De FIA heeft Formule 1-journalist Jonathan McEvoy geschorst, een beslissing die felle kritiek oproept. De schorsing volgt op uitspraken van McEvoy over Charles Leclerc, die hij een “stiekeme kleine klootzak” noemde na diens acties tijdens de Grand Prix van Mexico-Stad.
De journalist van een Britse krant werd door de FIA de toegang tot de Formule 1 ontzegd. Dit gebeurde nadat iemand een klacht indiende over zijn commentaar op de “streken” van Leclerc met teamgenoot Lewis Hamilton.
Paul Velasco, een vooraanstaand F1-opinieschrijver, uit zijn ongenoegen over de actie van de FIA. Hij benadrukt het belang van persvrijheid, een onderwerp dat hem zeer na aan het hart ligt.
Velasco stelt dat de schorsing een aanval is op de journalistiek. Hij wijst op een wereld waarin het beroep wordt overspoeld door spindoctors en influencers zonder kennis van de sport.
De opinieschrijver verdubbelt de uitspraak van McEvoy en deelt diens mening over Leclerc. Hij noemt de Monegask al jaren de “stille moordenaar” in sportieve zin.
Velasco is het eens met zijn collega: Leclerc kan ook een “stiekeme kleine klootzak” zijn, wederom in sportieve zin. Hij beschrijft Leclerc als een van de meest agressieve en berekenende coureurs in de Formule 1.
Waar Max Verstappen zijn testosteron openlijk toont, verbergt Leclerc het achter zijn innemende “Monaco Kid”-uitstraling. Zijn babyface verhult zijn ware leeftijd van bijna dertig jaar.
De Tifosi, de fans van Ferrari, aanbidden Leclerc blindelings en onverklaarbaar. Mogelijk komt dit doordat hij binnen Maranello werd klaargestoomd om wereldkampioen te worden.
Met slechts negen overwinningen in 191 F1-starts en zonder titels, is Leclerc’s carrière anders verlopen dan die van Verstappen. De Nederlander heeft inmiddels vier wereldtitels en 74 zeges in 253 starts.
Red Bull en Ferrari beschikken over vergelijkbare middelen en kampioenschapsprestaties. Toch is de 29-jarige Leclerc bijna een ‘journeyman’ gebleven tijdens de dominantie van Verstappen.
Velasco vergelijkt Leclerc met Jean Alesi, een andere onverklaarbaar aanbeden Ferrari-coureur met slechts één GP-zege. Leclerc heeft Ferrari in acht seizoenen als nummer één niet vooruit geholpen.
Hij heeft het team niet naar een hoger niveau getild zoals Michael Schumacher, Fernando Alonso of zelfs Sebastian Vettel in zijn vroege dagen bij de Scuderia. Ferrari stagneert en blijft een grap.
Het team drijft in een zee van oncompetitiviteit, met af en toe een overwinning om de Tifosi te sussen. Deze fans hunkeren al bijna twee decennia naar een F1-wereldtitel.
Om de farce te redden, werd Lewis Hamilton naar Ferrari gehaald. Zijn enorme ervaring en zeven F1-wereldtitels moeten het team naar een hoger niveau tillen.
Maar Leclerc staat in het midden, duidelijk niet van plan om overschaduwd te worden door een van de grootste coureurs aller tijden. Hij weigert zelfs samen te werken voor het teambelang.
Zijn gevecht met Hamilton in de openingsronde in Mexico-Stad toonde Leclerc’s instinctieve en natuurlijke intentie. Zijn rauwe racegenen kwamen naar boven, met de boodschap: “Ik, mezelf en ik.”
Dit was niet de eerste keer dat hij dit deed tegen teamgenoten, en het zal ook niet de laatste zijn. Carlos Sainz en Sebastian Vettel kunnen hierover meepraten.
Velasco is het eens met McEvoy: Leclerc is een “stiekeme kleine klootzak”. Dit is in racetermen geen belediging, maar eerder een alternatieve koosnaam.
Michael Schumacher was ook een “stiekeme klootzak”, net als Ayrton Senna, Nelson Piquet, Lewis Hamilton en Fernando Alonso. Ook Sebastian Vettel en vele andere groten behoren tot deze lijst.
Het is onderdeel van het arsenaal van een coureur en wordt met respect gezegd. Degenen die de racesport kennen, begrijpen dit.
Velasco roept FIA-president Mohammed Ben Sulayem op om dit “absurde mandaat” aan McEvoy te heroverwegen. Ben Sulayem kent het belang van de media.
De opinieschrijver herinnert Ben Sulayem aan hun eerdere ontmoetingen in Dubai, waar de president de waarde van echte journalisten erkende. “Hoe kunt u dit onder uw toezicht laten gebeuren?”
“Als u deze beslissing nam, schaam u dan. Zo niet, dan bent u het de persvrijheid verschuldigd om dit onmiddellijk terug te drainen,” aldus Velasco.
“De FIA had het mis door de accreditatie van Jonathan McEvoy in te trekken. Hij verslaat de Formule 1 al meer dan 20 jaar. Het punt van een opiniestuk is om lezers de weloverwogen mening te geven van iemand die de sport kent.”
Dawn Alford, directeur van de Society of Editors, sluit zich aan bij de kritiek. Zij stelt dat McEvoy vrij moet zijn om te schrijven wat hij denkt, zelfs als dat ongemakkelijk is in de paddock.
Alford benadrukt dat accreditatie journalisten de toegang geeft die ze nodig hebben. Het gebruiken van deze macht om een correspondent te straffen voor wat hij schrijft, is misbruik.
Dit schept een precedent dat elke Formule 1-journalist en iedereen die om onafhankelijke sportverslaggeving geeft, zou moeten verontrusten. Fans willen weten wat er echt speelt.
Zij vertrouwen op ervaren verslaggevers om lastige vragen te stellen en hen duidelijk te vertellen wat zij van de antwoorden vinden. Deze verslaggeving lijdt als journalisten moeten nadenken over de kosten van hun volgende column.
De Society of Editors roept de FIA op om de beslissing onmiddellijk terug te draaien en de accreditatie van Jonathan McEvoy voor de volgende race te herstellen. Velasco en zijn team zijn het hier 100% mee eens.
De oproep aan de FIA is duidelijk: doe het juiste, of men het nu eens is of niet, of men hem nu mag of verafschuwt, geef Jonathan McEvoy’s Formule 1-perspas zo snel mogelijk terug.


