Kimi Antonelli heeft de Grand Prix van Italië op Monza gewonnen. Een cruciale Virtual Safety Car speelde een sleutelrol in zijn zege. Een hydraulisch probleem bij Lance Stroll’s Aston Martin veroorzaakte de VSC.
Deze onderbreking van ongeveer twee minuten gaf Antonelli en Max Verstappen een goedkopere kans om hun mediumbanden te wisselen. George Russell, op harde banden, kon buiten blijven en de leiding behouden.
Mercedes kon zo Max afdekken met een auto op vers rubber, terwijl de andere wagen de leiding behield. Die twee minuten veranderden Antonelli’s race volledig. Hij won uiteindelijk met 3.857 seconden voorsprong.
Antonelli begon de race met een gridstraf, wat een middag van ‘schadebeperking’ suggereerde. Hij klom echter naar de twaalfde plaats voordat Charles Leclerc’s crash op ronde twee een rode vlag veroorzaakte.
De onderbreking bracht het veld weer samen en gaf hem een nieuwe staande start met zeven auto’s minder voor zich. Na de herstart bleef hij vooruitgaan, waardoor zijn inhaalrace veranderde in een strijd om de leiding.
Russell had de leiding overgenomen van polesitter Pierre Gasly in de tweede ronde. Toen Antonelli hem bereikte, was de strijd aanzienlijk complexer dan hun startposities deden vermoeden.
“Ik wist dat ik een kans had op de overwinning.”
Antonelli en Russell wisselden van positie, waarbij hun batterij-inzet en de krachtige slipstream van Monza de achtervolgende auto herhaaldelijk een weg terug boden. Verstappen bleef dichtbij genoeg om Mercedes zorgen te baren.
Elke uitwisseling tussen de Mercedes-coureurs gaf de Red Bull een nieuwe kans om betrokken te blijven. Het team wilde een gat, maar de coureurs bleven een strijd leveren.
In ronde 24 instrueerde Mercedes Antonelli om achter Russell te blijven en de gevechten te staken. Zo konden ze afstand nemen van Verstappen.
“George probeert een gat te slaan naar Verstappen. Dat kan hij niet als hij met jou racet.”
Antonelli schikte zich in de tweede plaats, maar de sterke slipstream maakte Verstappen moeilijk af te schudden. De bandensituatie maakte het volgende deel van de race bijzonder belangrijk.
Russell was gestart op C4 mediums en wisselde tijdens de rode vlag naar C3 hards, een compound die Mercedes vertrouwde om de afstand te overbruggen. Antonelli begon op C3 hards en stapte over op de zachtere C4 mediums.
Deze mediums hielpen zijn inhaalrace, maar de resterende levensduur baarde het team zorgen. Verstappen was gestart op C5 softs en wisselde tijdens de onderbreking ook naar C4 mediums.
Hij en Antonelli stonden voor hetzelfde probleem: hun mediumbanden tot het einde van de race op competitieve snelheid houden, zou veel moeilijker zijn dan Russell op hards laten doorrijden. Beiden waren op weg naar nog een stop.
Voor Kimi betekende dat tijd en posities opgeven na de instructie om tweede te blijven. Hij had de leiding bereikt, maar de rekening voor zijn bandenstrategie moest nog betaald worden.
De VSC zou hem in staat stellen deze met een aanzienlijke korting te vereffenen. Toen stopte Stroll aan de kant van het circuit. De wedstrijdleiding zette de Virtual Safety Car in om 16:17 uur.
De FIA-logboeken vermelden marshals op het circuit bij bocht 1 een minuut later, gevolgd door het VSC-eindebericht om 16:19 uur. De onderbreking duurde ongeveer twee minuten, een klein deel van de middag met aanzienlijke invloed op het resultaat.
Terwijl de auto’s op het circuit vertraagden tot hun voorgeschreven tempo, werd een pitstop minder kostbaar ten opzichte van buiten blijven. Antonelli moest nog door de pitstraat rijden en zijn banden laten wisselen.
Russell legde de baan langzamer af terwijl Antonelli dit deed. De timing paste Antonelli perfect. De race was halverwege. Zijn eerste mediums hadden al veel werk verricht.
Toch waren er genoeg ronden over om een verse set te benutten en de verloren posities door de stop terug te winnen. Toto Wolff legde uit dat Mercedes twijfelde of Antonelli’s mediums het zouden houden.
“De Virtual Safety Car gaf hem een goedkopere stop.”
Met nog 25 ronden te gaan, haalde Mercedes Antonelli binnen voor een nieuwe set C4 mediums. Verstappen stopte voor verse C3 hards. Russell bleef buiten op zijn 25 ronden oude C3 hards en behield de leiding.
“Om eerlijk te zijn dacht ik dat we allebei buiten zouden blijven. Ik was verrast hem te zien pitten.”
