Voormalig teambaas Günther Steiner heeft weinig vertrouwen in de huidige gang van zaken bij Ferrari. Tegelijkertijd vindt hij dat Lewis Hamilton niet alle schuld bij zijn team kan neerleggen. De zevenvoudig wereldkampioen heeft zich meermaals kritisch uitgelaten over de Italiaanse renstal.
Ook de spanningen met teamgenoot Charles Leclerc zorgen voor de nodige discussie. Steiner begrijpt dat het vertrouwen tussen coureur en pitmuur onder druk kan komen te staan, maar waarschuwt Hamilton voor zijn eigen houding.
Volgens de Italiaan kan de Brit met zijn kritische opstelling de problemen alleen maar groter maken. In The Red Flags-Podcast kwam de samenwerking tussen Hamilton en Ferrari uitgebreid ter sprake, waarbij een specifiek moment uit de race in Brazilië werd aangehaald.
Tijdens die race wilde het team dat Hamilton buiten bleef, terwijl de coureur zelf vond dat het tijd was om over te stappen op slicks. Volgens de presentator van de podcast kreeg Hamilton uiteindelijk gelijk met zijn inschatting.
De presentator vergeleek Hamiltons wantrouwen in de pitmuur vervolgens met een beursanalist wiens voorspellingen vaak verkeerd uitpakken. Steiner erkent dat de strategen van Ferrari fouten kunnen maken.
Dat Hamilton in het aangehaalde voorbeeld de situatie beter inschatte, verdient volgens hem erkenning. Een eenmalig succes is echter geen reden om voortaan alle aanwijzingen van het team te negeren, benadrukt Steiner.
“Ze kunnen het verkeerd hebben. Deze keer had hij het goed. Maar we moeten wel verder.”
Daarmee maakt Steiner duidelijk dat een discussie over één beslissing niet de hele samenwerking mag bepalen. De vergelijking kwam neer op het tegenovergestelde doen van wat iemand adviseert.
Als Ferrari Hamilton vraagt linksaf te gaan, zou de coureur volgens de presentator automatisch denken dat rechtsaf de juiste keuze is. Steiner kon daar niet om lachen en vindt het niet goed hoe Hamilton handelt.
De voormalige teambaas werd er vervolgens op gewezen dat hij zelf bepaald niet bekendstaat als een onvoorwaardelijke supporter van Ferrari. Ook zijn verhouding met teambaas Frédéric Vasseur kwam ter sprake.
Een van de presentatoren plaagde Steiner met de suggestie dat hij de Italiaanse formatie liever ziet mislukken. Steiner sprak dat onmiddellijk tegen en benadrukte zijn wens voor succes.
“Nee, nee, ik wil dat ze succesvol zijn.”
Zijn wens dat Ferrari weer races wint, staat volgens hem los van zijn oordeel over de huidige gang van zaken. Wanneer de presentator doorvroeg of Steiner dan ook vertrouwen heeft in Ferrari, klonk het antwoord een stuk harder.
“Als je kijkt hoe het nu gaat, hoe kun je dan vertrouwen in ze hebben? Als alles gewoon op dezelfde manier doorgaat, hoe kun je er dan in geloven?”
De voormalige teambaas maakt daarmee duidelijk dat zijn kritiek niet alleen op de communicatie met Hamilton is gericht. De discussie verschoof daarna naar de vraag hoeveel zeggenschap een topcoureur binnen Ferrari zou moeten krijgen.
Een presentator haalde de felle kritiek van Ralf Schumacher op Hamilton aan. Schumacher vergeleek de Brit eerder met Al Capone en vond dat de coureur zich boven het team plaatste.
Die opstelling zou volgens de oud-coureur schadelijk zijn voor de Italiaanse renstal. Maar in de podcast werd ook een andere kant van die discussie belicht: soms heeft Ferrari juist een uitgesproken leider nodig.
Daarbij viel de naam van Michael Schumacher. De zevenvoudig wereldkampioen speelde samen met verschillende vertrouwelingen uit zijn tijd bij Benetton een grote rol in de wederopstanding van Ferrari.
Volgens een van de presentatoren is dat een treffend voorbeeld van een succesvolle coureur die meer deed dan alleen snel rijden. De discussie draait daarmee om een lastig dilemma.
Moet Hamilton zich schikken naar Ferrari, of moet de renstal juist meer luisteren naar de man achter het stuur? Steiner kiest in het aangehaalde gesprek niet simpelweg voor een van die uitersten.
Zijn kritiek op de prestaties van Ferrari is stevig, maar dat betekent niet dat hij Hamilton automatisch gelijk geeft zodra de coureur zijn team tegenspreekt. De Brit kan volgens hem best een keer een betere inschatting maken dan zijn strategen.
Waar Steiner vooral voor waarschuwt, is dat wederzijds wantrouwen de samenwerking volledig overneemt. “Uiteindelijk moet je als team samenwerken”, houdt hij vast aan zijn uitgangspunt.
Sterker nog, Steiner denkt dat Hamilton inmiddels zelf onderdeel van het probleem is geworden. Hij vindt het begrijpelijk dat de Brit niet altijd op de pitmuur vertrouwt.
Maar hij ziet in diens eigen keuzes evenmin een garantie op verbetering. Steiner merkt cynisch op: “Op dit moment hebben ze zijn inbreng niet nodig om iets verkeerd te doen.”


