Charles Leclerc heeft fysieke klachten gemeld na zijn zware crash tijdens de Grand Prix van Italië. Met reserveopties paraat in Madrid, kijkt Ferrari terug op eerdere momenten dat het team noodgedwongen de line-up moest wijzigen.
Ferrari is zeker niet het enige team dat coureurs moest vervangen door ziekte, blessures of erger. Het seizoen 2020, zwaar getroffen door de Covid-19 pandemie, is hiervan een duidelijk voorbeeld. Teams moesten toen met minimale kennis aanpassen.
In totaal heeft Ferrari elf in-season wijzigingen doorgevoerd in zijn Formule 1-geschiedenis. Opmerkelijk is dat in 1989 Mario Andretti werd benaderd om Gerhard Berger te vervangen na een crash op Imola, maar hij weigerde.
Ferrari reed toen met één auto in Monaco. Wolfgang von Trips werd in 1957 een vaste coureur, hoewel Cesare Perdisa oorspronkelijk de cockpit zou bezetten. Een zware crash in de pre-season test in Modena deed Perdisa echter besluiten te stoppen.
Von Trips werd ingezet voor de openingsronde en de rest is geschiedenis. De vroege dagen van de F1 waren gevaarlijk. Andrea de Adamich liep een ernstige nekblessure op tijdens de non-championship Race of Champions en viel uit voor het seizoen.
Ferrari reed destijds met drie auto’s. Chris Amon en Jacky Ickx bleven rijden, maar pas in de negende ronde, de Grand Prix van Italië, werd Derek Bell ingezet om het team weer compleet te maken.
In 1972 verving Arturo Merzario Clay Regazzoni, die zijn arm brak tijdens het voetballen. Merzario maakte zijn F1-debuut en eindigde als zesde in Groot-Brittannië en twaalfde in Duitsland.
Carlos Reutemann is een bijzondere vermelding. Hij werd aangenomen om te racen in plaats van Niki Lauda na diens crash op de Nürburgring, maar bleek meer een toevoeging dan een vervanger.
Lauda herstelde sneller dan verwacht. Na slechts Clay Regazzoni in de twaalfde ronde, zette het team drie auto’s in tijdens de Grand Prix van Italië, met Reutemann overgenomen van Martini Racing.
Patrick Tambay was de eerste van twee vervangers in 1982. Hij werd opgeroepen om de cockpit van Gilles Villeneuve te vullen, die overleed bij een crash in België. Tambay debuteerde later op Zandvoort.
Hij kende een positief seizoen, klom naar de zevende plaats in het klassement en won de Grand Prix van Duitsland. Tambay bleef in 1983 voor Ferrari rijden, voordat hij naar Renault en later Team Haas vertrok.
Mario Andretti werd uit zijn semi-pensioen gehaald nadat Didier Pironi een carrière-eindigende blessure opliep in Duitsland. Hij pakte een memorabele poleposition op Monza, zijn laatste F1-optreden.
Andretti richtte zich daarna op IndyCar en sportwagenraces. In 1994 verving Nicola Larini Jean Alesi voor twee races, nadat Alesi een ernstige nekblessure opliep tijdens een test op Mugello.
Larini behaalde het beste resultaat uit zijn carrière met een tweede plaats tijdens de tragische Grand Prix van San Marino. Dit weekend eiste de levens van Roland Ratzenberger en Ayrton Senna.
Mika Salo was de ultieme super-sub in 1999. Hij verving Michael Schumacher zes raceweekenden lang, nadat de Duitser zijn rechteronderbeen brak in de openingsronde van de Britse Grand Prix.
Salo speelde het teamspel en ondersteunde Eddie Irvine’s onwaarschijnlijke titelbod. Hij behaalde carrière-beste finishes van tweede en derde plaatsen in Duitsland en Italië, zijn enige punten.
De Duitse ronde toonde Salo’s teamgeest, toen hij een zekere overwinning opofferde om Irvine door te laten. De Fin racete later voor Sauber en Toyota, voordat hij overstapte naar sportwagens.
Felipe Massa liep ernstige hoofdletsel op toen een veer van Rubens Barrichello’s Brawn GP-auto zijn helm raakte in Hongarije. Ferrari schakelde testrijder Luca Badoer in als vervanger.
Het team had Schumacher aanvankelijk benaderd voor een terugkeer, maar een test in de 2007-auto toonde aan dat de Duitser een nekblessure had. Hierdoor moest de back-up optie worden ingezet.
Badoer reed twee races in Europa en België, maar bleek ver van het tempo te zijn. Hij eindigde als zeventiende en veertiende en werd snel vervangen.
Giancarlo Fisichella verving Luca Badoer in 2009, nadat Massa’s eerste vervanger hopeloos langzaam bleek. Fisichella racete voor Force India, maar het team stond zijn droom niet in de weg.
Als Italiaanse coureur voor Ferrari maakte hij zijn debuut op Monza. Fisichella scoorde geen punten in zijn vijf races voor het team, maar zijn resultaten waren een duidelijke verbetering.
Ollie Bearman had zijn F1-debuut nog niet gemaakt toen Ferrari hem opriep voor de Grand Prix van Saoedi-Arabië 2024. Carlos Sainz was gediagnosticeerd met blindedarmontsteking en had behandeling nodig.
De Brit werd uit de F2 geplukt, waar hij net poleposition had behaald, en in het diepe gegooid. Bearman maakte indruk en eindigde als zevende, ondanks minimale training en een onbekende auto.
Ferrari is zeker niet het enige team dat een coureur heeft moeten vervangen door ziekte, blessure of erger.


