Ferrari heeft een van zijn slechtste kwalificatieresultaten in jaren neergezet tijdens de Grand Prix van Las Vegas. Zowel Lewis Hamilton als Charles Leclerc strandden in Q2, wat het team niet meer overkwam sinds Imola in 2025.
Aanvankelijk werd de motorprestatie op de lange rechte stukken van Las Vegas als boosdoener gezien. Telemetriedata vertelt echter een ander verhaal en onthult dat het probleem veel complexer is dan gedacht.
De eerste waarschuwingssignalen verschenen al vroeg in Q2, na twee natte vrije trainingen en een FP3 met beperkte tijd voor droge afstellingen. De grip ontbrak simpelweg, waardoor beide coureurs harder moesten werken aan het stuur.
De diepere oorzaak lag bij de banden. Ferrari worstelt al sinds het begin van het seizoen met het opwarmen van de banden. Eerder werden diverse velgontwerpen ingezet om dit thermische gedrag te beheersen.
Dit wierp vruchten af op circuits zoals Barcelona, waar Ferrari de bandenlevensduur beter wist te behouden dan de concurrentie. Las Vegas bleek echter een compleet ander verhaal te zijn voor het team.
Met baantemperaturen rond de 12°C, aanzienlijk lagere downforce en lange rechte stukken, was het buitengewoon moeilijk om warmte te genereren in de zachte bandencompound. Dit creëerde problemen.
De koude banden zorgden niet alleen voor problemen in het midden van de bocht, maar ook tijdens het remmen. Hamilton moest een snelle ronde afbreken na een zware blokkade van de voorwielen in bocht 1.
Deze blokkade werd direct veroorzaakt door koude banden die grip misten. De frustratie bij de coureurs nam snel toe, maar een directe oplossing was niet voorhanden voor het Italiaanse team.
Een vergelijking van de eerste snelle ronden van Hamilton, Leclerc en Russell in Q2 onthult de fijnere details achter hun worsteling. Opvallend is dat Ferrari’s topsnelheid op de Strip gelijk was aan die van Mercedes.
Dit betekent dat dit specifieke gedeelte niet het directe probleem was, hoewel het elders op de ronde wel gevolgen had. Om competitief te blijven op het rechte stuk, offerde Ferrari elektrische energie op in de middensector.
Dit gebeurde met name in de snelle bochten 10 en 11, evenals in bocht 6. Door deze secties, gecombineerd met het laatste rechte stuk, verloor Ferrari de meeste tijd ten opzichte van de concurrentie.
Leclerc verloor hier ongeveer een tiende van een seconde, terwijl Hamilton zo’n 3,5 tienden verloor. Het echte probleem was echter dat de kenmerkende bochtencompetitiviteit van de SF-26 op dit circuit verdween.
In bocht 3 waren Ferrari’s banden nog koud, wat een duidelijk tekort creëerde. Vooral voor Hamilton, die in die ene bocht alleen al ongeveer 0,15 seconden verloor op zijn concurrenten.
Beide rode auto’s, en Leclerc in het bijzonder, hadden ook zwaar te lijden in het complex van bocht 7 en bocht 8. Dit gedeelte bleek doorslaggevend te zijn voor de Monegaskische coureur.
Tijdens zijn laatste vliegende ronde maakte Leclerc opnieuw een fout in bocht 7. Dit keer was de fout veel ernstiger: hij kreeg massale onderstuur bij het ingaan van de chicane en reed rechtdoor.
Hierdoor moest hij zijn ronde afbreken. Met onvoldoende tijd om de ronde te voltooien en een nieuwe poging te starten, bleef de Monegaskische coureur achter met slechts één getimede ronde in de hele Q2-sessie.
Vóór die fout lag Leclerc twee tienden voor op zijn vorige richttijd in Sector 1 en 0,166 seconden sneller dan Russell, die op dat moment bovenaan de tijdenlijst stond. Had hij de ronde foutloos voltooid, dan had Charles een zeer sterke kans gehad om door te gaan.
Grip ontbrak simpelweg, waardoor zowel Hamilton als Leclerc harder moesten werken aan het stuur om hun auto’s op de baan te houden. De diepere oorzaak lag bij de banden.
Zelfs met Leclerc’s fout maskeert dit niet de ernstige grip- en bandenopwarmingsproblemen waarmee Ferrari in Las Vegas te kampen had. Hamilton reed drie vliegende ronden tijdens Q2.
Geen van deze ronden bleek snel genoeg om Q3 te bereiken, hoewel hij en het team later bevestigden dat hij ook vloerschade had gedurende de sessie. Met P11 en P12 op de grid hebben beide coureurs veel werk te doen.
De vraag rijst: kan Ferrari hun weekend op zondag nog redden? Helaas ziet de vooruitblik er even somber uit. FP3 gaf een glimp van de verwachte racesnelheid.
Deze cijfers moeten echter met voorzichtigheid worden behandeld, aangezien ze de allereerste droge runs van de coureurs vertegenwoordigden met minimale tijd om de balans van de auto te verfijnen. De huidige data plaatst Ferrari.
Het team staat comfortabel laatste onder de topteams wat betreft racesnelheid, met Lando Norris die de benchmark zette in de geüpdatete McLaren. Opnieuw toont telemetrie aan dat Ferrari het grootste deel van hun tijd verliest in de middensector.
Ongeveer 70% van hun totale achterstand komt voort uit dat middelste deel van het circuit. Dit is precies het tegenovergestelde van wat iedereen voorafgaand aan het weekend had voorspeld voor het Italiaanse team.
Wat de problemen van de SF-26 nog verergert, is het feit dat de elektrische inzetlimiet voor de race toeneemt van 6 MJ naar 8 MJ. Dit betekent dat een nog groter gat in de efficiëntie van de krachtbron te verwachten is.
Las Vegas is zeker een circuit waar inhalen mogelijk is, vooral op het enorme rechte stuk. Toch lijkt het er nu erg moeilijk voor Ferrari uit te zien om te voorkomen dat ze als het laagst geplaatste topteam eindigen.


