De eerste signalen kwamen niet van buitenaf, maar van binnenuit. Red Bull verloor in korte tijd een opvallend lange lijst sleutelfiguren, en dat begon langzaam een patroon te vormen dat moeilijk te negeren is.
Na het vertrek van onder anderen Adrian Newey, Jonathan Wheatley, Rob Marshall en Will Courtenay ontstond er een leegte die niet zomaar op te vullen bleek. Deze mensen waren vanaf het begin betrokken bij het succes van het team en vormden jarenlang de ruggengraat van de organisatie.
Het meest opvallende moment kwam in de zomer van 2025, toen Christian Horner het team moest verlaten. Dat vertrek werd niet vrijwillig genomen en zorgde voor een schokgolf binnen de organisatie.
Daar bleef het niet bij. Ook Gianpiero Lambiase kondigde aan dat hij Red Bull zou verlaten om in 2028 de overstap te maken naar McLaren. Daarmee werd opnieuw een sleutelpersoon uit de technische kern weggetrokken.
Schumacher wijst daarbij op een dieper probleem en zegt: “Achter de schermen zijn er 10 tot 20 ongelooflijk getalenteerde mensen die we nooit zien.”
“Bij teams als Red Bull, waar de hiërarchie vaststaat, moeten talenten elders zoeken om door te groeien.”
Volgens Schumacher zat Red Bull jarenlang vast in een vaste structuur waarin doorgroeien lastig was. De hiërarchie stond vast, met namen als Newey aan de top, waardoor jonge talenten weinig ruimte kregen om stappen te maken.
Dat klinkt misschien als een luxeprobleem, maar in de Formule 1 werkt het anders. Engineers en technici willen vooruit, projecten leiden en invloed hebben. Als dat niet kan, kijken ze verder.
En daar ligt volgens Schumacher de trigger voor de leegloop. Niet omdat Red Bull geen talent heeft, maar juist omdat ze er te veel van hebben zonder voldoende doorgroeimogelijkheden. Hij legt uit dat deze groep constant wordt benaderd door headhunters.
Die bieden niet alleen betere posities, maar vaak ook financiële deals die moeilijk te weigeren zijn. Daar komt nog een extra factor bij: het budgetplafond. Teams kunnen simpelweg niet iedereen houden, zelfs als ze dat willen.
Schumacher zegt daarover dat financiële beperkingen het onmogelijk maken om altijd de hoogste biedingen te evenaren. Dat maakt het probleem structureel, niet tijdelijk.
Onrust vertaalt zich naar prestaties
De gevolgen blijven niet beperkt tot kantoorruimtes en vergadertafels. Ze zijn inmiddels zichtbaar op de baan. Red Bull begon het seizoen 2026 opvallend zwak. Na drie races stond het team op slechts 16 punten en bezette het de zesde plaats bij de constructeurs.
Dat is een schril contrast met concurrenten als Mercedes, dat op 135 punten stond, en Ferrari met 90 punten. Ook Max Verstappen voelde die terugval. Hij verzamelde zelf 12 punten en stond negende in het kampioenschap.
Dat soort cijfers zijn geen incident meer, maar een trend. Schumacher wijst erop dat de auto zelf ook tekortschiet. Hij noemt het concept niet goed geïmplementeerd en stelt dat de auto zwaar is en simpelweg niet goed genoeg.
Maar hij benadrukt dat dit geen losstaand probleem is. De technische achterstand en organisatorische onrust versterken elkaar. Besluitvorming wordt trager, samenwerking hapert en upgrades komen minder effectief door.
Alles hangt met elkaar samen. De situatie roept onvermijdelijk vragen op over de toekomst van Verstappen. Niet alleen door de prestaties, maar ook door wat er achter de schermen gebeurt.
Er wordt gesuggereerd dat contractuele clausules een vroeg vertrek mogelijk maken als de sportieve resultaten tegenvallen. Dat voedt speculatie die steeds serieuzer wordt genomen.
Volgens één van de bronnen verwacht ruim twee derde van de fans dat Verstappen Red Bull vroegtijdig zal verlaten. Dat is geen klein signaal. Tegelijkertijd benadrukken sommigen dat er nog geen reden is voor paniek zolang hij blijft.
Maar dat vertrouwen lijkt broos. De organisatie verandert, de resultaten vallen tegen en de stabiliteit die Red Bull ooit kenmerkte, is niet meer vanzelfsprekend. De vraag is niet alleen of Red Bull terugkomt, maar ook of ze hun stercoureur kunnen behouden.
Ironisch genoeg ligt de basis van het probleem in het succes van het team zelf. Red Bull bouwde jarenlang aan een sterke kern, maar die stabiliteit werd uiteindelijk een beperking.
Toen de structuur niet meebewoog met de groei van talent, begon het systeem te kraken. En zodra de eerste sleutelfiguren vertrokken, volgden er meer. Christian Horner probeerde dat nog te keren door talent weg te halen bij Mercedes.
Volgens berichten haalde hij 212 medewerkers binnen, een cruciale stap voor de ontwikkeling van de powerunit voor 2026. Maar zelfs dat bleek niet genoeg om de balans te herstellen.
De organisatie is veranderd, de hiërarchie staat onder druk en de prestaties lopen terug. Wat overblijft is een team dat opnieuw moet uitvinden hoe het werkt.
