De recordboeken van de Formule 1 worden gedomineerd door enkele van de grootste namen uit de sportgeschiedenis. Terwijl Lewis Hamilton en Michael Schumacher de norm bepaalden met records die decennialang onbereikbaar leken, heeft een nieuwe generatie onder leiding van Max Verstappen de jacht geopend op deze historische mijlpalen.
De statistieken achter de meeste overwinningen, pole positions en wereldkampioenschappen vertellen het verhaal van dominantie, talent en technologische superioriteit.
De gevestigde orde: Hamilton en Schumacher
Decennialang golden de 91 overwinningen en zeven wereldtitels van Michael Schumacher als de ultieme records in de Formule 1. De Duitser, die zijn successen voornamelijk met Benetton en Ferrari behaalde, was de maatstaf voor dominantie aan het begin van de 21e eeuw.
Zijn record van zeven wereldkampioenschappen, behaald in 1994, 1995 en van 2000 tot en met 2004, leek een prestatie voor de eeuwigheid.
Lewis Hamilton heeft deze perceptie volledig veranderd. De Brit evenaarde niet alleen het recordaantal van zeven wereldtitels (behaald in 2008, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019 en 2020), maar verbrak ook talloze andere records.
Met 106 overwinningen is hij de enige coureur in de geschiedenis die de grens van honderd zeges heeft doorbroken. Daarnaast is Hamilton recordhouder met 104 pole positions.
Zijn dominantie met het Mercedes-team in het hybride-tijdperk (vanaf 2014) was ongekend en heeft de recordboeken herschreven.
De onstuitbare opmars van Max Verstappen
De afgelopen seizoenen is Max Verstappen de coureur die de Formule 1 domineert en records in hoog tempo breekt. De Nederlander heeft vier wereldtitels op zijn naam geschreven (2021, 2022, 2023 en 2024) en heeft zijn totaalaantal overwinningen inmiddels opgeschroefd naar 71.
Hiermee staat hij derde op de eeuwige ranglijst, achter Hamilton en Schumacher.
Verstappen heeft met name indruk gemaakt met zijn dominantie binnen één seizoen. In 2023 won hij 19 van de 22 races, wat neerkomt op een winstpercentage van 86%.
Lees ook
Dit verbrak het langdurige record van Alberto Ascari uit 1952, die 75% van de races won. Verstappen vestigde in datzelfde seizoen ook een record voor de meeste opeenvolgende overwinningen, met tien zeges op rij.
Zijn prestaties onderstrepen een nieuw tijdperk van dominantie in de sport, aangedreven door zijn talent in combinatie met de sterke prestaties van Red Bull Racing.
Iconische records en andere grootheden
Naast de drie meest succesvolle coureurs aller tijden, hebben ook andere legendes onuitwisbare sporen achtergelaten in de recordboeken. Coureurs als Sebastian Vettel en Alain Prost hebben elk vier wereldtitels gewonnen.
Vettel, die zijn successen met Red Bull behaalde, is nog altijd de jongste wereldkampioen ooit (23 jaar en 134 dagen in 2010). Prost, bijgenaamd ‘de Professor’, stond bekend om zijn berekende rijstijl en behaalde 51 overwinningen.
Ayrton Senna, drievoudig wereldkampioen, wordt nog steeds gezien als een van de beste kwalificatierijders ooit. Hij behaalde 65 pole positions, een record dat pas vele jaren na zijn dood werd verbroken.
Een andere opvallende naam is Fernando Alonso. Hoewel hij twee wereldtitels won, staat hij vooral bekend om zijn lange carrière.
Hij is de coureur met de meeste race-starts in de geschiedenis van de Formule 1.
| Record | Coureur | Aantal |
|---|---|---|
| Meeste Wereldkampioenschappen | Michael Schumacher / Lewis Hamilton | 7 |
| Meeste Overwinningen | Lewis Hamilton | 106 |
| Meeste Pole Positions | Lewis Hamilton | 104 |
| Meeste Podiums | Lewis Hamilton | 207 |
| Meeste Overwinningen (actief) | Lewis Hamilton | 106 |
| Meeste Race Starts | Fernando Alonso | 436+ |
| Meeste Zeges in één seizoen | Max Verstappen (2023) | 19 |
| Meeste opeenvolgende zeges | Max Verstappen (2023) | 10 |
Records die mogelijk nooit verbroken worden
Sommige records in de Formule 1 lijken door veranderde reglementen en kalenders bijna onbreekbaar. Het record van Alberto Ascari, die tussen 1952 en 1953 negen opeenvolgende Grand Prix-weekenden waaraan hij deelnam won, is een voorbeeld van een dergelijke uitzonderlijke prestatie.
Zijn winstpercentage van 75% in het seizoen 1952 stond decennialang als eenzame piek.
Ook het record voor de jongste wereldkampioen, gevestigd door Sebastian Vettel in 2010, is lastig te verbreken. De huidige regels voor het verkrijgen van een superlicentie maken het voor zeer jonge talenten moeilijker om snel door te stromen naar de Formule 1.
Hoewel de huidige generatie coureurs, met namen als Lando Norris, Charles Leclerc en Oscar Piastri, veel talent bezit, lijkt het evenaren van de allesomvattende records van Hamilton en Schumacher een uitdaging voor de lange termijn, zeker nu Verstappen de nieuwe standaard zet.
