Een Formule 1-coureur verliest tijdens een Grand Prix gemiddeld twee tot drie kilogram aan lichaamsgewicht. Dit aanzienlijke gewichtsverlies is voornamelijk het gevolg van vochtverlies door de extreme omstandigheden in de cockpit.
De fysieke en mentale uitdagingen tijdens een race van anderhalf tot twee uur zijn immens. Coureurs worden blootgesteld aan intense hitte, enorme G-krachten en continue stress, wat leidt tot een aanzienlijke fysieke belasting en het verlies van meerdere kilo’s per race.
Extreem vochtverlies in de cockpit
De temperatuur in de cockpit van een Formule 1-auto kan oplopen tot wel 50 of zelfs 60 graden Celsius. Deze hitte wordt veroorzaakt door de motor, de elektronica en de beperkte ventilatie, verergerd door de vuurbestendige kleding die de coureurs dragen.
Dit leidt tot hevig zweten, waardoor coureurs liters vocht kunnen verliezen. Onder de meest extreme omstandigheden, zoals tijdens de Grand Prix van Singapore, kan dit vochtverlies oplopen tot wel vier of zelfs 4,5 kilogram.
De fysieke tol van g-krachten en hitte
Naast de hitte hebben coureurs te maken met enorme G-krachten tijdens het remmen, accelereren en in de bochten, die kunnen oplopen tot 5 of 6 G. Dit betekent dat het gewicht van hun hoofd, inclusief helm, plotseling kan aanvoelen als 35 kilogram.
Deze fysieke belasting, gecombineerd met de hoge temperaturen, drijft de hartslag op tot niveaus die vergelijkbaar zijn met die van duursporters. Het lichaam verbrandt hierdoor tot wel 1500 calorieën tijdens een race.
Waarom f1-coureurs direct na de race worden gewogen
Direct na elke race en kwalificatie worden de coureurs gewogen door officials van de FIA. Dit is geen controle op hun dieet, maar een cruciaal onderdeel van de technische reglementen om eerlijke competitie en veiligheid te waarborgen.
De weging controleert of de combinatie van de auto en de coureur (inclusief volledige race-uitrusting) voldoet aan het vastgestelde minimumgewicht. Dit voorkomt dat teams een oneerlijk voordeel behalen door met een te lichte auto te rijden.
Het gecombineerde gewicht van coureur en auto
Sinds 2019 is er een minimumgewicht van 80 kilogram vastgesteld voor de coureur, inclusief zijn stoel en race-uitrusting (helm, overall, schoenen). Als een coureur lichter is, moet er extra ballast in de cockpit worden geplaatst om aan dit minimum te voldoen.
Het totale minimumgewicht van de auto, inclusief coureur, is voor 2026 vastgesteld op 768 kilogram. Teams proberen zo dicht mogelijk bij dit minimum te komen, omdat elke 10 kilo extra gewicht kan leiden tot een tijdverlies van ongeveer 0,3 seconden per ronde. De weging na de race is dus essentieel om te controleren of teams zich aan deze limieten houden, zelfs na het aanzienlijke vochtverlies van de coureur.
De cruciale rol van het drinksysteem
Om uitdroging en prestatieverlies tegen te gaan, hebben coureurs een drinksysteem in hun auto. Dit systeem bestaat meestal uit een flexibele zak met vloeistof, vergelijkbaar met een camelbak, die via een slangetje met de helm van de coureur is verbonden.
De drank is meestal een mix van water en elektrolyten, zoals natrium en kalium, om het vochtgehalte op peil te houden en spierkrampen te voorkomen. Het falen van dit systeem kan ernstige gevolgen hebben; coureurs kunnen kracht verliezen en uitdrogingsverschijnselen vertonen, wat hun prestaties en veiligheid in gevaar brengt.
Singapore: de ultieme fysieke uitdaging
De Grand Prix van Singapore staat bekend als de zwaarste race op de kalender, zowel fysiek als mentaal. De combinatie van hoge temperaturen, extreme luchtvochtigheid en een bochtig circuit dat weinig rustmomenten biedt, maakt deze nachtrace een ware uitputtingsslag.
Coureurs bereiden zich specifiek voor op deze omstandigheden door te trainen in sauna’s of met extra lagen kleding om hun lichaam te laten wennen aan de hitte. Het is hier waar het gewichtsverlies door zweten het meest extreem is, met metingen die soms oplopen tot boven de vier kilo. Als reactie op de extreme omstandigheden, zoals in Qatar in 2023, heeft de FIA een hitteprotocol ingevoerd om coureurs beter te beschermen tegen oververhitting.


