Kimi Antonelli heeft de Italiaanse Grand Prix gewonnen na een sensationele inhaalrace. De Mercedes-coureur startte vanaf de negentiende plek door een gridstraf, maar werkte zich in 53 ronden naar de koppositie.
Sinds Ludovico Scarfiotti in 1966 was geen enkele Italiaan meer succesvol geweest in de thuisrace. Voor de achttienjarige Antonelli betekende het zijn zevende zege van dit jaar.
Teamgenoot George Russell verloor opnieuw terrein in de titelstrijd. Zijn achterstand op de koploper liep op van 59 naar 66 punten na deze race.
Max Verstappen completeerde het podium in Monza. Oscar Piastri en Lando Norris hielden beide McLarens binnen de top vijf. Lewis Hamilton redde de zesde stek voor Ferrari.
Dit gebeurde nadat Charles Leclerc al vroeg in de race was uitgevallen. De Ferrari-coureur crashte zwaar in de Parabolica, wat leidde tot een rode vlag.
Ondanks zijn straf nam Antonelli bewust deel aan Q3 en noteerde een keurige rondetijd. De poleposition ging die zaterdag naar Pierre Gasly, zijn eerste uit zijn loopbaan.
Op zondag kende de Mercedes-coureur een uitstekende start. Na slechts drie ronden lag hij al op de dertiende plaats. De rode vlag zorgde voor een tweede staande start.
Deze herstart pakte gunstig uit voor Antonelli. Aan het einde van de eerstvolgende ronde stond hij alweer als achtste genoteerd. Zijn opmars zette indrukwekkend door.
In ronde achttien rekende hij af met Russell en nam voor het eerst de leiding over. Beide Mercedessen wisselden daarna herhaaldelijk van positie op de baan.
Het team riep Antonelli in ronde 28 naar binnen onder een virtuele safety car. Verse banden gaven hem een sterke uitgangspositie voor de slotfase van de race.
Zijn eerste aanval strandde in ronde 49, toen hij zijn wielen blokkeerde. Hij schoof rechtdoor de grindbak in, wat even spannend was voor de overwinning.
Een ronde later voltooide hij de inhaalmanoeuvre bij Ascari alsnog. Daarna reed hij ongehinderd weg naar een emotionele overwinning op eigen bodem.
Theoretisch had de straf hem naar de 22e startplek moeten brengen. Echter, gridstraffen voor Alex Albon en pitstraatstarts van Fernando Alonso en Liam Lawson schoven hem op naar plek 19.
Het record voor de meeste gewonnen posities bleef daardoor buiten bereik. Die notering staat nog altijd op naam van John Watson, die vanaf de 22e plaats won.
Watson won de Grand Prix van Long Beach in zijn McLaren. Zijn matige kwalificatie was destijds terecht, waarna het team alsnog een één-twee pakte.
Michael Schumacher klom in België 1995 van de zestiende naar de eerste plaats. Lewis Hamilton deed in Duitsland 2018 hetzelfde vanaf plek veertien.
Onder de actieve coureurs stond Max Verstappen bovenaan met een indrukwekkende prestatie. Hij won in Brazilië 2024 vanaf de achttiende startplaats.
“Ik had het niet verwacht en ja, dank aan iedereen. Ongelooflijk, ongelooflijk. Ik ben zo blij en ik had me nooit kunnen voorstellen dat ik hier vandaag zou staan.”
“Maar, weet je, we hebben het voor elkaar gekregen en ik ben echt, echt blij,” vervolgde Antonelli na afloop van de race. Zijn vreugde was duidelijk zichtbaar.
De Mercedes-coureur blikte terug op zijn fout: “Het was best eng op dat moment omdat het asfalt afbrokkelde. Ik dacht nog steeds dat ik de bocht kon nemen.”
“Toen ik ook nog een stukje grind inreed, ging ik rechtdoor en dacht ik dat ik mijn kans misschien verspeeld had,” legde hij uit over het spannende moment.
“Maar gelukkig hadden we nog steeds de snelheid en wisten we de overwinning binnen te halen,” besloot de winnaar. Hij zette een stevige stap richting zijn eerste wereldtitel.


