Lando Norris heeft zich ontpopt tot een van de elitecoureurs in de Formule 1. Het is tijd om de McLaren-rijder serieus te nemen, zeker na zijn wereldtitel in 2025.
Hij moet nu worden beschouwd naast namen als Lewis Hamilton en Max Verstappen in de topklasse van de F1. Een enkele opmerking van Norris na zijn overwinning tijdens de Grand Prix van Nederland vorige maand sprak boekdelen over zijn persoonlijke ontwikkeling.
Gevraagd naar het moment dat hem de race effectief won, zijn opportunistische inhaalactie op Kimi Antonelli in bocht 1, was Norris’ antwoord veelzeggend.
“Ik wist dat ik niet veel kansen zou krijgen. Elke ronde die ik achter hem doorbracht, werden mijn kansen kleiner en kleiner.”
Die uitspraak zei alles over hoeveel Norris in relatief korte tijd is gegroeid. Dit is precies de aanpak die hij in het verleden vaak liet liggen in directe gevechten op de baan.
Denk terug aan zijn botsing met Max Verstappen in Oostenrijk 2024. Ondanks een veel snellere auto talmde Norris daar een aantal ronden achter de Red Bull.
Met elke ronde die verstreek, groeide het vertrouwen van Max dat hij toch voor kon blijven. Zijn verdediging werd daardoor steeds feller, agressiever en gedurfder.
Dit ging door tot het moment dat ze samenkwamen en beide races werden geruïneerd. Verstappen kreeg veel kritiek voor die botsing.
Toch gebeurde het, zoals destijds werd opgemerkt, alleen als gevolg van Norris’ gebrek aan overtuiging. De strijd duurde daardoor veel langer dan nodig was.
De truc om een geweldige coureur in te halen, is om het te zien als vechten met een haai: erin, een klap op de neus, eruit. Pak hem voordat hij jou pakt.
Jarenlang danste Norris te gewillig naar de pijpen van andere coureurs. Maar daar was hij dan op Zandvoort, waar hij eindelijk het moment zag en greep.
Hij zoefde buitenom bij Antonelli voordat Kimi zelfs maar wist wat hem overkwam. Het was die inhaalactie – en de overwinning – die Norris naar een nog hoger niveau tilde.
Zijn poleposition in Madrid, met zo’n onverwachte ronde waar Max Verstappen zich door de jaren heen in heeft gespecialiseerd, bevestigde dit alleen maar.
Hij zou deze race gemakkelijk hebben gewonnen, ware het niet voor de Virtual Safety Car. Zoals hij na de race al aangaf, heeft deze een oneerlijke, bijna Abu Dhabi 2021-achtige gewoonte ontwikkeld.
De VSC plukt overwinningen uit de handen van de ene coureur en geeft ze gratis aan een ander. Verbazingwekkend, nietwaar, wat een beetje zelfvertrouwen kan doen?
Deze column heeft jarenlang betoogd dat Lando dodelijk zou zijn als hij maar het innerlijke zelfvertrouwen had van, zeg, George Russell.
Nu staat hij hier, als de regerend wereldkampioen, en bloeit hij voor onze ogen op tot een van de meest complete coureurs in de Formule 1 van vandaag.
Dit is Norris in de ‘Het Jaar Na Het Jaar’-modus. De voldoening en het vertrouwen van zijn eerste kampioenschap ontgrendelen een heel nieuw prestatieniveau.
De laatste paar races hebben meer gedaan voor zijn status en reputatie dan zijn vaak onovertuigende titelwinnende seizoen in 2025.
Er was na Abu Dhabi vorig jaar (2025) een vermoeden dat Norris zijn taak als volbracht zou beschouwen. Dat hij, met zijn eerste titel op zak en zijn levenslange ambitie vervuld, de weg van andere wereldkampioenen zou inslaan.
Hij zou zichzelf dan toestaan om te ontspannen en zijn carrière lichtelijk te laten afdrijven. Misschien hadden we altijd al moeten weten dat het hem juist zou bevrijden.
Dat Lando, die altijd moeite had gehad om in zichzelf te zien wat zijn naasten zagen, het nu eindelijk ook zelf kon zien. Een boodschap aan Max, Lewis en de rest: schuif een stoel bij, want een nieuw gezicht is gearriveerd aan de top van de Formule 1.


