McLaren heeft tijdens de Grand Prix van Azerbeidzjan een omvangrijk upgradepakket geïntroduceerd voor de MCL40. Hoewel de race in Baku niet volgens plan verliep, met een uitvalbeurt voor Lando Norris en een dertiende plaats voor Oscar Piastri, biedt de update nieuwe hoop.
Het team hoopt hiermee de weg terug te vinden naar de top van het Formule 1-veld. De meest opvallende aanpassingen zijn zichtbaar aan de sidepods van de auto, die een compleet nieuwe ontwikkelingsrichting aangeven.
De meest in het oog springende verandering aan de MCL40 is ongetwijfeld de geometrie van de sidepods. Het team heeft op dit gebied de filosofie volledig omgegooid, wat direct zichtbaar is aan het gewijzigde inlaatprofiel.
Deze heeft nu een vierkantere vorm gekregen. Hoewel er vergelijkingen worden getrokken met de oplossing van Audi, benadrukken experts dat het om twee verschillende ontwerpen gaat met elk hun eigen aerodynamische principes.
Een dergelijke structurele wijziging heeft vanzelfsprekend invloed op meerdere aerodynamische kenmerken stroomafwaarts, met name de vloer, diffuser en achtervleugel. Opvallend is dat de bovenzijde van de sidepod zijn breedte heeft behouden.
Dit creëert een extra verzonken kanaal, ook wel een ‘kuiltje’ genoemd, dat een soort dubbel undercut-profiel vormt. Bovendien is de onderlip van de inlaat aanzienlijk verder naar achteren geplaatst dan bij de vorige specificatie.
Dit kuiltje, aan de buitenkant van de inlaat, genereert een hogedrukzone die de aanstromende lucht dwingt eromheen te bewegen. De luchtstroom wordt daardoor ofwel naar de sidepod-inlaat geleid, wat de koelefficiëntie ten goede komt.
Of de lucht wordt naar buiten gestuwd, wat uitzonderlijk effectief blijkt in het voorkomen dat de vuile lucht van de voorbanden over de bovenzijde van de sidepod stroomt. McLaren streeft ernaar de koelefficiëntie te behouden of zelfs te verbeteren.
Tegelijkertijd wil het team de capaciteit vergroten om de turbulente lucht van de voorbanden weg te houden van de carrosserie. Het beheersen van de zogenaamde ‘front tyre wake’ is altijd een cruciale taak geweest voor Formule 1-aerodynamici.
Met de nieuwe reglementen is deze taak nog lastiger geworden, waardoor teams gedwongen worden steeds creatievere oplossingen te bedenken. De aanpassing van McLaren is hier een duidelijk voorbeeld van.
Lees ook
Dit is echter nog maar het begin van de veranderingen. De algehele geometrie van de sidepods geeft een duidelijk beeld van hoe ingrijpend deze ontwerpverschuiving werkelijk is. McLaren heeft het eerdere downwash-profiel vervangen.
Ze zijn overgestapt op een zogenaamde ‘overhang-stijl’ oplossing, vergelijkbaar met concepten die door verschillende concurrenten zijn overgenomen. Dit creëert een grotere undercut-regio en legt aanzienlijk meer van het bovenoppervlak van de vloer bloot.
Al deze aanpassingen zijn er duidelijk op gericht om de toevoer van schone, energierijke lucht te maximaliseren naar het gebied tussen het achterwiel en de diffuser. Deze zone is van cruciaal belang geworden in deze generatie auto’s.
Al deze elementen moeten als een samenhangend systeem functioneren. Dit werd duidelijk geïllustreerd tijdens de eerste vrije training in Baku, waar het team flow-visualization verf aanbracht om de luchtbeweging over de carrosserie te traceren.
Hierbij viel een vortex op die zich vormde op het bovenoppervlak van de sidepod, nabij het eerder genoemde kuiltje. Deze vortex fungeert effectief als een aerodynamische barrière.
Het voorkomt dat turbulente lucht van de voorband over de rand stroomt en de schone luchtstroom over het bovenoppervlak van de sidepod verontreinigt. Naarmate de lucht naar achteren beweegt, cascadeert deze vortex geleidelijk in de undercut-regio.
Daar voedt het, samen met de undercut-stroom, het achterste deel van de vloer, dat nu breder is en een grotere volumetrische massastroom kan verwerken. Luchtstroomsensoren, zogenaamde pitot-rakes, in dit kritieke gebied bevestigen de validatie.
Ingenieurs controleerden actief of de praktijkgegevens op het circuit overeenkwamen met CFD-simulaties en windtunnelmodellen. Dit onderstreept de diepgang van de ontwikkelingen.
In samenhang met deze herzieningen van de sidepods, beschikt de MCL40 over een bijgewerkte achterhoekconstructie, die zijn rol speelt binnen deze herziene aerodynamische structuur. Ook de geometrie van de airbox-inlaat is aangepast.
Deze heeft nu een enigszins driehoekig profiel. Deze wijziging is vrijwel zeker gekoppeld aan de nieuwe sidepod-inlaten, aangepast om de interne koelingsbehoeften in balans te brengen.
Lees ook
De diffuser heeft eveneens geometrische aanpassingen ondergaan. De precieze reden achter deze veranderingen blijft echter verborgen, aangezien ze direct verband houden met de onzichtbare aanpassingen aan de onderkant van de vloer.
“Het team heeft de filosofie in dit gebied volledig omgegooid.”
Al met al betreft het een uitgebreid upgradepakket dat vrijwel elk onderdeel van de auto beïnvloedt. Hoeveel potentieel dit concept verbergt, zal moeten blijken zodra het team de ‘sweet spot’ op het circuit weet te vinden.
