Ollie Bearman heeft na de Grand Prix van Bahrein, die plaatsvond in Maleisië op het Sepang International Circuit, zijn frustratie geuit over de strategie van Haas. De 21-jarige Brit was vastberaden om de race te starten op intermediate banden, wat volgens hem de juiste keuze was voor de omstandigheden.
Echter, zonder zijn medeweten besloot Haas een gesplitste strategie te hanteren. Bearman werd op slicks de baan op gestuurd, terwijl teamgenoot Esteban Ocon, die achter hem startte, wel intermediates kreeg.
Bearman voelde zich “zwaar benadeeld” door de beslissing om hem op slicks te laten starten. Hij was ervan overtuigd dat hij de snelheid had om voor punten te vechten op het Sepang International Circuit.
Uiteindelijk eindigde de Britse coureur de race op de veertiende plaats, net voor Ocon, die als vijftiende over de streep kwam. De teleurstelling over de gemiste kans was groot.
“Mijn gaspedaal werkte, wat een goed begin was, maar ik eindigde op slicks en dat was de verkeerde keuze,” legde Bearman uit. “Ik was er stellig van overtuigd dat we op inters moesten starten, en er was nul procent kans dat we de slick zouden kiezen, maar het team besloot op het laatste moment om mij op slicks te zetten, waar ik niets van wist.”
De beslissing om de strategieën van de auto’s te splitsen, viel niet in goede aarde bij Bearman. Hoewel hij de logica erachter begreep, bleef hij kritisch op de uitvoering.
“Uiteraard werd de beslissing genomen om de auto’s qua strategie te splitsen. Ik was het er niet mee eens, en achteraf ben ik het er nog steeds niet mee eens. Maar als het had gewerkt, hadden we eruitgezien als helden, dus ik geef niemand de schuld; het is gewoon zo’n ding.”
Bearman, die op dat moment de leidende auto was voor Esteban Ocon, vond het oneerlijk dat hij de risicovollere strategie kreeg toegewezen. Normaal gesproken zou de leidende auto de meer standaardstrategie moeten krijgen, terwijl het risico wordt genomen met de tweede auto.
Hij voelde dat hij degene was die de gok nam, en na de eerste safety car kon hij de rest van het middenveld niet meer bijbenen. Hij lag uiteindelijk veertig seconden achter.
“Ik was nog steeds supersnel; ik had een geweldige snelheid op de harde band, wist de Alpine in te halen en weg te rijden, en het was gewoon jammer, want ik had het gevoel dat die beslissing om mij op de zachte band te laten starten mijn race totaal heeft verknald. Ik verloor zoveel racetijd, ik kon er niets aan doen.”
De Britse coureur sloot af met een gevoel van spijt over de gemiste potentie. De snelheid van de auto was er wel, maar de strategische keuze aan het begin van de race bleek funest.
“Wat dat betreft ben ik echt verdrietig, want de auto was snel.”
