Vanaf het Formule 1-seizoen 2025 is het extra punt voor de snelste raceronde definitief afgeschaft. Deze regel, die in 2019 werd geïntroduceerd, had als doel de spanning in het kampioenschap te vergroten en coureurs te stimuleren tot het uiterste te gaan.
De FIA heeft in oktober 2024 besloten deze bonusregel te beëindigen, omdat deze niet het gewenste effect sorteerde. In plaats daarvan leidde het punt vaak tot strategische manoeuvres die de integriteit van de sport ter discussie stelden.
De introductie en afschaffing van het snelste ronde punt
Het concept van een bonuspunt voor de snelste raceronde is niet nieuw in de Formule 1. Reeds in de beginjaren van de sport, tussen 1950 en 1959, werd een dergelijk punt toegekend aan de coureur die de snelste ronde reed.
Na een lange afwezigheid keerde het punt in 2019 terug in de reglementen. De voorwaarde was dat de coureur die de snelste ronde reed, ook in de top tien van de race moest finishen om het extra punt te ontvangen.
De intentie was om meer actie op de baan te creëren, vooral in de slotfase van een Grand Prix. Coureurs met een comfortabele voorsprong konden zo een extra prikkel krijgen om nog een pitstop te maken voor verse, zachte banden.
Echter, de praktijk wees uit dat dit bonuspunt ook leidde tot ongewenste strategische trucs. Teams gebruikten het punt om rivalen dwars te zitten of om een teamgenoot te bevoordelen.
Een spraakmakend voorbeeld hiervan was de Grand Prix van Singapore, waar Daniel Ricciardo in de slotfase een pitstop maakte voor zachte banden. Hij pakte de snelste ronde af van Lando Norris, wat McLaren een belangrijk punt kostte in de strijd tegen Red Bull.
Deze en vergelijkbare incidenten droegen bij aan de discussie over de effectiviteit van de regel. De FIA concludeerde dat het punt averechts werkte en besloot het vanaf het seizoen 2025 te schrappen.
Strategische impact op het kampioenschap
Het extra punt voor de snelste ronde had een merkbare invloed op de racestrategieën van teams. Vooral in kampioenschappen waar de puntenverschillen klein waren, kon dit ene punt van doorslaggevend belang zijn.
Teams moesten constant afwegen of het risico van een extra pitstop, met bijbehorend tijdverlies en verkeer, opwoog tegen de potentiële winst van een bonuspunt. Dit voegde een extra dimensie toe aan de strategische besluitvorming.
In situaties waar een coureur ver voor lag, was een late pitstop voor de snelste ronde een relatief veilige optie. Dit kon echter ook leiden tot onnodige risico’s, zoals een langzame pitstop of een incident op de baan.
De afschaffing van het punt betekent dat teams hun focus weer volledig kunnen richten op de reguliere puntenverdeling. De strategie zal minder beïnvloed worden door de jacht op dat ene extra punt.
Lees ook
De cijfers achter de snelste ronde
Door de jaren heen hebben vele coureurs de snelste raceronde op hun naam geschreven. Michael Schumacher is de absolute recordhouder met 77 snelste rondes in zijn Formule 1-carrière.
Lewis Hamilton volgt hem op de voet met 69 snelste rondes, terwijl Kimi Räikkönen de derde plaats inneemt. Max Verstappen, een van de meest dominante coureurs van generatie, heeft ook een aanzienlijk aantal snelste rondes verzameld.
| Positie | Coureur | Aantal Snelste Rondes | Actieve Jaren |
|---|---|---|---|
| 1 | Michael Schumacher | 77 | 1991–2006, 2010–2012 |
| 2 | Lewis Hamilton | 69 | 2007–heden |
| 3 | Kimi Räikkönen | 46 | 2001–2009, 2012–2021 |
| 4 | Alain Prost | 41 | 1980–1991, 1993 |
| 5 | Sebastian Vettel | 38 | 2007–2022 |
| 6 | Max Verstappen | 37 | 2015–heden |
| 7 | Fernando Alonso | 26 | 2001–heden |
| 8 | Nigel Mansell | 30 | 1980–1992, 1994–1995 |
| 9 | Jim Clark | 28 | 1960–1968 |
| 10 | Mika Häkkinen | 25 | 1991–2001 |
Deze tabel is bijgewerkt tot en met de Grand Prix van Nederland op 23 augustus 2026. Coureurs zoals Lewis Hamilton, Max Verstappen en Fernando Alonso zijn nog actief en kunnen hun totaal verder uitbreiden.
Toekomst van f1-strategieën zonder bonuspunten
Met het verdwijnen van het punt voor de snelste ronde vanaf 2025, zullen Formule 1-teams hun strategische benadering aanpassen. De focus zal weer volledig liggen op het maximaliseren van de reguliere punten voor de top tien posities.
Dit kan leiden tot minder late pitstops voor verse banden, tenzij dit strikt noodzakelijk is voor de racepositie. De risico-batenanalyse van een extra stop verschuift aanzienlijk zonder het bonuspunt.
De reglementen voor 2026 brengen ook andere belangrijke veranderingen met zich mee, zoals lichtere en wendbaardere auto’s en de introductie van actieve aerodynamica ter vervanging van DRS. Deze wijzigingen zullen de strategische overwegingen verder beïnvloeden.
Teams zullen zich meer concentreren op bandenmanagement en het optimaliseren van de racepace over de gehele afstand. De strijd om elke positie in de top tien wordt hierdoor nog belangrijker.
