George Russell blikt terug op zijn tijd als teamgenoot van Lewis Hamilton. Voordat hij streed tegen Andrea Kimi Antonelli, de huidige uitdager, deelde Russell de garage met de zevenvoudig wereldkampioen. Als kind keek de Mercedes-coureur al op tegen zijn idool.
Jaren later moest Russell plotseling naast Hamilton plaatsnemen. Dit wist hij grotendeels succesvol te bewerkstelligen. Toch probeerde Russell de status van zijn nieuwe teamgenoot volledig buiten beschouwing te laten, zodra hij zijn helm opzette.
Russell herinnert zich dat hij negen jaar oud was toen hij voor het eerst in de rij stond voor een handtekening van Hamilton. Dertien jaar later stond hij plotseling als teamgenoot tegenover hem.
Hamilton had op dat moment misschien wel een van de sterkste jaren uit zijn carrière achter de rug. Dit zorgde voor een bijzonder besef bij de Brit, zo vertelt Russell in Significant Figures.
“Dit was weer zo’n moment waarop ik dacht: Ik geloof in mezelf, maar nu is het tijd om het op te nemen tegen de GOAT om te zien of ik zo goed ben als ik denk dat ik ben, en of ik het tegen deze man kan opnemen.”
Russell wilde voorkomen dat de reputatie van Hamilton zijn eigen prestaties zou beïnvloeden. Zijn instelling was om niet na te denken over wie zijn teamgenoot was.
De coureur heeft zichzelf gedurende zijn hele carrière aangeleerd om zich volledig op zijn eigen prestaties te richten. Dit gebeurt zodra hij in de auto stapt.
“Toen ik de baan opging, voelde ik dat ik me mijn hele carrière lang, zodra ik mijn helm opzette, zo sterk op mezelf had geconcentreerd, dat dit de instelling is waarmee ik door wil gaan.”
Deze benadering gold voor Russell ongeacht wie er aan de andere kant van de garage stond. De persoon naast hem mocht geen invloed hebben op zijn prestaties.
“Het maakte niet uit of ik de beste coureur aller tijden naast me had, of dat het een rookie was, of dat er niemand naast me zat: die persoon naast me mocht geen invloed hebben op mijn prestaties.”
Russell beschouwt de aanwezigheid van een sterke teamgenoot als iets wat je mentaal niet moet laten binnendringen. Het is volgens hem omgevingsruis.
“Zodra mijn helm op zit, zit ik in mijn auto en is dat gewoon omgevingsruis die je niet echt positief kan beïnvloeden. Het kan je waarschijnlijk alleen maar negatief beïnvloeden.”
Russells voormalige en huidige teamgenoten maken het hem moeilijk in het kampioenschap. Om deze reden wilde Russell zich niet bezighouden met de druk van een rechtstreeks duel met Hamilton.
“Ik had de mentaliteit dat ik gewoon zou instappen en rijden zoals ik mijn hele carrière tot op de dag van vandaag heb gedaan, en niet eens zou nadenken over de druk van een rechtstreekse confrontatie met iemand als hij.”
Kijkend naar de cijfers ging dit de coureur prima af. Russell liet de kans om van de ervaren Hamilton te leren niet liggen.
Al vroeg in het seizoen kreeg hij het vertrouwen dat hij zich op snelheid met Hamilton kon meten. Het was hem dat hele jaar door duidelijk.
“Ik denk dat het me dat hele jaar door duidelijk was: Ik kon meteen zijn tempo bijhouden.”
Russell herinnert zich bovendien dat hij aan het begin van dat seizoen meerdere keren voor zijn ervaren teamgenoot eindigde. Dit gaf hem veel zelfvertrouwen.
“Ik herinner me dat ik aan het begin van dat seizoen een flink aantal keren voor Lewis finishte. Dat gaf me veel zelfvertrouwen.”
Vooral buiten de auto deed Russell veel kennis op bij Hamilton. Hij leerde enorm veel van hem, zo stelt de Brit.
“Ik heb enorm veel geleerd van Lewis: hoe hij omging met het team en zijn ingenieurs en hoe hij echt de leider van het team was.”
Juist die leiderschapskwaliteiten maakten indruk op Russell. Hamilton wist iedereen door moeilijke momenten heen te loodsen.
Dit is volgens Russell erg belangrijk wanneer je een team van tweeduizend mensen hebt. Zo’n leider is nodig om iedereen gemotiveerd te houden.
