George Russell heeft een positie bereikt waar hij als jonge coureur alleen maar van kon dromen. De Brit rijdt voor Mercedes en behoort tot de gevestigde namen in de Formule 1, maar van tevredenheid is absoluut geen sprake.
Hoewel Russell zich bewust is van zijn bijzondere positie, wil hij voorkomen dat dankbaarheid omslaat in berusting. Voor hem voelt zijn carrière meer als het begin van iets groters dan als een eindstation. Die instelling is cruciaal in zijn ontwikkeling.
Waar het bereiken van de koningsklasse ooit zijn grote doel was, zijn de ambities inmiddels flink verschoven. De Mercedes-coureur kijkt niet alleen naar wat hij al heeft bereikt, maar vooral naar wat er nog in zijn prijzenkast ontbreekt.
Daarbij richt hij zijn blik nadrukkelijk op het wereldkampioenschap. Die prijs moet voor Russell uiteindelijk bepalend worden voor zijn carrière aan de absolute top. Tegelijkertijd beseft hij hoe bijzonder zijn huidige situatie is en voelt het vreemd.
In de Significant Figures-Podcast legt hij uit dat het bijna schuldig voelt om te zeggen dat hij nog niets heeft bereikt. “Als ik terugdenk aan mijn jongere zelf, had ik ervan gedroomd om in deze positie te zitten”, aldus de Brit.
Hij vervolgt: “Ik leef die droom nu ook, maar tegelijkertijd heb ik het gevoel dat ik altijd meer wil. Dat is wat mij blijft motiveren.” Voor die mentaliteit kijkt Russell naar succesvolle mensen binnen en buiten de sport.
Voormalig teamgenoot Lewis Hamilton en Mercedes-teambaas Toto Wolff gelden daarbij als belangrijke voorbeelden. “Als ik kijk naar succesvolle mensen om mij heen, zoals Lewis, Toto, of andere grote sporters, dan zie je hetzelfde”, legt hij uit.
Volgens Russell leggen zij de lat steeds hoger. “Wanneer ze één doel hebben bereikt, willen ze daarna weer het volgende bereiken.” Voor hem is dan ook duidelijk wat de volgende grote stap in zijn eigen carrière moet zijn.
Een overwinning in een Grand Prix of een sterk seizoen is niet voldoende om zijn ultieme ambitie te vervullen. “Natuurlijk ben ik ontzettend dankbaar en heel blij dat ik sta waar ik nu sta, maar ik wil voor dit wereldkampioenschap vechten.”
Ik wil wereldkampioen worden. Daarna wil ik nóg een wereldkampioenschap winnen. Het houdt eigenlijk nooit op.
Dat verlangen naar meer verdwijnt volgens de Mercedes-coureur niet wanneer hij zijn grootste doel zou bereiken. “Mijn ultieme doel is om Formule 1-wereldkampioen te worden. Ik hoop echt dat ik dat kan bereiken en ik werk er iedere dag voor.”
Hij benadrukt dat het werk dan niet gedaan is. “Als het lukt, ga ik daarna niet met mijn voeten op de bank zitten. Dan wil je het opnieuw doen. Die mentaliteit heeft mij gebracht waar ik nu ben.”
Dezelfde instelling verwacht Russell niet alleen van zichzelf, maar ook van een F1-team dat wil blijven winnen. Succes kan volgens hem zelfs een gevaar vormen wanneer een team daardoor te voorzichtig wordt en stil komt te staan.
“Als jij stilstaat, gaat iedereen om je heen vooruit en halen ze je uiteindelijk in”, stelt Russell. “Zelfs wanneer je aan de top staat, moet je blijven zoeken naar manieren om vooruit te gaan, omdat er altijd iemand achter je zit.”
Juist wanneer alles goed lijkt te gaan, wordt vernieuwen volgens Russell bijzonder lastig. Een winnend team heeft immers weinig directe aanleiding om de werkwijze drastisch aan te passen. “Dat is een van de grootste uitdagingen in de sport”, legt hij uit.
Hij vindt dat je de mentaliteit moet blijven vernieuwen. “Als je bovenaan staat, sta je daar met een reden. Je hebt veel dingen goed gedaan, maar je kunt vervolgens niet simpelweg blijven staan waar je staat.”
Daarom moeten teams en coureurs ook tijdens succesvolle periodes bereid zijn risico’s te nemen. Dat betekent niet dat alles wat goed werkt overboord moet, maar wel dat constante ontwikkeling noodzakelijk is om aan de top te blijven.
“Je moet het vertrouwen en het vermogen hebben om te zeggen: ik moet het spel blijven veranderen en mijn aanpak aanpassen”, benadrukt Russell. “Je hoeft niet alles uit elkaar te halen, maar je moet continu blijven ontwikkelen.”