De beslissing dekte ook Verstappen af. Beide Mercedes-coureurs buiten laten zou hen beiden blootstellen aan de uitdaging van de Red Bull op verse banden. Beide stoppen zou hun baanpositie opgeven.
Russell’s hards maakten hem de logische coureur om door te gaan, terwijl Antonelli’s nieuwe mediums Mercedes een auto gaven die uitgerust was om door het verkeer heen te vechten naast Verstappen.
“Wanneer we Max ook in de mix hadden vanuit teamoogpunt, dek je beide scenario’s af.”
Mercedes hield één auto aan de leiding en een andere op vers rubber voor de Red Bull. Russell kreeg ook een onverwachte hindernis. Pérez kwam direct voor hem uit de pits, een ronde achterstand en worstelend.
Zijn beschadigde Cadillac kwam niet op het verlaagde VSC-tempo. De vertraging kostte Russell ongeveer vier seconden, precies toen het behouden van zijn marge het meest van belang was.
Aan het einde van ronde 29 lag Antonelli zesde, 14.303 seconden achter. De stop was goedkoper geweest, maar zeker niet gratis. Piastri, Hamilton, Norris en Gasly stonden tussen de Mercedes-coureurs.
Antonelli passeerde Gasly en Norris, won nog een plaats toen Hamilton een fout maakte bij de eerste chicane, en haalde Piastri in. Tegen het einde van ronde 37 lag hij tweede, 8.358 seconden achter Russell.
Vier posities en 5.945 seconden teruggewonnen in acht ronden. Hij had ingelopen op de leider terwijl hij door het verkeer navigeerde. Andrew Shovlin, technisch directeur van Mercedes, merkte op:
“Hij sneed langs auto’s waarvan we dachten dat hij moeite zou hebben ze te passeren.”
Dat was de prestatie achter de strategie. Mercedes kon de kans identificeren en de banden leveren. Antonelli moest nog steeds de inhaalacties uitvoeren, zijn auto positioneren om een onmiddellijk antwoord te weerstaan.
Hij moest verdergaan voordat elke confrontatie kostbaar werd. Zijn vooruitgang behield de waarde van de stop. Nu was er nog één auto te pakken.
Tussen ronde 30 en 48 was Antonelli elke ronde sneller dan Russell, en hij won 14.039 seconden terug. Russell vertraagde echter niet simpelweg. Zijn gemiddelde verbeterde van 1:25.364 naar 1:25.137.
Antonelli verbeterde nog meer, van 1:24.688 naar 1:24.329. Russell ging sneller en zag toch zijn voorsprong verdwijnen. Hij vertelde zijn engineer tijdens de achtervolging:
“Ik rijd zo snel als ik kan.”
Pirelli’s motorsportdirecteur, Dario Marrafuschi, rapporteerde “extreem lage degradatieniveaus” in het algemeen. Hij legde echter ook uit dat de compounds niet identiek presteerden op elke auto.
“We observeerden wat graining, met verschillend gedrag van team tot team,” zei hij. Mercedes meldde trillingen in de voorbanden die Russell laat in de race hinderden.
Zijn harde banden konden hem naar de finish brengen, maar verdedigen tegen Antonelli werd een veeleisendere taak. Duurzaamheid is nuttig, maar snelheid ook, vooral met de kampioenschapsleider op nieuw rubber.
Antonelli naderde op de zachtere C4-compound en veel jongere banden dan Russell’s C3’s. Het verschil dat Mercedes onder de VSC had gecreëerd, bracht hem nu naar de leiding.
Toen, in ronde 49, met de overwinning zo dichtbij, kreeg de achtervolging bijna een verkeerd einde. Antonelli reed door het grind bij de eerste chicane. Na al dat geduldige herstel was dit een onnodige bijdrage aan de spanning.
“Het was behoorlijk eng op dat moment.”
Russell verloor ook tijd tijdens hun confrontatie. Over de ronde nam Antonelli’s achterstand toe van 0.264 seconden naar 0.871, een relatief verlies van 0.607 seconden. De fout had hem teruggeworpen, maar hij bleef dichtbij genoeg om opnieuw aan te vallen.
In ronde 50 voltooide hij de beslissende inhaalactie tussen Lesmo 2 en Ascari. Aan het einde van de ronde leidde hij met 1.211 seconden. Deze keer bleef het voordeel bij hem.
De winnaar noemde het “een droom die uitkomt.” Russell kon redelijkerwijs reflecteren op de timing, het verkeer en de strategie. Antonelli had het maximale uit alle drie gehaald.
Hij kreeg twee kansen om door het veld te werken en deed dat twee keer, waarna hij zijn fout overleefde die de tweede poging dreigde te verijdelen. Op Monza duurde de kans ongeveer twee minuten. Antonelli liet hem duren tot aan de finishvlag.


