Het Kinetic Energy Recovery System, beter bekend als KERS, markeerde in 2009 een technologische revolutie in de Formule 1. Dit systeem, ontworpen om remenergie op te vangen en om te zetten in een tijdelijke vermogenstoename, legde de basis voor de complexe en efficiënte hybride power units van vandaag.
Hoewel de term ‘KERS’ nog steeds in de volksmond wordt gebruikt, is het oorspronkelijke systeem geëvolueerd tot het veel geavanceerdere Energy Recovery System (ERS), een integraal onderdeel van de moderne F1-krachtbron.
De introductie en uitdagingen van het kers-systeem
In 2009 werd het KERS-systeem voor het eerst geïntroduceerd in de Formule 1, met als doel de sport groener en relevanter te maken voor de auto-industrie. Het systeem maakte het mogelijk om kinetische energie, die normaal gesproken als warmte verloren gaat tijdens het remmen, op te slaan en later te gebruiken voor een extra boost.
Coureurs konden via een knop op het stuur voor ongeveer 6,7 seconden per ronde beschikken over zo’n 80 pk extra vermogen. Dit bood een strategisch voordeel bij inhaalacties of het verdedigen van een positie.
De implementatie was echter niet zonder slag of stoot. Het systeem voegde flink gewicht toe, circa 35 kilogram, wat de gewichtsverdeling en de balans van de auto negatief beïnvloedde.
Niet alle teams omarmden de technologie direct; teams als Brawn GP, de uiteindelijke kampioen van 2009, en Red Bull Racing kozen ervoor om zonder KERS te rijden. Teams die het wel gebruikten, zoals McLaren en Ferrari, ondervonden betrouwbaarheidsproblemen en zelfs veiligheidsrisico’s, waaronder een incident waarbij een monteur van BMW Sauber een elektrische schok kreeg.
Vanwege de hoge kosten, het gewicht en de beperkte voordelen werd KERS in 2010 niet gebruikt, om in 2011 weer terug te keren.
De overstap naar ers en de komst van de hybride v6
De grootste verandering kwam in 2014, met de introductie van de 1.6 liter V6-turbo hybride power units. Het KERS-systeem evolueerde naar het veelomvattende Energy Recovery System (ERS).
Dit systeem bestaat uit twee belangrijke componenten: de Motor Generator Unit-Kinetic (MGU-K) en de Motor Generator Unit-Heat (MGU-H). Deze geavanceerde systemen vormen samen met de verbrandingsmotor en de batterij (Energy Store) de complete power unit, die gezamenlijk rond de 1.000 pk produceert.
De MGU-K is de directe opvolger van het oorspronkelijke KERS. Dit systeem is verbonden met de krukas en recupereert kinetische energie tijdens het remmen.
Lees ook
De opgeslagen energie kan vervolgens worden ingezet om de wielen aan te drijven, met een vermogen van 120 kW (ongeveer 161 pk), flink meer dan het oude KERS.
De MGU-H is een innovatie die gekoppeld is aan de turbocharger. Dit onderdeel zet de hitte-energie uit de uitlaatgassen om in elektriciteit.
Deze elektriciteit kan worden opgeslagen in de batterij, direct naar de MGU-K worden gestuurd voor extra vermogen, of worden gebruikt om de compressor van de turbo op snelheid te houden. Dit laatste elimineert het zogenoemde ’turbogat’, de vertraging die optreedt voordat de turbo volledig actief is.
In tegenstelling tot de MGU-K, kent de MGU-H geen limiet aan de hoeveelheid energie die het per ronde mag recupereren en inzetten.
De toekomst van energierecuperatie vanaf 2026
Vanaf het seizoen 2026 ondergaan de power units opnieuw een significante verandering. De focus komt nog meer te liggen op elektrificatie en duurzaamheid.
Een van de meest ingrijpende wijzigingen is het verdwijnen van de complexe en kostbare MGU-H. Deze beslissing is genomen om de sport toegankelijker te maken voor nieuwe motorfabrikanten zoals Audi en Ford.
De rol van de MGU-K wordt daarentegen drastisch uitgebreid. Het maximale elektrische vermogen zal bijna verdrievoudigen van 120 kW naar 350 kW.
Hierdoor zal de verhouding tussen de verbrandingsmotor en de elektrische aandrijving verschuiven naar ongeveer 50/50. De hoeveelheid energie die per ronde gerecupereerd kan worden, wordt ook flink verhoogd.
Daarnaast zal er volledig worden overgestapt op 100% duurzame brandstoffen. Deze nieuwe reglementen benadrukken de voortdurende evolutie van energierecuperatiesystemen in de Formule 1, waarbij de technologie niet alleen de prestaties op de baan verbetert, maar ook steeds relevanter wordt voor de ontwikkeling van toekomstige straatauto’s.
