Racing Bulls heeft zich aangesloten bij de teams die experimenteren met een roterende achtervleugel. Het zusterteam van Red Bull testte deze week een eigen versie van het concept op Imola. Dit gebeurde tijdens een filmdag op het Italiaanse circuit.
De test kan de weg vrijmaken voor een competitief debuut tijdens de Grand Prix van Italië op Monza. Dit is afhankelijk van voldoende positieve feedback. Tot nu toe zijn er geen beelden van de nieuwe achtervleugel van Racing Bulls verschenen.
Arvid Lindblad bestuurde de auto in de ochtendsessie, waarna Liam Lawson het in de middag overnam. Filmdagen zijn strikt beperkt tot demonstratiebanden en maximaal tweehonderd kilometer. Toch is deze baantijd waardevol voor complexe aerodynamica.
Ferrari was het eerste team dat dit ongebruikelijke concept publiekelijk verkende tijdens de wintertests in Bahrein. De oplossing van de Scuderia omvat een roterende bovenste flap die van oriëntatie verandert in de lage-weerstandconfiguratie. Dit trok direct veel aandacht.
Ferrari evalueerde het concept tijdens de Grand Prix van China, maar legde het daarna tijdelijk stil. Een herziene versie keerde terug in Miami. Daar bracht Ferrari de roterende vleugel als eerste team competitief in gebruik.
Het idee trok snel de aandacht van rivaliserende teams. Red Bull en McLaren ontwikkelden vervolgens hun eigen interpretaties van het concept. Red Bull introduceerde een roterende achtervleugel die mechanisch en aerodynamisch significant verschilde van Ferrari’s versie.
Waar Ferrari’s bovenste flap naar voren draait bij activering, rolt het ontwerp van Red Bull naar achteren. Dit concept werd later ook door McLaren overgenomen. Red Bull’s mechanisme gebruikt een complexere opstelling van laterale draaipunten.
Dit zorgde ervoor dat de buitenste delen van de vleugel aanzienlijk omhoog kwamen tijdens de inzet. Het concept kende echter uitdagingen, waaronder betrouwbaarheidsproblemen bij Max Verstappen in Oostenrijk en Groot-Brittannië. Red Bull verwijderde de vleugel in Spa.
Het team keerde terug met een bijgewerkte versie in Hongarije. De voortdurende ontwikkeling van Red Bull toonde aan dat Ferrari’s idee kon worden aangepast aan een andere aerodynamische filosofie. Dit benadrukte de potentie van het concept.
McLaren was het derde grote team dat een roterende achtervleugel ontwikkelde. Hun oplossing deelt de achterwaartse rolbeweging van Red Bull, maar de mechanische architectuur is wezenlijk anders. De buitenranden van de bovenste flap blijven dicht bij de endplates.
Dit helpt de extra turbulentie te beperken die ontstaat rond de buitenste delen van de vleugel. McLaren gebruikt twee conventionele draaipunten aan elk uiteinde van de flap, gecombineerd met een centraal gemonteerde hydraulische actuator.
Teamchef Andrea Stella legde uit dat validatie op het circuit essentieel was vanwege de complexiteit. Hij voegde eraan toe dat McLaren niet uitsluitend op windtunneltests zou vertrouwen voor zo’n gevoelig aerodynamisch systeem.
“Het was een ingewikkeld project, wat geen verrassing was,” zei Stella. “Het was belangrijk voor ons om gegevens via het circuit te verzamelen, omdat je voor zo’n delicaat project nooit alleen op een windtunnel zou vertrouwen.”
Na de positieve evaluatie in Hongarije wordt verwacht dat McLaren het concept competitief zal inzetten op Monza. De lange rechte stukken en lage downforce-configuratie daar maken de efficiëntie van de achtervleugel bijzonder belangrijk.
De test van Racing Bulls op Imola markeert de nieuwste stap in deze interessante ontwikkelingsrace. Het team heeft naar verluidt een eigen interpretatie ontwikkeld. Ze hebben de ontwerpen van Ferrari, Red Bull en McLaren niet simpelweg gekopieerd.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat de reglementen teams aanzienlijke vrijheid laten in hoe zij de vereiste aerodynamische beweging realiseren. Het gemeenschappelijke doel is de effectieve geometrie van de achtervleugel te wijzigen.
Dit moet de weerstand op de rechte stukken verminderen, terwijl de aerodynamische prestaties in de bochten behouden blijven. De mechanische oplossingen kunnen echter aanzienlijk verschillen. Ferrari’s ontwerp draait de bovenste flap naar voren.
Red Bull en McLaren hebben gekozen voor achterwaartse rotatie. De drie teams gebruiken ook verschillende benaderingen voor de draaipunten en actuatoren. Het ontwerp van Racing Bulls zou daarom een vierde interpretatie aan het concept kunnen toevoegen.
Als Racing Bulls tevreden is met de resultaten van Imola, biedt Monza een voor de hand liggende locatie voor het eerste raceoptreden. De Italiaanse Grand Prix wordt gedomineerd door lange rechte stukken en relatief lage downforce-configuraties.
Teams brengen een aanzienlijk deel van de ronde op hoge snelheid door, waardoor weerstandsvermindering bijzonder waardevol is. Het is al duidelijk dat Ferrari’s oorspronkelijke concept een nieuw gebied van aerodynamische ontwikkeling heeft ontketend.
Ferrari was de pionier van het roterende bovenste flap-concept. Red Bull en McLaren ontwikkelden vervolgens hun eigen, duidelijk verschillende oplossingen. Racing Bulls verkent nu een vierde interpretatie van deze innovatieve technologie.
