Formule 1, Las Vegas en de georganiseerde misdaad. Drie werelden die in 1981 botsten toen Bernie Ecclestone de sport naar Caesars Palace bracht. Het resulteerde in een van de meest bizarre hoofdstukken in de geschiedenis van de koningsklasse.
Lang voor de huidige, spectaculaire Grand Prix in Las Vegas, racete de Formule 1 op een parkeerplaats van een casino. De sport werd omringd door casinobazen wier zakelijke verleden verweven was met beruchte figuren uit de Amerikaanse onderwereld.
Dit opmerkelijke verhaal wordt beschreven in het boek ‘Caesars Palace Grand Prix’ van Randall Cannon uit 2021. Cannon omschrijft de situatie als een “onheilige alliantie” tussen de Formule 1, casinomanagers en de erfenis van de Amerikaanse maffia.
Rond 1981 transformeerde Las Vegas van een gokimperium met diepe maffia-connecties naar een respectabele, zakelijke entertainmentindustrie. Caesars Palace, geopend in 1966, was het symbool van die overgang en werd gefinancierd via het pensioenfonds van de Teamsters.
Het geld van Jimmy Hoffa’s vakbond hielp bij de ontwikkeling van casino’s, terwijl figuren gelinkt aan Meyer Lansky, de legendarische financiële strateeg van de maffia, een prominente rol speelden in de geschiedenis van de industrie.
Cannon belicht Jerome “Jerry” Zarowitz, een vroege casinobaas bij Caesars die eerder was veroordeeld voor het omkopen van professionele American football-spelers. Een andere spilfiguur was Clifford Perlman, wiens bedrijf Caesars Palace in 1969 overnam.
Perlmans zakelijke en persoonlijke relaties met Lansky en Alvin Malnik, een andere figuur uit de gokonderwereld, trokken de aandacht van toezichthouders in New Jersey. De zakelijke overnames hadden het duistere verleden van Las Vegas niet volledig uitgewist.
In diezelfde periode was Bernie Ecclestone bezig zichzelf te vestigen als de commerciële baas van de Formule 1 via de Formula One Constructors’ Association (FOCA). Amerika bood een enorm potentieel, maar het traditionele circuit van Watkins Glen miste de glamour die hij zocht.
Las Vegas bood daarentegen rijke klanten, internationale publiciteit en casino’s die een Grand Prix tot een wereldwijde attractie konden maken. Volgens Cannon tekende Ecclestone de deal voor de eerste race met Perlman in de ondergrondse directiekamer van Caesars Palace.
Het was een buitengewone samenkomst van commerciële belangen. De machtigste dealmaker van de Formule 1 onderhandelde met directeuren wier bedrijfsgeschiedenis onder een vergrootglas lag vanwege banden met de georganiseerde misdaad.
Er is geen bewijs dat Ecclestone deelnam aan criminele activiteiten of dat de maffia de race via illegale middelen heeft veiliggesteld. Desondanks maken de historische connecties rond de deal het debuut van de Formule 1 in Las Vegas bijzonder fascinerend.
Een opmerkelijke anekdote is dat Caesars-directeur Bill Weinberger en Ecclestone een voorstel voor het circuit op een placemat in een koffiebar schetsten. Ecclestone wilde het liefst op de Strip racen, zodat televisiekijkers de stad direct zouden herkennen.
In plaats daarvan persten de organisatoren een bochtig, ongeveer twee mijl lang circuit op de parkeerplaatsen van het casino. Het resultaat was verre van Monaco, met betonnen muren, bestraffende bochten en een intense hitte vanuit de woestijn.
Toch zorgde de inaugurele race op 17 oktober 1981 voor WK-drama. Alan Jones won de race voor Williams, terwijl Nelson Piquet met een vijfde plaats zijn eerste wereldtitel veiligstelde. Hij versloeg Carlos Reutemann met slechts één punt.
De podiumfoto’s legden eveneens een buitengewoon historisch moment vast. Naast winnaar Jones stonden Caesars-directeuren Perlman en Harry Wald, wier achtergronden door Cannon worden onderzocht in verband met de maffiageschiedenis van de casino-industrie.


