Monza biedt volop inhaalmogelijkheden met actieve aerodynamica

Het Autodromo Nazionale Monza, geopend in 1922, is een van de oudste speciaal gebouwde racecircuits ter wereld. Het circuit staat bekend als de ‘Tempel van Snelheid’ en heeft sinds 1950 vrijwel elk jaar de Italiaanse Grand Prix georganiseerd.

Het Autodromo nazionale Monza: een tempel van snelheid

Het circuit, gelegen in een koninklijk park ten noorden van Milaan, heeft een lengte van 5.793 kilometer. Coureurs leggen 53 ronden af, wat resulteert in een totale racedistance van 306.720 kilometer.

Monza telt elf bochten en wordt met de klok mee gereden. Formule 1-auto’s rijden hier tachtig procent van de ronde vol gas.

Dit maakt Monza het circuit met de hoogste gemiddelde snelheid op de kalender. Topsnelheden kunnen oplopen tot wel 380 kilometer per uur.

De Italiaanse Grand Prix van 2026 vindt plaats van 4 tot en met 6 september.

De belangrijkste inhaalzones op Monza

De Variante del Rettifilo, ook bekend als de Prima Variante, is de eerste chicane na het lange rechte stuk. Dit is de zwaarste remzone van het seizoen en een klassieke inhaalplek.

Auto’s komen hier met meer dan 300 kilometer per uur aan. Zij moeten hard remmen voor de krappe rechter-linkerbocht.

De Variante della Roggia vormt de tweede chicane en biedt eveneens uitstekende inhaalmogelijkheden. Deze linker-rechtercombinatie volgt op een ander zwaar rempunt.

Coureurs gaan hier vaak wijd over de kerbstones. De Variante Ascari is een snelle linker-rechter-linkersequentie die veel toewijding en wagenbeheersing vereist.

Hoewel minder een traditionele remzone, kan hier met de nieuwe reglementen van 2026 actie ontstaan. De actieve aerodynamica van de 2026-auto’s zal hier goed zichtbaar zijn.

De Curva Grande is een lange, snelle rechterbocht die met hoge snelheid wordt genomen. De Parabolica, nu officieel Curva Alboreto geheten, is de laatste bocht die uitkomt op het rechte stuk van start en finish.

Deze bocht staat bekend om zijn remactie en de dynamiek bij het uitkomen.

Actieve aerodynamica en overtake mode in 2026

Vanaf het Formule 1-seizoen 2026 wordt het Drag Reduction System (DRS) vervangen. Dit gebeurt door een nieuw systeem van actieve aerodynamica en de ‘Overtake Mode’.

Dit betekent dat de achtervleugel niet langer handmatig wordt geopend in specifieke zones. De nieuwe reglementen introduceren beweegbare voor- en achtervleugels.

Deze kunnen schakelen tussen twee configuraties: één voor minimale brandstofconsumptie en één voor maximale bochtprestaties. Dit systeem kan worden gebruikt in zones die vergelijkbaar zijn met de voormalige DRS-zones.

De ‘Overtake Mode’ geeft een aanvallende auto extra vermogen. Dit gebeurt wanneer een coureur binnen één seconde van zijn voorganger rijdt op een vooraf bepaald punt op het circuit.

Deze modus maakt het mogelijk om een extra 0.5 megajoule aan elektrische energie te gebruiken. Daarnaast is er een ‘Boost Button’ waarmee coureurs handmatig de energiedistributie kunnen regelen.

Dit kan worden ingezet voor zowel aanval als verdediging. De 2026-auto’s zijn lichter, kleiner en hebben minder downforce en luchtweerstand.

Het minimumgewicht is verlaagd naar 768 kilogram, een reductie van 30 kilogram. De wielbasis is met 200 millimeter verkort en de breedte met 100 millimeter.

De downforce is met dertig procent verminderd en de luchtweerstand met 55 procent. De nieuwe krachtbronnen in 2026 hebben een grotere batterijcapaciteit.

Ze maken gebruik van een vijftig procent elektrische en vijftig procent thermische vermogensverdeling. Deze motoren zullen volledig draaien op honderd procent duurzame brandstoffen.

Strategie en remzones: de sleutel tot succes

De lange rechte stukken van Monza, gevolgd door zware remzones, maken slipstreaming een fundamenteel onderdeel van de racestrategie. Coureurs zoeken de slipstream van hun voorganger om snelheid op te bouwen.

Vervolgens proberen ze de inhaalactie te voltooien bij het aanremmen van de chicanes. De Prima Variante is hierbij de meest kritieke remzone.

Een late en precieze remactie kan hier het verschil maken tussen winst en verlies van een positie. Fouten in deze zone, zoals blokkerende wielen, komen vaak voor.

Teams kiezen op Monza voor een lage downforce-afstelling. Dit minimaliseert de luchtweerstand op de rechte stukken.

Deze afstelling maakt de auto’s echter minder stabiel in de bochten.

Circuitkenmerken en de impact op racen

Monza’s lay-out, met zijn lange rechte stukken en snelle bochten, heeft het de bijnaam ‘Tempel van Snelheid’ opgeleverd. Het circuit is ontworpen voor hoge snelheden en spectaculaire gevechten.

De combinatie van hoge snelheden en zware remzones creëert veel inhaalmogelijkheden. De historische aard van het circuit, geopend in 1922, draagt bij aan de unieke sfeer.

Het is een van de weinige circuits die al sinds het begin van het Formule 1-wereldkampioenschap op de kalender staat. De Tifosi, de gepassioneerde Ferrari-fans, zorgen voor een ongeëvenaarde ambiance.