en onvolwassen dagen was hij vol vertrouwen.
Hij leek altijd overtuigd van onterechte vrijspraak voor zijn rol bij incidenten op de baan. Wie zou niet trots zijn na twee keer Hamilton te verslaan in drie seizoenen?
Persoonlijk geloof ik niet dat Russell zijn eigen capaciteiten heeft betwijfeld tijdens zijn machtsstrijd met Antonelli. Hij was bovendien slachtoffer van pech.
Zijn uitvalbeurt in Canada is een duidelijk voorbeeld. Zelfs in Zandvoort eindigde hij achter Antonelli door een teamovereenkomst.
Russell had de sprintrace dominant gewonnen en zag er dat weekend over het algemeen beter uit dan Antonelli. Dit toonde zijn potentieel.
Terwijl hij stil zat in de cool-down room en de persconferentie, piekerend over wat een keerpunt van publieke onmacht moet zijn geweest, vroeg hij zich af.
Was dit het moment dat de macht buiten alle realistische bereik begon te glippen, en daarmee ook het Formule 1 Wereldkampioenschap?
Madrid was een uitzondering, een debuutrace. Russell had moeite om Antonelli te evenaren in de kwalificatie, maar Antonelli gaf toe de zege daar niet te verdienen.
Er komen echter circuits aan waar Russell eerder zijn talent heeft getoond. Vorig jaar in Baku vocht hij tegen ziekte.
Hij dreigde vervangen te worden door Bottas, maar vocht door en eindigde als tweede. In Singapore reed hij naar de overwinning.
Talent verdwijnt niet van de ene op de andere dag. Dit zijn de perfecte plekken voor Russell om te laten zien dat hij niets verloren heeft.
Wat hij niet succesvol kan aanpakken, is het olifantje in de kamer: het geluk dat meer op Antonelli’s donkerbruine krullen scheen.
De racegoden waren Russell dit jaar niet gunstig gezind. Zelfs als ze nu gunstiger worden, kan de titelstrijd al voorbij zijn.
Wie zegt dat dit zijn beste kans was om te winnen? Zelfs als het kampioenschapstekort te groot is, moet hij de kruimels omzetten.
Hij moet er een sappige taart van maken waarop hij volgend jaar kan feesten, in de vorm van een nieuwe titelstrijd.
Dit deed Rosberg nadat hij in 2015 door Hamilton werd verslagen. Een reeks overwinningen aan het einde van het seizoen bereidde hem voor op zijn titel in 2016.
Een vertrouwenscrisis past George Russell totaal niet, en ik betwijfel ten zeerste of hij die look zelfs zal proberen, althans niet in het openbaar.
Als hij Mercedes, zichzelf en Antonelli precies kan laten zien waar hij van gemaakt is, dan heeft hij alle kans.
Dan zorgt hij ervoor dat de persoon die de naam op de Wereldkampioenschapstrofee graveert, zijn naam zal moeten graveren.
