Arvid Lindblad, teamgenoot van Liam Lawson bij Racing Bulls, stelt dat het puntenverschil tussen hen in het Formule 1-seizoen van 2026 niet het volledige verhaal vertelt. Ondanks dat Lawson hem ruimschoots heeft overtroffen, nuanceert de Brit de situatie.
Lawson verzamelde 89 punten, tegenover 38 voor Lindblad. Dit verschil blijft aanzienlijk, zelfs als de 14 punten worden meegerekend die Lawson behaalde tijdens zijn invalbeurten bij Red Bull.
Eerder deze week bevestigde Racing Bulls dat beide coureurs ook in 2027 hun stoeltje behouden. Lindblads positie was nooit serieus bedreigd, in tegenstelling tot die van Lawson.
Lawson werd namelijk getipt als de coureur die plaats zou moeten maken, mocht Racing Bulls besluiten Nikola Tsolov te promoveren. Tsolov is inmiddels aangekondigd als Red Bulls reservecoureur voor volgend jaar.
Lindblad zelf gaf aan zich nooit zorgen te hebben gemaakt over zijn aanblijven bij het team. Hij benadrukte zijn lange geschiedenis binnen de Red Bull-familie.
“Ik maak al vele jaren deel uit van de Red Bull-familie. Ze hebben me keihard gepusht om door de rangen te komen. Ik heb een goed genoeg jaar gehad.”
“Ik stond in Q3, wat, bij 14, 15, 19 races? Vier jaar geleden zat ik nog in het karten. Nee, ik maakte me geen zorgen,” voegde hij eraan toe.
De Brit is echter van mening dat de kloof in het coureursklassement niet volledig representatief is. Hij wijst op meer pech aan zijn kant.
“Ik denk, als ik eerlijk ben, dat de punten niet het hele verhaal vertellen,” beweerde hij. “In de laatste zes races is er veel niet mijn kant op gegaan.”
“Ik heb drie gridstraffen gekregen. Ik heb wat problemen gehad, wat normaal is met de nieuwe reglementen,” legde Lindblad uit over zijn tegenslagen.
Hij weigert de puntenstand te zien als een teken van een slecht jaar. “Ik kijk niet naar de punten en zeg dat ik een slecht jaar heb gehad omdat hij meer punten scoorde dan ik.”
“Ik denk dat dat een zeer oppervlakkige manier is om naar dingen te kijken,” vervolgde Lindblad. “Dus nee, ik ga er niet naar kijken en zeggen dat ik volgend jaar op gelijke hoogte moet zijn.”
“Waar ik me op richt, is mijn leerproces, mijn ontwikkeling. Dat is altijd mijn focus geweest,” benadrukte de jonge coureur. “Ik ben heel snel door de rangen gekomen.”
“Het is een reis om de beste te worden die ik kan zijn, en ik focus me er alleen op om elk jaar een stap te zetten naar de beste coureur die ik kan zijn,” benadrukte Lindblad.
“Ik geloof dat als ik dat doe, ik goed zal presteren,” voegde hij eraan toe, wijzend op zijn ontwikkelingsgerichte aanpak.
Hoewel hij gelooft dat hij over één ronde al dicht bij Lawson zit – hun kwalificatie-onderlinge duel staat op 7-10 – erkent Lindblad dat er in racetrim nog veel ruimte is voor verbetering.
Gevraagd naar het gebied waarin hij het meest van Lawson heeft geleerd, antwoordde Lindblad resoluut: “De race. Ik denk dat hij duidelijk de ervaring heeft.”
“Hij weet hoe hij met de banden moet werken, hoe hij het moet aanpakken, en ik denk dat het zien daarvan me heeft geholpen om meer te leren,” legde hij uit.
“In de kwalificatie heb ik eerlijk gezegd mijn eigen ding gedaan. Natuurlijk, wanneer ik achter hem zat, heb ik naar hem gekeken. Maar ik zou niet zeggen dat ik in de kwalificatie enorm kijk.”
“Ik had een zeer goede snelheid. Ik weet niet wat de onderlinge stand is, maar ik was snel. Ik denk dat ik, eerlijk gezegd, wat meer problemen had dan hij in de kwalificatie.”
“Maar ik was altijd snel op de korte run. Dat is pure snelheid, en dat is het meer natuurlijke ding,” concludeerde Lindblad over zijn kwalificatieprestaties.
“Het is de race waar meer elementen zijn. Er is meer denkwerk, meer banden, meer dingen om te managen, en daar speelt ervaring meer een rol. En daarin heeft hij zeker geholpen.”


