F1 pedalen rembalans koppelingssystemen bepalen prestaties

Formule 1-auto’s beschikken over twee pedalen: het gaspedaal aan de rechterkant en het rempedaal aan de linkerkant. Deze configuratie maakt linkervoetremmen mogelijk, een standaardtechniek in de moderne Formule 1.

De interactie van de coureur met deze pedalen en de koppelingsflippers op het stuur is bepalend voor de prestaties op het circuit.

Koppelingsflippers aan het stuur

De Formule 1-auto’s zijn uitgerust met semi-automatische versnellingsbakken, waardoor een traditioneel koppelingspedaal overbodig is. De koppeling wordt bediend via flippers achter het stuurwiel, doorgaans een derde flipper onder de schakelflippers.

Vroeger gebruikten coureurs twee koppelingsflippers voor de start, waarbij de eerste snel werd losgelaten en de tweede geleidelijk.

Regelwijzigingen hebben echter geleid tot een systeem met één koppelingsflipper voor de starts. Deze flipper wordt voornamelijk gebruikt bij de start van de race en tijdens pitstops.

Zodra de auto in beweging is en in een versnelling staat, is de koppeling niet meer nodig voor het op- of terugschakelen.

Rempedaal weerstand en linkervoet remmen

Het rempedaal in een Formule 1-auto vereist een aanzienlijke kracht van de coureur, vaak rond de 100 kilogram of 130 pond. Deze hoge weerstand en de korte pedaalslag van slechts enkele millimeters zijn essentieel voor nauwkeurige dosering.

Rembekrachtiging, zoals in personenauto’s, is verboden in de Formule 1 om de coureur maximale feedback te geven. Dit directe gevoel stelt de coureur in staat om te voelen wanneer de banden dreigen te blokkeren.

De remsystemen bestaan voornamelijk uit koolstofvezel, een materiaal dat bekend staat om zijn hittebestendigheid, sterkte en lichte gewicht. Een remschijf van 2,8 cm dik en 27,8 cm diameter weegt slechts één kilogram.

Coureurs remmen uitsluitend met hun linkervoet, wat een snellere overgang tussen gas- en rempedaal mogelijk maakt. Dit draagt bij aan het minimaliseren van rondetijden en het optimaliseren van de auto’s snelheid door bochten.

Gaspedaal respons en mapping

Het gaspedaal in een Formule 1-auto werkt via een ‘fly-by-wire’ systeem, waarbij sensoren de pedaalpositie registreren. Deze informatie wordt vervolgens doorgegeven aan de Electronic Control Unit (ECU) van de motor.

De gaspedaalrespons wordt beheerd door middel van ‘pedaalmapping’ of ‘engine mapping’, wat de relatie tussen de pedaalinput en de geleverde motorkoppel definieert. Moderne systemen gebruiken tweedimensionale koppelpedaalmappen, die rekening houden met zowel de pedaalpositie als het motortoerental.

Deze mapping is belangrijk voor de rijeigenschappen van de auto, het beheersen van wielspin en het afstemmen op de voorkeuren van de coureur. Teams kunnen de FIA verzoeken om wijzigingen in de koppelmap, die vervolgens moeten worden gerechtvaardigd.

Afstelling van de rembalans via het stuur

Coureurs kunnen de rembalans van hun Formule 1-auto tijdens de race aanpassen via een draaiknop of knoppen op het stuurwiel. Deze functie regelt de verdeling van de remkracht tussen de voor- en achterwielen.

De optimale rembalans is dynamisch en afhankelijk van factoren zoals de bocht, de snelheid en de gripcondities. Een correcte afstelling is van groot belang voor de stabiliteit en het insturen van de auto.

Doorgaans wordt 51 tot 60 procent van de remkracht naar de voorwielen gestuurd, maar in natte omstandigheden kan een grotere remkracht achter gewenst zijn. Deze aanpassingen stellen de coureur in staat om de auto optimaal te laten presteren onder wisselende omstandigheden.

Het stuurwiel van een Formule 1-auto is een complex controlecentrum, met meer dan 150 functies in sommige gevallen. Naast de rembalans kunnen coureurs ook motorstanden zoals ‘boost’, ‘overtake’ en ‘recharge’ activeren via knoppen op het stuur, zoals vastgesteld in de reglementen voor 2026.