Max Verstappen wist in Monza het maximale uit een moeizaam weekend te halen. De Red Bull-kopman vocht zich naar de derde plek en bleef lange tijd enigszins in de buurt van Mercedes. Toch overheerste er ook frustratie bij de Nederlander.
Het probleem aan de achterkant van de RB22 was nog altijd aanwezig. Op de rechte stukken voelde Verstappen zich machteloos tegenover de auto’s met Mercedes-aandrijving. Red Bull mocht het probleem na de kwalificatie niet oplossen.
Verstappen begon de race vanaf de vijfde plek en meldde zich dankzij enkele fraaie inhaalacties snel vooraan. Op een gegeven moment nam hij zelfs de leiding over van George Russell. Lang kon hij daar echter niet van genieten.
Zodra Verstappen niet meer kon profiteren van de extra energie uit de overtake-modus, werd duidelijk hoeveel Red Bull tekortkwam op de rechte stukken. Russell en later Kimi Antonelli konden daardoor weer aansluiten en hem voorbijgaan.
“Het was tijdens de race wel vrij duidelijk dat we gewoon niet kunnen opboksen tegen het energiemanagement van de auto’s met Mercedes-aandrijving. Op een circuit als Monza is dat natuurlijk heel lastig.”
Het verschil werd volgens Verstappen vooral zichtbaar toen hij de leiding had. Daarvoor kon hij zelf nog profiteren van de slipstream en de overtake-modus. “Met de overtake-modus zag het er best veelbelovend uit,” aldus Verstappen.
Maar zodra hij de leiding greep, was het heel moeilijk om zijn plek te verdedigen. “Dat was eigenlijk de hele race een beetje mijn probleem,” legde hij uit. De Mercedes-coureurs bleken uiteindelijk te snel.
Verstappen bevestigde na de race dat het achterprobleem nog steeds aanwezig was. “Daar is niks aan veranderd,” zei hij. Dit maakte het lastig op hobbels en kerbstones, vooral bij lage snelheden.
“Het voelt nog steeds alsof de achterkant niet compliant was. Het was absoluut niet ideaal en het kost rondetijd, maar het is wat het is,” zuchtte Verstappen over de situatie.
Op de vraag of hij van de race had genoten, antwoordde Verstappen met een knipoog: “Om eerlijk te zijn heb ik niet echt genoten, aangezien mensen me voorbijreden alsof ik een schildpad was.”
Hij moest er daardoor “steeds volop voor gaan met acties buitenom.” Een positief punt was wel dat de auto goed remde. “Ik had veel vertrouwen om de remzones aan te vallen,” verklaarde hij.
Bij de start remde Verstappen tweemaal Piastri buitenom uit en later Franco Colapinto. Het leverde uiteindelijk een podiumplek op, wat reden gaf tot optimisme na een lastig weekend in Zandvoort.
De auto was tussen vrijdag en zaterdag “absoluut beter afgesteld.” Wel moeten er nog dingen beter, waaronder “het energiemanagement op de rechte stukken,” zo vatte Verstappen zijn race samen.
Ook na de Virtual Safety Car ondervond Verstappen de gevolgen van het gebrek aan topsnelheid. Red Bull haalde hem naar binnen voor versere banden, waarna hij zich opnieuw door het veld moest werken.
De nieuwere banden boden wel een voordeel in de bochten, maar dat werd op de rechte stukken grotendeels tenietgedaan. “Het duurde dus wel een tijdje voordat ik de McLarens kon afschudden,” zei hij.
Oscar Piastri kon lange tijd binnen een seconde van Verstappen blijven en zo profiteren van extra elektrisch vermogen. Pas toen Piastri en Lando Norris met elkaar in gevecht raakten, kreeg Verstappen ademruimte.
Over de strategie van Red Bull had Verstappen weinig klachten. De pitstop onder de Virtual Safety Car was noodzakelijk, omdat de mediumbanden het einde van de race waarschijnlijk niet zouden halen.


